Vrouw/Opgebiecht
1105759853
Opgebiecht

Opgebiecht

’Ik kan mijn moeder niet verdragen in de buurt van mijn kind’

„Drie maanden na de geboorte van mijn dochtertje heb ik haar gebeld. Ze was in de tussentijd al een paar keer geweest, ik kon haar bezoek natuurlijk niet steeds afhouden, maar ik bleef wel vrij afstandelijk. Ik liet haar ook niet mijn baby vasthouden.”

„Drie maanden na de geboorte van mijn dochtertje heb ik haar gebeld. Ze was in de tussentijd al een paar keer geweest, ik kon haar bezoek natuurlijk niet steeds afhouden, maar ik bleef wel vrij afstandelijk. Ik liet haar ook niet mijn baby vasthouden.”

In de rubriek ’Opgebiecht’ delen vrouwen anoniem hun verhaal. Deze keer biecht een vrouw op dat ze nooit liefde heeft gekregen van haar moeder en dat ze het daar nog altijd moeilijk mee heeft.

„Drie maanden na de geboorte van mijn dochtertje heb ik haar gebeld. Ze was in de tussentijd al een paar keer geweest, ik kon haar bezoek natuurlijk niet steeds afhouden, maar ik bleef wel vrij afstandelijk. Ik liet haar ook niet mijn baby vasthouden.”

„Drie maanden na de geboorte van mijn dochtertje heb ik haar gebeld. Ze was in de tussentijd al een paar keer geweest, ik kon haar bezoek natuurlijk niet steeds afhouden, maar ik bleef wel vrij afstandelijk. Ik liet haar ook niet mijn baby vasthouden.”

„Ik heb nooit liefde gehad van mijn moeder. Lang heb ik gedacht dat het aan mij lag, dat het mijn schuld was dat ze me nooit een complimentje gaf, een omhelzing of gewoon iets liefs zei. Ik dacht dat ik dom was, onhandig, het niet verdiende om geknuffeld te worden.

Maar toen ik zelf moeder werd en ik zo’n ongelooflijke warmte voelde voor dat kleine wezentje in mijn armen, dacht ik alleen maar: hoe kun je níet je kind overladen met liefde?! Dat is niet de schuld van het kind, maar van de moeder! Het was zo’n eyeopener, dat ik er wekenlang van slag van was.

Vroeger

Mijn moeder wilde uiteraard haar kleinkind zien, maar ik heb dat bewust een tijdje uitgesteld. Nu was dat met corona makkelijk, ik had een goed excuus. Maar ik kon haar ook echt niet in mijn buurt verdragen. Ik zag ineens zo duidelijk dat ze mij van kinds af aan heeft verwaarloosd. Alles draaide om haar en mijn vader, ik deed er niet toe.

Mijn vader merkte niet dat ik liefde te kort kwam; hij werkte zich een ongeluk en was alleen maar moe als hij thuis was. Ik zag eruit om door een ringetje te halen – mijn moeder hield namelijk wel van shoppen – en ik leerde goed, dus wat hem betreft was er geen reden om zich zorgen te maken.

Hij vond het wel best dat ik altijd stilletjes op mijn kamer zat te spelen. Wist hij veel dat ik van mijn moeder niet naar beneden mocht komen, omdat ik anders toch maar in de weg liep en ‘dat kan je vader er niet bij hebben’.

Teddybeer

Drie maanden na de geboorte van mijn dochtertje heb ik haar gebeld. Ze was in de tussentijd al een paar keer geweest, ik kon haar bezoek natuurlijk niet steeds afhouden, maar ik bleef wel vrij afstandelijk. Ik liet haar ook niet mijn baby vasthouden. Dat mocht sowieso niet vanwege corona, maar ik wilde het ook niet. Het stak me te erg dat ze met een grote beer kwam aanzetten, terwijl ik naar mijn weten nooit een knuffel van haar heb gekregen.

Mijn man merkte natuurlijk wel dat ik nauwelijks een woord wisselde met mijn moeder. Dus toen hij ernaar vroeg, heb ik hem verteld over mijn liefdeloze jeugd. Hij stond met zijn oren te klapperen, had dat nooit achter mijn moeder gezocht. En dat snap ik ook wel, want ze kan heel charmant zijn en laat haar ware aard niet aan anderen zien.

Dus hij schrok enorm toen ik zei dat ze me vroeger ‘dom’, ‘nutteloos’, ‘waardeloos’ en ‘lelijk’ noemde. En dat ze soms dagenlang niet tegen me sprak, zonder dat ik ook maar iets had gedaan. Dat ze me ’s middags soms niet eens te eten gaf, omdat ik toch ‘veel te dik’ was.

Bellen

Mijn man wilde meteen verhaal halen, maar dat heb ik tegengehouden. Dit was mijn strijd, niet die van hem. Dus heb ik haar gebeld…

Ze ontkende alles. Maar dan ook alles. Ik was een kind geweest met veel fantasie, ik verbeeldde me van alles. Ze was zo overtuigend dat ik bijna aan mezelf ging twijfelen. Bijna. Want ik ben niet gek, ik weet hoe manipulatie werkt. Dus heb ik het even aangezien, gekeken hoe ze zou zijn als ze weer op visite kwam.

Ze was poeslief tegen me en gaf me een duur parfum. Ja, wat ik al zei, shoppen heeft ze altijd goed gekund. Maar ik voelde er totaal geen liefde bij. Ik dacht alleen maar: wat heb ik zin om het contact voor altijd te verbreken. Jij hebt me tenslotte ook in de steek gelaten. Zal ik dat doen?”

De rubriek Opgebiecht is gebaseerd op waargebeurde verhalen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.