Nieuws/Vrouw
1106577847
Vrouw

Angela werd zwaar gepest: 'Hij noemde me zwarte nikker ten overstaan van de hele klas'

Deze week is het aan leerlingen in Noord-Nederland de beurt om weer naar school te gaan. Angela Landveld (39) herinnert zich haar eerste week in de brugklas maar al te goed. "Na een leuke basisschooltijd, werd alles ineens anders. Een pestkop verknalde een groot gedeelte van mijn middelbare schoolperiode voorgoed."

Fiets in de sloot

"Ik ging onbevangen naar de middelbare school. Hoewel ik op de basisschool een van de weinige donkere kinderen was, heeft dit nooit voor problemen gezorgd. Ik had een beste vriendin en een aantal vrienden. Ik stond er niet eens bij stil dat ik wel eens gepest zou kunnen worden."

Dat onbezorgde gevoel verdween al in de eerste week van de brugklas. Na een sportdag, bedoeld om de klas hechter te maken, lag Angela's fiets in de sloot. Het zadel is kapot.

Zwarte nikker

"Ik vond het vreemd dat de fiets daar lag, maar zocht er niet direct opzet achter. Ik had 'm waarschijnlijk niet goed neergezet. De volgende dag begon een jongen in de klas mij uit te schelden. Hij noemde mij zwarte nikker en riep dat ik terug moest naar mijn eigen land. Toen viel bij mij het kwartje. Hij had die fiets in de sloot gegooid!"

De incidenten volgden elkaar in rap tempo op. Angela's jas werd voortdurend verplaatst aan de kapstok, de scheldpartijen hielden aan en regelmatig vond ze haar fiets terug met platte banden. 'Het ventiel was weggegooid, ik kon geen kant op. Ik moest dan naar huis lopen.'

Verdriet

Angela uitte haar verdriet bij haar ouders en leerkrachten. Haar ouders adviseerden haar van zich af te bijten en leerkrachten pakten de jongen met enige regelmaat aan.

"Maar zonder resultaat", vertelt ze. "Hij ging gewoon door met zijn racistische opmerkingen. Hij was zelf streng gelovig, katholiek. Hij vroeg een leerkracht een keer waarom God donkere mensen had gemaakt. Ik wist natuurlijk ook wel dat dit weer over mij ging."

Zelf was de jongen niet populair op school, maar hij gedroeg zich wel als een leider. "Hij beïnvloedde iedereen. Je kon maar beter niet tegen hem in gaan."

Angela keerde meer en meer in zichzelf. "Ik was altijd heel vrolijk en functioneerde altijd prima in groepen, maar tijdens mijn middelbare schooltijd was ik het liefst alleen. Alleen thuis voelde ik me fijn. Ik heb vier jongere zussen, die ook mijn vriendinnen zijn. We woonden in een multiculturele wijk; daar zei niemand iets van mijn huidskleur. Het contrast met school was groot."

Breekpunt

"Ik heb me altijd groot proberen te houden, maar één keer brak ik. Dat was toen hij mij weer een keer zwarte nikker noemde, waar de hele klas bij was. Ik trok zijn pesterijen niet meer en barstte in huilen uit. De leerkracht die daar toen bij was, heeft hem toen wel flink aangepakt. Maar hij ging gewoon door."

In de meeste gevallen negeerde Angela de pestkop, maar soms ging ze tegen hem in. Na het vierde jaar verliet de pestkop de school, Angela plakte er nog een jaar achteraan. "Het was een enorme opluchting voor mij dat hij weg was. Nu hij niemand meer kon beïnvloeden, was er niets aan de hand. Ik werd niet gepest, had vrienden en kon de middelbare school goed afsluiten."

Vertrouwen kwijt

Toch heeft het pesten haar flink veranderd. "Ik was mijn vertrouwen in mensen kwijt. Dat heb ik weer moeten opbouwen door vooral dingen te doen waar ik bang voor was. Mijn eerste baantje was cateringmedewerker in de trein. Ik moest van coupé naar coupé met koffie, thee en koeken. Hardop aan de passagiers vragen of ze iets wilden bestellen, vond ik doodeng, maar ik deed het wel. Zo overwon ik steeds weer een stukje van mijn angst."

Noodlottig ongeval

Angela laat de periode achter zich en vindt haar geluk bij haar man Jeroen. Het stel heeft twee zoontjes van één en drie.

"Zeven jaar geleden viel mijn oog op een rouwadvertentie in de krant. Daar stond de pestkop van toen, met een foto. 32 jaar oud, overleden door een noodlottig ongeval. Ik schrok daar enorm van, natuurlijk was dit niet wat ik voor hem wilde. Ik zag een man met een leuke kop, ik had hem graag nog eens willen spreken over zijn gedrag van toen, maar dat kan dus niet meer…"

Echte vrouwen

"Ik had hem al vergeven, vooral voor mijn eigen gemoedsrust. Ik wilde het mijn leven niet laten beheersen. Door hem heb ik me lang minderwaardig en niet compleet gevoeld. En ik weet dat heel veel meisjes en vrouwen zich vandaag de dag nog steeds zo voelen."

"Sinds twee jaar ben ik een eigen bedrijf gestart, FifiStyle. Ik maak Afrikaanse geïnspireerde kleding, sieraden en accessoires. In mijn campagnes gebruik ik modellen die er mogen zijn zonder Photoshop. Dun, dik, kroeshaar, grote neus, litteken; échte vrouwen. Vrouwen die trots zijn op hun natuurlijke schoonheid en afkomst en die ondanks het kunstmatige schoonheidsideaal zelf bepalen hoe ze eruit willen zien. Ik wil dat iedereen zichzelf accepteert en omarmd. Niemand zou de pijn moeten voelen van er niet bij horen. Door mijn verleden op de middelbare school, wil ik die missie uitdragen."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.