Vrouw/Seks & Relaties
1111411844
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 148: ’Rot op, ik ben boos’

„Voor het eerst sinds onze verzoening gaan we zonder te vrijen slapen.”

„Voor het eerst sinds onze verzoening gaan we zonder te vrijen slapen.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Voor het eerst sinds onze verzoening gaan we zonder te vrijen slapen.”

„Voor het eerst sinds onze verzoening gaan we zonder te vrijen slapen.”

Anouk is al weg als ik uit overleg kom. „Komt ze terug”, vraag ik aan mijn secretaresse. Die haalt onverschillig haar schouders op. „Weet ik veel.” Het liefst zou ik zeggen dat ze inderdaad niet veel weet, maar dat slik ik in. Ik negeer haar en stuur Anouk een appje. Geen reactie. Misschien is ze naar het café om de hoek gegaan om even stoom af te blazen. Dat doen we wel vaker. Ik wandel er naar toe. „Is Anouk hier geweest,” vraag ik aan de barman. Die schudt zijn hoofd. „Helaas niet. Ik heb haar in geen weken gezien. Hoe gaat het met haar?” Ondertussen houdt hij vragend een bierglas omhoog. Ik ga op de barkruk zitten en begin een praatje.

Anouk

Hij wist nog niet dat Anouk en ik het weer proberen: „O ja? Daar wil ik wel iets over zeggen”, zegt de barman aan: „Film jij me even?” Ik richt mijn camera op hem. Hij schraapt zijn keel en zegt: „Dag Anouk. Begrijp ik het nou goed dat je je weer verder gaat met die Bastiaan? Wat jammer. Had me laten weten dat je weer beschikbaar was dan had ik nog wel iemand voor je geweten.” Hij sluit af met een vette knipoog. „Perfect”, ik verstuur het filmpje naar Anouk.

Een uurtje later wandel ik weer terug naar de zaak. Anouk heeft nog steeds niet geantwoord. Best raar. Zou ze dan het hele stuk naar huis zijn teruggelopen? Dat is een behoorlijk eind, maar misschien had ze daar zin in. Het is stil op kantoor. Ik pak mijn spullen om ook naar huis te gaan, maar dan herinner ik me dat ik Anouk had beloofd om het met Sara over haar gedrag te hebben. Aangezien ik toch niets met Anouk over vanavond heb afgesproken kan ik ook langs Sara rijden.

Sara

Ik toets haar adres in en laat me door de navigatie naar haar huis praten. Natuurlijk weet ik de weg naar haar huis uit mijn hoofd, maar de instructies van de Belgische dame geven mijn een gerust gevoel. Sara kijkt verbaasd op als ik voor haar deur sta. „Wat kom je doen”, vraagt ze. Niet onaardig, maar oprecht verbaasd: „Ik kom even praten over de situatie op het werk.” En zo zit ik even later op haar bank met een kop koffie. „Het voelt best vertrouwd om hier zo te zitten”, beken ik. Sara glimlacht.„Je hebt hier dan ook best vaak zo gezeten.” „Ja. Met veel plezier. Meestal.” „Het was een leuke tijd”, beaamt ze. „We hebben niet altijd ruzie gemaakt. Alleen aan het eind…” Ik knik. „Maar daarvoor ben je niet hier. Je wilde het hebben over de situatie op het werk?”

Ik leg haar uit dat Anouk het gedrag van Sara moeilijk vindt. Eigenlijk had ik verwacht dat Sara zou ontkennen dat ze flauwe streken uithaalt, maar tot mijn verbazing geeft ze meteen toe en belooft beterschap. Mijn heerlijk nuchtere Sara lijkt weer terug te zijn.

Bordeel

Het is al laat als ik thuis kom, want ik ben te lang bij Sara blijven plakken. Anouk ligt in bed. Ik kruip tegen haar aan. Ze verkrampt. „Hé Noukje. Ik heb je gezocht.” „Rot op. Ik ben boos.” „Boos?” „Ja, en weet je waarom? Omdat je laat bent en omdat die Belg heeft verteld waarom jij niet wil dat ik contact met hem heb.” „Ho, ho, wacht even. Waar gaat dit over?” „Je bent naar de hoeren geweest en doet tegenover mij alsof het bordeel een kledingzaak is.”

Wat nu? Als ik alles opbiecht ben ik haar voorgoed kwijt. Ik probeer tijd te winnen. „Ik ben naar de hoeren geweest?” „Ja. In Brussel.” Zal ik het ontkennen en zeggen dat de Belg liegt? De verleiding is groot. Zondag praten we met de kinderen, dan wil ik dat alles koek en ei is tussen ons. Maar voor een volledige ontkenning weet ze al te veel. En dus pas ik de waarheid aan: „O, bedoel je dat. Ik ben inderdaad met hem in een bordeel geweest. We hebben iets gedronken en toen vertrok hij met een meisje. Ik heb de barrekening betaald en ben weggegaan.”

„En dat vertel je nu pas. Nu je betrapt bent.” „Dat klopt. Ik wilde je niet onnodig ongerust maken, want er is dus niets gebeurd en het was nog voor onze verzoening.” Ik kus haar nek en probeer haar om te draaien zodat ik haar gezicht kan zien. Langzaam laat Anouk zich op haar rug rollen. Ik zie haar betraande gezicht. „Is er echt niets gebeurd?” „Hand op mijn hart. Ik ben wel meegegaan, maar ik heb daar niets met een meisje gedaan.” Liefdevol wrijf ik haar tranen weg. Ze laat het toe. Ik mag haar troosten, maar meer zit er niet in. Voor het eerst sinds onze verzoening gaan we zonder te vrijen slapen.

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.