Vrouw/Seks & Relaties
1114361284
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 130: ’Anouk doet wat ik haar heb ingefluisterd’

„Zij weet als geen ander dat jij niet vruchtbaar bent.”

„Zij weet als geen ander dat jij niet vruchtbaar bent.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Zij weet als geen ander dat jij niet vruchtbaar bent.”

„Zij weet als geen ander dat jij niet vruchtbaar bent.”

Rennen

Sinds we terug zijn uit Brussel heb ik niets meer van Anouk gehoord. Ik begrijp heel goed dat ze in de war is, want ik herken die tegenstrijdige gevoelens wel. Maar ìk weet heel goed wat ik wil. En dat heeft Anouk minder. Vandaar haar getwijfel. „Mama rent de hele dag”, verklaart Lente als ze woensdag naast me op de bank ploft. „Echt niet gezond meer.”

Storm grinnikt met haar mee. „Ik denk dat ze oefent voor een marathon.”

„Ja, zoiets”, antwoordt Lente. „Of om weer in haar bikini te kunnen, want ze gaat ook naar Ibiza. Een week voor ons.” Ze proesten het allebei uit en happen tevreden in hun pizza.

Ha. Gelukkig doet Anouk wat ik haar heb ingefluisterd: een weekje mental healing op Ibiza. Ik hoop dat ze ook de tweede stap neemt. Met mij en de kinderen op vakantie. Dat lijkt me goed voor onze verhouding. En daarbij zijn de kinderen veel braver als hun moeder erbij is. Het afgelopen jaar was de vakantie als alleenstaande vader echt een ramp.

Lunchen

De volgende ochtend app ik Anouk. „Zin in een lunch?” Ik stuur de link van de kroeg tegenover mijn werk mee. Ik zie de vinkjes, maar geen reactie. Ik probeer een duurder restaurant. Ook geen reactie. „Oké, oké, dan de Oesterbar”, mompel ik en stuur haar de link naar haar favoriete restaurant. Er komt een smiley terug. Fijn.

„Prima. Maar ik eet liever Japans. Die tent waarbij ze het eten aan tafel maken.” Verwend nest. Een paar uur later zit ik tegenover een stralende Anouk. Het rennen doet haar goed. „Je was en tijdje stil.” Begin ik als de eerste sushi’s op tafel staan.

„Ja, dat klopt. Ik wilde even het een en ander op een rijtje zetten.”

„Zoals of je wel of niet op meegaat op vakantie?”

„Ja, bijvoorbeeld. Daar was ik bijna uit.”

„Daar was je bijna uit? Ben je er nu niet meer uit dan? Hè toe nou. Het is zo simpel. Je zit toch al op Ibiza”, ik dram door. Ik hoor het zelf, maar ik kan er niets aan doen. Alles om haar mee te krijgen op vakantie.

„Zoals ik al zei…”, begint ze minzaam, „had ik al bedacht dat ik op Ibiza zou blijven om met jou en de kinderen vakantie te vieren. Ik ben er inderdaad toch. Maar toen kwam ik iemand tegen…” Ze hapt van haar sashimi en volgt met overdreven belangstelling de bewegingen van de kok. Met haar eetstokjes imiteert ze zijn bewegingen.

„Wie kwam je tegen? Samuel?”

Anouk lacht. „Warm.”

„Anouk, alsjeblieft. Geen raadspelletjes.”

„Ik zag Sara”, antwoordt ze. „En ze was dik.”

„Oké. Dat is niet aardig. Ze is een stuk forser dan jij, maar niet echt dik.”

Anouk schiet in de lach. „Ik bedoel niet dik, dik. Ik bedoel zwanger dik.” Ze bolt haar rug ter demonstratie”

„Ja inderdaad Sara heeft een nieuwe vriend en is meteen zwanger geraakt.”

„Really?”, snerpt Anouk. „Hoe lang heeft ze die vriend al?”

„Dat weet ik niet precies. Ik denk een maand of twee.”

„Weet je dat zeker? Het zag er meer uit als een buik van een maand of vijf. Met wie was ze toen? Even rekenen…”

„Onmogelijk’, zeg ik. „Zo groot is die buik niet en het is zeker niet mijn kind.”

„Het was een behoorlijke buik Bas. En zoals je zult begrijpen, heb ik geen zin om hierin verzeild te raken. Ik ga op mental healing, maar daarna ga ik naar huis. Dit doe ik mezelf niet aan.”

Zanger lijken

Woedend been ik terug naar kantoor. Gaat die stomme trut van een Sara nu mijn relatie met de moeder van mijn kinderen verpesten? Ze heeft helemaal geen dikke buik. Op het werk is ze zo plat als een dubbeltje. „Moet met je praten”, app ik haar. „Over vijf minuten in mijn kantoor.” Als ik terugkom zit ze al voor mijn bureau. „Waar is je buik gebleven?”, bars ik.

„Gewoon… hier…” Sara wijst op haar buik.

„O echt? Ik sprak net Anouk en die had het over een hele dikke buik. Zeker vijf maanden zwanger…”

„Ja en?”, vraagt Sara liefjes. „Soms hou ik vocht vast.”

„Ach, hou nou toch op. Je hebt expres iets gedaan om veel zwangerder te lijken.”

„Ha ha. Anouk dacht echt dat het jouw kind is? Als iemand zou moeten weten dat het onmogelijk jouw kind kan zijn, dan is het Anouk wel.”

„Hoezo zou Anouk dat weten?”, vraag ik.

„Zij weet als geen ander dat jij niet vruchtbaar bent”, antwoordt ze.

„Ach, hou toch een keer op”, zeg ik boos. „Storm lijkt niet voor niets zo op mij.”

Sara grinnikt. „Natuurlijk. Hij lijkt heel erg op jou.” Ze valt even stil als er op de deur wordt geklopt. „Hé hallo Kasper”, gaat ze verder tegen mijn broer. „Dat is ook toevallig…” Ze staat op en verlaat bulderend de kamer

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.