Nieuws/Vrouw
1118360489
Vrouw

Martina's moeder heeft Alzheimer: Ze is mijn moeder niet meer

Vanavond wordt tijdens het televisieprogramma Geef om je hersenen aandacht besteed aan de noodzaak van hersenonderzoek. Martina Braas (24) weet als geen ander hoe belangrijk dat is. Haar moeder lijdt sinds drie jaar aan Alzheimer.

"Het zijn vooral de kleine dingen die ik heel erg mis. Op mijn verjaardag was mijn moeder de eerste die klaarstond met een grote bos bloemen of een cadeautje. En nu? Nu weet ze niet eens meer dat ik jarig ben."

Afwezig

"Ik kan me de tijd waarin mijn moeder alles vergat, nog goed herinneren. Ze was verward, heel afwezig en vergat de meest simpele dingen. Soms vertelde ik haar dolenthousiast een verhaal, waar ze zich vervolgens een paar uur later niets meer van kon herinneren. Heel frustrerend. Wat was er toch met haar aan de hand? Waarom luisterde ze niet?"

"De vergeetachtigheid was mijn vader en zus ook opgevallen en we besloten haar ermee te confronteren. ‘Als jullie denken dat er iets mis is met mijn gezondheid, dan moeten we zorgen dat er een onderzoek komt’, antwoordde ze. Niet snel daarna werd de diagnose Alzheimer gesteld."

Bergafwaarts

"Op dat moment hadden we geen idee welke impact deze diagnose zou hebben. Vooral omdat het in de beginperiode nog erg goed ging met mijn moeder. Ze kon niet meer alles onthouden, maar had nog wel veel heldere momenten. Eigenlijk is het vooral het laatste jaar bergafwaarts gegaan; we zagen haar aftakelen."

"Zo moest ze noodgedwongen stoppen met haar werk in de zorg, is haar rijbewijs ingenomen en kunnen we haar niet meer alleen thuislaten. Dat is heel verdrietig. Vooral voor haar. Elke keer weer wordt ze geconfronteerd met dingen die ze niet meer kan. Die worsteling, dat verdriet. Dat vind ik een van de moeilijkste dingen."

Afscheid nemen

"Ze moet elke keer een klein beetje afscheid nemen van haar oude leven, en wij moeten op onze beurt elke keer een beetje afscheid nemen van haar. Natuurlijk is ze er nog wel, maar toch voelt ze niet meer als mijn moeder. Ze is niet meer de vrouw bij wie ik altijd mijn hart kon luchten, de vrouw die altijd voor mij klaarstond. De moeder-dochterband is er niet meer."

"Het zijn vooral de kleine dingen die ik heel erg mis aan mijn moeder. Zo kan ik bijvoorbeeld geen diepgaand gesprek meer met haar voeren. Het gaat eigenlijk altijd over hele simpele dingen als het weer. In het begin probeerde ik nog wel eens een serieus onderwerp aan te snijden, maar dan was de teleurstelling elke keer zo groot. Het gaat gewoon niet meer."

Machteloos

"Wij leren als gezin wel omgaan met haar ziekte. We zitten er immers al drie jaar middenin en alles gaat heel langzaam, in fases. De moeilijkste fase? Toen mijn moeder zich realiseerde dat ze ziek is. Ze liep ijsberend door het huis en je zag dat er van alles door haar hoofd ging. ‘Hoe moet dit nou verder?’ is wat ze dan vroeg met betraande ogen.

"Een vraag waarop wij ook geen antwoord hadden. We kunnen niets voor haar doen. Het enige wat we haar kunnen beloven, is dat we er voor haar zullen zijn, en voor haar zullen zorgen. Dat doen we. Met alle liefde. Net als heel veel lieve vrienden en familie die dag en nacht voor mijn moeder klaarstaan om voor haar te zorgen. Dat doet ons, maar ook mijn moeder, heel goed."

Zorg voor mijn moeder

"Ons doel is om mijn moeder zo lang mogelijk thuis te verzorgen, een verzorgingstehuis zo lang mogelijk te mijden. Zo hebben we onlangs ons huis verbouwd. Mijn vader woont op dit moment beneden met mijn moeder, en ik woon samen met mijn vriend op de bovenverdieping. Zo zijn we dichtbij mijn moeder en kunnen we haar alle zorg bieden."

"Wel heb ik met mijn vader afgesproken dat ik altijd kan verhuizen. Mocht de zorg te zwaar of te confronterend worden. Dat is een hele geruststelling. Hoewel ik mijn moeder nu met alle liefde verzorg, weet ik natuurlijk niet hoe het in de toekomst zal zijn. Als mijn moeder nog meer vergeet en misschien wel niet eens meer weet wie ik ben..."

Toekomst

"Bang voor die toekomst ben ik niet. Ik kan er toch niets aan veranderen. Mijn moeder is ziek en dat moet ik accepteren. Hoe moeilijk ook. Wél betrap ik mezelf er op dat ik veel vaker over de dood nadenk dan voorheen. Ik ben me ervan bewust dat ik mijn moeder waarschijnlijk eerder ga verliezen dan als ze gezond was geweest."

"Natuurlijk is dat heel verdrietig, maar tegelijkertijd stelt mij dat wel in staat om te bedenken wat ik nog met mijn moeder wil doen. Wat ik nog met haar zou willen delen, nu ze nog heldere momenten heeft. Dat is ook wel heel bijzonder, en daar ga ik zo lang mogelijk van genieten. Hoe het dan verder gaat? Dat zien we dan wel weer."

Ben je benieuwd naar het hele verhaal van Martina? Ze is vanavond om 21.25 op NPO 1 samen met haar vriend te zien Geef om je hersenen.

Jij op VROUW.nl

Wil jij jouw mening, blog of verhaal ook delen op VROUW.nl?

Laat dan hier je gegevens en verhaal achter

En wie weet neemt de redactie binnenkort contact met je op!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.