Vrouw/Seks & Relaties
1123022809
Seks & Relaties

Deel 181: ‛Twee getrouwde mannen lijkt me een beetje veel van het goede’

“Zal ik naar je toekomen? Josien slaapt al,” zei Mark. Ik aarzelde. Hij mocht dan wel jarig zijn, ik wist dat het een heel snelle wip zou worden. Bovendien zat Tom, die ik net in een bar had opgepikt, bij mij op de bank.

“Dat gaat niet,” loog ik. “Fleur zit hier op de bank.” Tom trok zijn wenkbrauwen op, maar hield gelukkig zijn mond. “Ik begrijp het schatje. Nou, dan zie ik je op Goede Vrijdag. Ik kom je rond een uur of 3 van je werk halen en dan rijden we naar Parijs. Ik heb een heel romantisch hotelletje geboekt!”

Vaste minnaar

Het liefst had ik de hele kamer rondgedanst, maar vanwege Tom hield ik me in. Ik ging weer naast hem zitten. “Laat me raden. Dat was je vaste minnaar.” Ik knikte bevestigend. “Hij heeft geluk,” zei Tom. “Ik fantaseer al heel lang over iemand zoals jij.”

“Iemand die altijd zin heeft in seks, bedoel je.” “Ja en die aandacht voor me heeft en naar me luistert. Mijn vrouw is altijd aan het werk. En ze wil nog lang geen kinderen, terwijl ik daar zo langzamerhand wel aan toe ben.”

Schuldig

“Twee getrouwde mannen lijkt me een beetje veel van het goede,” grijnsde ik. “Dat begrijp ik,” zei Tom, terwijl hij opstond. “Ik denk dat ik maar eens naar huis ga. Dan hoef ik me ook nergens schuldig over te voelen.”

Hij boog zich voorover en kuste me vol op de mond. “Ik zou het wel leuk vinden om je nog een keertje te zien. Al is het alleen maar voor een borrel.”

Liefdesweekend

Poeh. Die Tom was echt een leuke vent. Als hij single was geweest, had ik hem zeker nog een keer willen zien. Maar inderdaad: aan twéé getrouwde mannen in mijn leven had ik geen behoefte. “Bel me maar na je scheiding,” zei ik dus en liet hem toen uit. Snel uit mijn hoofd zetten, die man. Bovendien: ik ging op liefdesweekend naar Parijs! Dáár wilde ik aan denken.

Pasen

Gelukzalig zat ik naast Mark in de auto, tot ik bedacht dat ik mijn moeder had beloofd om met Pasen bij haar te gaan brunchen. Ik overwoog haar te bellen, maar maakte me er vanaf met een appje waarin ik uitlegde dat ik het hele weekend naar Parijs ging.

‘Ik begrijp het, veel plezier, lieverd!’ Ik voelde me ineens bezwaard. Ik was erg onaardig tegen haar geweest en ik had bovendien nog steeds die enorme schuld bij haar. ‘Ik kom snel langs,’ beloofde ik en ik meende het echt.

Notre-Dame

Om 9 uur ’s avonds arriveerden we bij ons hotel, wat er natuurlijk fantastisch leuk en romantisch uitzag. Onderweg hadden we plannen gemaakt voor het weekend. We wilden sowieso fietsen gaan huren, naar het Louvre, een boottocht maken over de Seine en kijken wat er nog van de Notre-Dame over was. Als kind was ik er wel eens geweest en het idee dat er zo’n hevige brand in die kerk had gewoed, maakte me oprecht verdrietig.

Eten in bed

“Zullen we nog ergens gaan eten?” Ik had wel zin in een echt Franse maaltijd in een knus restaurantje.

Maar Mark schudde zijn hoofd. “Laten we roomservice bestellen lieverd. We gaan lekker in bed eten.” Hij zag er heel erg moe en duidelijk enorm veertig-plus uit. “Ik heb keihard gewerkt en het afscheid van Josien was ook niet makkelijk. De meisjes waren erg verdrietig dat ze hun moeder nu een maand moeten missen.”

Zielig

“Nou ja, voor ons vind ik het hartstikke leuk, maar ik kan me voorstellen dat je dochters ook niet goed begrijpen waarom ze hun moeder zo lang niet zien,” zei ik toen. “Als ik zelf een kind had, zou ik nooit zo lang alleen op vakantie gaan. Dat is toch zielig?”

Mark schopte zijn schoenen uit, opende zijn koffer en verving zijn lenzen door zijn bril, waardoor hij er nog meer als een man van middelbare leeftijd uitzag. Ineens moest ik aan Tom denken. Die was minstens 10 jaar jonger. Moest ik toch niet voor een man van mijn eigen leeftijd gaan?

Champagne

Mark gaf geen antwoord, maar keek naar de menukaart. “Zal ik gewoon wat bestellen?” In keurig Frans gaf hij de bestelling door, waarbij ik nog net het woord ‘champagne’ opving. Lekker!

Hij begon me te kussen waardoor ik meteen Tom, Josien en die rotkinderen vergat. Er was maar één iemand die zo kon zoenen en dat was Mark. En toen even later de champagne werd bezorgd en hij een beetje in mijn navel goot, kon ik nergens anders meer aan denken dan aan hem.

Drie dagen

We vreeën de sterren van de hemel. Eindelijk hoefde Mark nergens heen, we konden gewoon samen slapen, wakker worden, ontbijten en dan de stad in. En dat drie dagen lang!

Ik prees de moeder van Josien, die zo lief was om de hele meivakantie op haar kleinkinderen te passen. En Josien zelf, die maar liefst een maand op zoek naar zichzelf zou gaan tijdens een primitieve voettocht door Spanje. Zij liever dan ik. Ik was vorig jaar op wandelvakantie naar Spanje geweest en zelfs dat vond ik al afzien, terwijl wij gewoon in hotels sliepen.

Josien

De volgende ochtend stonden we samen onder de douche en net toen Mark mij afdroogde, ging zijn telefoon. “Ik moet even opnemen,” mompelde hij. “Misschien is er iets met de meisjes.”

Het was Josien. Nu al! Wat moest ze van hem? Ze was pas één dag weg!

Gevallen

Ik kon ongestoord meeluisteren, zo hard snerpte haar stem door zijn telefoon.

“Mijn moeder is van de trap gevallen,” gilde ze. “Evy had per ongeluk haar pop op de onderste tree gelegd. Mama heeft haar enkelbanden gescheurd en kan niet meer voor de meisjes zorgen. Kun je hen dus zo snel mogelijk ophalen?!”

Als eerste een seintje als er een nieuwe aflevering van dagboek van een minnares online staat?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.