Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1129910246
Verhalen achter het nieuws

Mooi op elke leeftijd

’Ik vond dat ik er niet uitzag, maar kon gewoonweg niet stoppen met afvallen’

„Toen een lerares tegen mij zei: ’Goh Danielle, jij bent wel heel veel aangekomen in een korte tijd’, ging bij mij een knop om. Ik moest en zou afvallen.”

„Toen een lerares tegen mij zei: ’Goh Danielle, jij bent wel heel veel aangekomen in een korte tijd’, ging bij mij een knop om. Ik moest en zou afvallen.”

Voor onze populaire rubriek ’Mooi op elke leeftijd’ zetten we vrouwen van alle leeftijden in het zonnetje. Want wij vinden alle vrouwen mooi: ongeacht gewicht, maat en/of ’schoonheidsfoutje(s)’. Wat is jouw beautygeheim en waarvan ga jij stralen? En wat houdt jou jong? Deze week Danielle van Kalmthout (32), beter bekend als Danie van Kay. Ze is werkzaam als eetstoornisherstelcoach.

„Toen een lerares tegen mij zei: ’Goh Danielle, jij bent wel heel veel aangekomen in een korte tijd’, ging bij mij een knop om. Ik moest en zou afvallen.”

„Toen een lerares tegen mij zei: ’Goh Danielle, jij bent wel heel veel aangekomen in een korte tijd’, ging bij mij een knop om. Ik moest en zou afvallen.”

Voel jij je zo jong/oud als dat je bent?

„Dat verschilt. Ik heb de ziekte van Lyme, waardoor ik vaak last heb van algehele malaise. Lyme zorgt ervoor dat ik constant pijn heb in mijn spieren. Ik kan maar kleine stukjes wandelen en kan niet lang op mijn benen staan. Ik heb zelfs een invalidekrukje in mijn douche. In dat opzicht voel ik me dus af en toe net 80 jaar. Mentaal voel ik me juist superjong. Ik heb van mijn 15e tot en met mijn 25ste anorexia gehad. Ik heb hierdoor een heel stuk van mijn jeugd overgeslagen die ben ik nu aan het inhalen. Op het gebied van daten ben ik bijvoorbeeld een echte laatbloeier; mijn eerste zoen en seksuele ervaring had ik een stuk later dan mijn vriendinnen.”

Wanneer is jouw eetstoornis precies begonnen?

„Op mijn 15e was ik erg onzeker over mijn lichaam. Ik zat, net zoals veel pubers, niet lekker in mijn vel en was extreem onzeker. Toen een lerares tegen mij zei: ’Goh Danielle, jij bent wel heel veel aangekomen in een korte tijd’, ging bij mij een knop om. Ik moest en zou afvallen. Op dat moment was mijn vader – die destijds in Amerika woonde - veel aan het diëten. Hij volgde een dieet waar hij in 6 weken tijd 10 kilo door afviel. Ik besloot het ook te proberen en het werkte. Ik viel inderdaad heel snel af en kreeg daar een enorme kick van. Uiteindelijk ben ik erin doorgeslagen.”

„In de spiegel zag ik dat ik enorm vermagerd was. Ik vond dat ik er niet uitzag, maar kon gewoonweg niet stoppen met afvallen. Het werd een obsessie, waarvan mijn omgeving niets afwist. Een eetstoornis wordt niet herkend als je nog een gezond gewicht hebt. Pas toen mijn gewicht na mijn 19e enorm omlaag ging, begonnen mensen zich zorgen te maken, maar ook in klinieken word je pas serieus genomen als je ondergewicht hebt. Ik vind dat problematisch, omdat de eetstoornis vaak al veel eerder begint.”

„Ik heb talloze kliniekopnames gehad en na mijn 25ste heb ik mijn ziekte eindelijk overwonnen. Ik wil niet vertellen wat mijn gewicht op mijn dieptepunt was, want ik wil niet dat anderen zich met mij gaan vergelijken. Ik heb een keer in een blad gelezen dat Sylvie Meis een bepaald gewicht had en deed er toen alles aan om dat gewicht te bereiken. Inmiddels zit ik gelukkig op een gezond gewicht. Therapeuten zeiden tegen me dat ik nooit volledig van mijn eetstoornis zou herstellen en dat het iets zou zijn dat ik de rest van mijn leven zou meedragen. Maar, ik ben er nu heilig van overtuigd dat ik nooit meer een terugval zal krijgen.”

Heb je een beautygeheim?

„Niet bepaald, ik ben wel enorm fan van de zelfbruiners. Ik zit lekkerder in mijn vel als ik een kleurtje heb. Ik doe mijn werk op afstand en daarom ben ik deels in Amsterdam en deels in Zuid-Frankrijk, dus tegenwoordig ben ik sowieso iets bruiner door het Franse zonnetje. Verder vind ik goede skincare heel belangrijk. Sinds mijn 30e ben ik daar bewuster mee bezig. Gelukkig heeft de Franse apotheek de mooiste merken, dus daar ben ik nu mee aan het experimenteren.”

Wat vind je het mooiste aan jezelf?

„Mijn uitstraling en open houding. Ik probeer zonder vooroordelen te leven en denk dat ik dat ook uitstraal. Laatst zeiden vriendinnen tegen mij dat ze het zo bijzonder vonden dat ze in het eerste half uur dat ze mij ontmoetten al hun hele levensverhaal hadden verteld, terwijl ze dat normaal nooit zouden doen. Ik stel mezelf kwetsbaar op en daardoor durven anderen zich automatisch ook een stuk gevoeliger op te stellen.”

„Qua uiterlijk ben ik het meest tevreden met mijn handen. Mijn vingers zien er sierlijk uit en ook mijn nagels zijn van nature erg lang. Over mijn handen krijg ik meestal ook de meeste complimenten.”

Waarmee ben je minder blij?

„Als ik iets zou kunnen veranderen, zou dat mijn Lyme zijn. Het is iets wat mijn leven enorm beïnvloedt. Het zorgt ervoor dat ik me af en toe minder voel dan de rest en mij ook onzeker kan maken op het gebied van relaties. Als ik met een man aan het daten ben denk ik altijd: ’Wacht maar. Het gaat niet meer zo makkelijk zijn als je met mij moet samenleven.’ Verder ben ik altijd heel onzeker geweest over mijn kleine borsten. Gelukkig zie ik daar tegenwoordig ook de voordelen van in: ik hoef geen BH te dragen en ze gaan ook niet zo snel hangen.”

Ben je waar je had willen zijn?

„Deels, ik ben enorm dankbaar voor het werk dat ik nu doe. Het feit dat ik hersteld ben van een eetstoornis is al heel wat, maar ik vind het nog mooier dat ik hier nu ook anderen mee kan helpen. Wat betreft mijn gezondheid heb ik nog vele meters te gaan. Lyme heeft nog steeds een grote invloed op mijn dagelijks leven en dat zou ik graag anders zien. Binnenkort start ik met ozontherapie, ik hoop dat deze therapie er weer voor gaat zorgen dat ik me iets beter ga voelen.”

Wat houdt je jong?

„Feesten en beesten! Ik vind het fantastisch om uit te gaan en nieuwe mensen te ontmoeten. Daarom date ik momenteel ook best veel. Het ontmoeten van nieuwe mensen houdt je jong en verruimt je blik.”

Heb je een levensles?

„Herstellen van een eetstoornis is het zo waard. Je zult nooit spijt krijgen als je het echt een kans geeft. De doemscenario’s die je misschien in je hoofd hebt, komen echt niet uit. Je kunt niet doodgaan door angst, wel door een eetstoornis. Het boek Rehabilitate, Rewire, Recover! van Tabitha Farrar heeft mij enorm geholpen bij mijn herstel. Hopelijk hebben andere meisjes of jongens die kampen met een eetstoornis hier ook nog iets aan.”

Wil jij ook in deze rubriek? Wij zoeken nog leuke, vrouwelijke dertigplussers. Reageer vooral ook als je 50, 60 of ouder bent. Mits je maar lekker in je vel zit! Stuur een mailtje met je naam, telefoonnummer, motivatie én twee actuele foto’s (portret en totaal) naar a.de.groot@telegraaf.nl.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.