Vrouw/Columns & Opinie
1131246704
Columns & Opinie

Columns & Opinie

Kimberley geweigerd op vakantievlucht door ontbreken QR-code: ’Ik had me er zó op verheugd’

„Shit, dat PLF-formulier…Geen rocket science, maar een simpel online vragenlijstje waarin je je verblijfgegevens invult en aangeeft of je klachtenvrij bent.”

„Shit, dat PLF-formulier…Geen rocket science, maar een simpel online vragenlijstje waarin je je verblijfgegevens invult en aangeeft of je klachtenvrij bent.”

Het kon dit voorjaar weer: op vakantie naar geel gebied. Maar ’echt lekker ontspannen’ was dat nog steeds niet, ondervond journalist Kimberley (27). Ze miste een QR-code en werd geweigerd op het vliegveld. Nu steeds meer landen weer donkerder kleuren en tinten richting rood aannemen, blikken we terug op de ellendige ervaring die ze destijds had. Want makkelijker wordt het er niet op.

„Shit, dat PLF-formulier…Geen rocket science, maar een simpel online vragenlijstje waarin je je verblijfgegevens invult en aangeeft of je klachtenvrij bent.”

„Shit, dat PLF-formulier…Geen rocket science, maar een simpel online vragenlijstje waarin je je verblijfgegevens invult en aangeeft of je klachtenvrij bent.”

„Helaas, dan kunnen jullie niet mee met deze vlucht.” Mijn vriend en ik kijken glazig. Geintje, toch? denk ik met de negatieve uitslag van mijn PCR-test, paspoort en boarding pass in de hand. We zijn immers ingecheckt, door de douane, bij de gate. Nog twee meter en we staan in de slurf naar het vliegtuig. Bestemming Samos. Maar dichterbij dan dat komen we niet. Het was geen grapje. Niemand lacht, zeker deze grondstewardess niet. „Zonder QR-code op het PLF-formulier nemen we je niet mee. Dat had je minimaal 24 uur van te voren in moeten vullen”, zegt ze met een zuur gezicht, alsof háár vakantie nu in het water valt.

Shit, dat PLF-formulier…Geen rocket science, maar een simpel online vragenlijstje waarin je je verblijfsgegevens invult en aangeeft of je klachtenvrij bent. Niet meer aan gedacht. Er was ook zoveel om aan te denken. Een negatieve PCR-test binnen 72 uur voor vertrek. Het downloaden van tig apps die een jaar geleden nog niet bestonden. Landkleuren die vaker knipperen dan de relatie van Lil Kleine en Jaimie Vaes... Als je nog niet toe was aan vakantie tijdens het boeken, ben je dat nu wel.

Voorstress

Neem onze eerste boeking; die werd gecanceld. Nota bene op de dag dat Mark Rutte en Hugo de Jonge aankondigden zo’n beetje alle Griekse eilanden op geel te gooien. Toch te onzeker, vond de touroperator. Twee weken na die persconferentie en een handvol besmettingen later kleurden veel Griekse eilanden weer oranje. Sindsdien ververste ik de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken vaker dan mijn Instagram. En dat wil wat zeggen. Voorpret werd voorstress.

En dan die PCR-test toen we eenmaal een vlucht hadden geboekt die wèl doorging. Corona heb ik al gehad; twee maanden geleden. Voor mij allang verleden tijd, maar de PCR kon nog altijd positief uitslaan. Kwam ik dan weer achter op het moment dat de testmevrouw net met zo’n staafje tegen mijn brein zat te peuren. Een ander soort test, bloedprikken op antistoffen was beter geweest. Maar dat had ik dan dagen daarvoor op eigen houtje moeten regelen. Toen waren er deadlines, de hond moest naar de opvang. Dus dat PLF-formulier? Dat was net even te veel van het goede. Mijn brein was al uitgecheckt en in vakantiemodus.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

’Wanneer gaat de volgende vlucht?’, vragen we verslagen aan onze nieuwe, weinig empathische vriendin die de gate bewaakt. Met frisse tegenzin pakt ze haar telefoon. ’Morgenochtend, maar dat redden jullie ook niet met de aanvraag voor het formulier, en anders pas later deze week.’ Dat redden wij dan weer niet met de opgenomen vakantiedagen. K-zooi. Ik had me er zó op verheugd, zeker na die ellenlange coronawinter die wel tot vorige week leek te duren.

Even een ander uitzicht dan de vier muren die al maanden op me afkomen. Even geen interview via een scherm. Even geen coronamisère. Ik zal ongetwijfeld dankbaar moeten zijn, voor dat huis (van die muren) en het werk dat ik nog steeds heb. Moeten relativeren: want wat is zo’n gemiste vlucht nou in het grote plaatje? Maar het lukt niet. Mijn mondkapje vangt mijn tranen van teleurstelling. Het vliegtuig vertrekt zonder ons. Flink vertraagd: er missen zo’n twintig vakantiegangers.

Chaos

We besluiten toch weer een nieuwe vlucht te boeken. Lekker rebels: toch voor morgen. Bij de concurrent. Daar zien we dat we niet de enigen zijn met problemen. Een vrouw heeft de uitslag van de PCR-test nog niet binnen voor haar vlucht naar Curaçao. Die bijna vertrekt. Een man toont zijn enorme ordner aan de vrouw aan de andere kant van het plexiglas. Het zou zomaar zijn administratie van het afgelopen jaar kunnen zijn, maar het zijn alle verklaringen voor zijn vijfkoppige gezin. Hij snapt er niets meer van. Het kost ons dik een uur om een nieuwe vlucht te boeken. Zo’n losse vlucht ultra last-minute? Dat snapt het systeem in coronatijd niet. Het kost deze, weliswaar goedlachse, ervaren grondstewardess zeker vier belletjes. De onduidelijkheid is te groot. Als zelfs de stewardessen het niet meer snappen...

Eind goed al goed?

Die avond komt het mailtje waar het allemaal om ging. Het openen ervan voelt alsof ik Willie Wonka’s gouden wikkel in handen heb. Zou het dan toch? Een paar uur later zitten we alsnog in het vliegtuig. Mét QR-code. Ik durf bijna te ontspannen. Het stel naast ons zit in de stress. Ze hebben een gezondheidsverklaring geprint, maar dan weer net niet de variant die de airline hanteert. Jammer; mondkapje op of het vliegtuig uit. Ook zij snappen het niet meer.

Drie uur later. Samos, eindelijk! Negatieve test? Check! QR-code? Check! En toch word ik uit de rij gevist. Of ik nog een sneltest wil doen. Je begrijpt: het angstzweet breekt me uit. Ik hoop dat de temperatuurscanner het niet ziet. Maar helaas, we moeten toch weer…

Grapje! Gelukkig mogen we deze keer wel. Dit stuk tik ik naast het zwembad. De bedjes liggen niet vol. Vijf kamers bleven leeg. Deze reizigers zijn ergens tussen Schiphol en Samos gestrand. Bij het hotel snappen ze er niets van. Geel of niet: thuisblijven is meer ontspannen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop