Vrouw/Columns & Opinie
1136542910
Columns & Opinie

Moederdag zonder kind: aan alle onzichtbare moeders

Het is Moederdag. En Moederdag is voor alle moeders. Dus ook voor onzichtbare moeders: vrouwen die hun kind(je) verloren of nooit in hun armen hebben kunnen sluiten.

Mijn eerste Moederdag was een prachtige, zonnige dag, nu vijf jaar geleden. Wat was het oorverdovend stil op die dag: mijn dochtertje was een paar maanden daarvoor onverwacht overleden, slechts drie maanden oud – een roze, mollige baby, ogenschijnlijk kerngezond.

Ik weet nog dat er in mijn ‘lotgenotenclubje’ op internet veel aandacht was voor het onderwerp. De moeders van een overleden kind steunden elkaar online door dik en dun en rond Moederdag nog eens extra, want dan hadden ze het erg moeilijk.

Zelf deed ik dat af als onzin. “Ook al zal mijn dochter nooit een asbak voor me kleien, voel ik me niet minder moeder. Moederdag is bovendien toch maar een stomme, commerciële dag”, snauwde ik tegen iedereen die er vol medelijden naar vroeg (zelfs tegen mijn man, ahum).

Moederdag zonder kind

Vanbinnen voelde ik me echter heel wat minder stoer. Wat een ellende, Moederdag zonder kind. Geen lachjes, geen mollige beentjes, geen poepluiers, de kinderwagen die leeg in de gang stond.

Het moeilijkste vond ik misschien nog wel dat ik moeder was, maar niemand dat kon zien. Er is niet eens een officiële naam voor zo iemand. Als je je ouders verliest ben je een wees, maar als je je kind verliest, wat ben je dan?

Daarom noem ik ‘ons’ maar ‘onzichtbare moeders’.

Misschien ...

Ik weet dat er talloze van die onzichtbare moeders zijn. Misschien ben jij er wel een? Misschien overleed je stralende baby, net zoals de mijne. Misschien eindigde jouw felbegeerde zwangerschap in een miskraam. Of misschien overleed je kind pas toen het al groot was, of zelfs volwassen.

Misschien werd je kind ziek, of gebeurde er een ongeluk. Misschien kwam het overlijden van je kind totaal onverwacht, misschien zag je het van tevoren aankomen en beleefden jullie een intens en langdurig afscheid.

Misschien heb je daarna het grote geluk gehad om nog meer kinderen te krijgen, net als ik (twee prachtige, stoere, lieve zoons). Misschien ben je kinderloos gebleven. Of misschien had je al meerdere kinderen en bleef je achter met een gat in je gezin toen een van die kinderen wegviel.

Misschien is je kind niet eens overleden, maar keerde het zich om wat voor reden dan ook van je af, of verloor je het contact na een verschrikkelijke scheiding.

Erkenning

Hoe het ook gebeurde en wat je omstandigheden ook zijn; je bent een MOEDER. Ook al vind je Moederdag een beetje te commercieel en roep je stoer dat het je niet raakt: je verdient de erkenning, een aai over je bol, een bloemetje.

Negeer het niet

Lieve onzichtbare moeder: ik hoop dat je kunt voelen dat het zonnetje ook voor jou schijnt en ik hoop dat op deze beladen dag prettige herinneringen overheersen. Herinneringen aan dat lieve, unieke wezen dat van jou een moeder maakte.

En lieve zichtbare moeders: ken jij een onzichtbare moeder in jouw omgeving? Ik durf te wedden dat ze het best fijn vindt als zij én haar kind niet helemaal vergeten worden op Moederdag.

Probeer het maar. Begin een gesprek, noem haar kind bij naam. Ze zal je dankbaar zijn. Het kind heeft bestaan, ook al was het misschien maar kort, en het mag er zijn. Negeer het niet.

Een onzichtbare moeder verdient jouw steun en erkenning als collega-moeder. Want dat is ze namelijk voor altijd.

Fijne Moederdag voor iedereen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.