Nieuws/Vrouw
1139322244
Vrouw

Petra bleef bij haar man die werd veroordeeld voor seksueel misbruik

Petra Keyl

Petra Keyl

Stel: je man wordt beschuldigd van seksueel misbruik. Blijf je bij hem? Het overkwam Petra Keyl (52). Na lang wikken en wegen besloot ze vierkant achter haar man Wim te blijven staan, ook toen hij werd veroordeeld tot een gevangenisstraf. Over haar ervaringen schreef ze het boek Met pek en veren.

Petra Keyl

Petra Keyl

In het boek, dat zaterdag verschijnt bij uitgeverij Blooming, beschrijft Petra hoe haar man in 2012 - ze waren toen zeven jaar samen - midden in de nacht door de politie van zijn bed werd gelicht en naar het bureau werd afgevoerd. Omdat hij in beperking werd gesteld en dus met niemand contact mocht hebben, zat ze wekenlang in onzekerheid over wat er nu precies gebeurd was.

Heb je op dat moment niet aan zijn onschuld getwijfeld?

"Nee, ik dacht echt dat het op een misverstand berustte. Wim is een heel amicaal persoon, het type dat een arm om je heen slaat als je verdrietig bent. Hij wilde niet het soort hulpverlener zijn die afstandelijk blijft als een cliënt moet huilen, maar degene die troost biedt.

In het begin had ik daar moeite mee, maar hoe vaker ik hem dat zag doen, hoe meer ik ervan overtuigd raakte dat hij geen bijbedoelingen had. En die overtuiging heb ik nog steeds. Als je zestig vrouwen per week begeleidt en het gebeurt één keer... De beschuldigingen van de tweede vrouw die aangifte deed, heeft Wim altijd ontkend."

Maar als goede hulpverlener mag je zelfs niet één keer in de fout gaan.

"Daarover verschillen Wim en ik van mening. Ze hebben een affaire gehad en hij weet dondersgoed dat dat niet kon. Maar hij is ervan overtuigd dat het van twee kanten kwam. Het hulpverleningstraject was toen al afgerond, daar is ook bewijs van. Maar ze kwam wel nog steeds bijna dagelijks bij de stichting over de vloer, dus ze was in ieder geval een ex-cliënt die nog niet op eigen benen kon staan.

Het woord 'misbruik' vind ik verkeerd, omdat er niets onder dwang gebeurd is. Maar er was wel sprake van een machtspositie: ze was kwetsbaar en daardoor niet goed in staat om 'Nee' te zeggen. Ik zal dan ook nooit zeggen dat hij onschuldig is. Dat is hij niet."

Wat dacht je toen je daar achterkwam?

"Ik had letterlijk kotsneigingen, ik heb hem echt vervloekt. Een meisje van 23, terwijl hij 45 was. En dat hij met diezelfde handen aan mij... gadverdamme! Wat me nog het meest raakte, was dat zij na die relatie tussen hen nog twee jaar bij ons thuis kwam.

Ik heb altijd aangevoeld dat er iets niet klopte, maar als ik dat aan Wim vroeg, ontkende hij altijd. Dat neem ik hem nog steeds het meest kwalijk. Hij was bang om mij kwijt te raken, zei hij toen ik hem later in de penitentiaire inrichting kwam opzoeken. Er was niets van hem over, een gebroken man."

Ben je daarom gebleven?

"Uit medelijden? Absoluut niet. Ik heb echt op een weegschaal gestaan, zal ik wel of zal ik niet? De makkelijkste weg was geweest om mijn koffers te pakken en ik denk dat de meeste vrouwen dat ook gedaan zouden hebben. Aan de ene kant vond ik hem een klootzak, aan de andere kant zag ik ook een intens goede man die altijd voor iedereen klaarstaat.

Iemand die alles en iedereen wil helpen. Zelfs onze kippen, honden en kalfjes zijn afgedankte kneusjes. Ik heb niet zulke goede ervaringen in de liefde, heb nooit het gevoel gehad dat ik iets voorstelde. Wim droeg me van begin af aan op handen, zei elke dag hoe mooi hij me vond en hoeveel hij van me hield. Hij was mijn lot uit de loterij. Dat heeft de doorslag gegeven."

En je kinderen?

"Ik heb een zoon van 24 en dochter van 20 uit mijn vorige huwelijk. De scheiding was heftig voor ze, ze waren net weer een beetje gesetteld. Wéér verhuizen leek me ook voor hen niet goed. Dat wilden ze zelf ook niet, ze zijn altijd achter Wim blijven staan."

Je kreeg vast niet van iedereen zo veel begrip...

"We zijn veel mensen kwijtgeraakt, vooral vrienden van Wim. Sowieso is er veel gebeurd: de stichting ging kapot, we raakten ons inkomen kwijt, de lokale kranten schreven de meest vreselijke leugens. Ik heb een baan in de horeca gezocht, maar daar merkte ik ook dat er naar me werd gewezen.

Dan zei iemand: 'Ben jij de vrouw van Wim Keyl? Daar gaat je fooi'. Of mensen die zich bij mij aanmeldden voor een schildercursus, maar niets meer lieten horen nadat ze hoorden wat de locatie was. Door dit boek zal er wel een nieuwe golf van toestanden komen, maar dat maakt me niets uit. Dit is mijn keuze en mijn leven."

Is Wim veranderd na zijn tijd in de gevangenis?

"Toen hij net thuis was, was hij erg teruggetrokken en depressief. In zijn ogen heeft hij altijd alles alleen maar uit liefde gedaan, dit heeft zijn vertrouwen in mensen flink gekrenkt. Daarin vind ik hem wel naïef, hij heeft tenslotte zelf een fout gemaakt.

Aan de andere kant vind ik dat hij voor die fout in verhouding veel te hard gestraft is. In vergelijkbare zaken is nooit zo'n hoge straf en schadevergoeding opgelegd. Dat vind ik onbegrijpelijk."

Heb je je man vergeven?

"Moeilijke vraag. Toen ik tijdens het schrijven alles weer oprakelde, waren er momenten dat ik twijfelde of ik wel de juiste keuze had gemaakt. Dan dacht ik: 'Eigenlijk walg ik van je'. Het vertrouwen is niet zomaar terug, in het heetst van de strijd gooi ik hem zijn leugens nog steeds weleens voor de voeten.

Aan de andere kant voel ik ook veel liefde, verdriet en medelijden: 'Jeetje, wat ben jij kapotgemaakt en onderuitgehaald.' Ik neem het die vrouw niet kwalijk dat ze aangifte heeft gedaan, wat er gebeurd is, valt nog steeds alleen Wim aan te rekenen. Maar ik weet honderd procent zeker dat hij zoiets nooit meer zal doen."

Bij de in Het Harde gevestigde stichting Chu Shin, waarvan Wim Keyl (59) mede-oprichter was, werden probleemjongeren begeleid door middel van vechtsporttrainingen. De rechtbank acht bewezen dat hij zich als hulpverlener schuldig heeft gemaakt aan ontucht met twee jonge vrouwen in de periode van 2003 tot 2005. Ook werd hij schuldig bevonden van zware mishandeling van een man in 2012. Keyl heeft bekend dat hij een (seksuele) relatie had met een van de vrouwen, maar ontkent dat hij destijds nog haar hulpverlener was. Ook ontkent hij de beschuldigingen van het tweede slachtoffer. Een derde aangifte is niet bewezen. In 2013 werd Keyl veroordeeld tot 30 maanden cel, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Na aftrek van voorarrest, hoefde hij niet meer de gevangenis in. De stichting is inmiddels opgeheven.

Jij op VROUW.nl

Ben jij ook achter je partner blijven staan na een ingrijpende gebeurtenis?

Deel je verhaal hier...

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.