Vrouw/Seks & Relaties
1144763518
Seks & Relaties

Maartje zoekt een man, de column

Column 37: ’Hij kwam helemaal uit Parijs voor een date!’

Ondanks dat deze date lacht op de foto had hij heel wat aan te merken op het eten...

Ondanks dat deze date lacht op de foto had hij heel wat aan te merken op het eten...

Maartje is 33 en woont samen met haar 6-jarige dochtertje in Amsterdam. Na een relatie van tien jaar is ze nu al best een poos single. En zelfs met aardig wat ’date-ervaring’ op zak blijven mannen en de datingwereld haar verbazen. Bij VROUW deelt Maartje wekelijks haar meest bizarre avonturen.

Ondanks dat deze date lacht op de foto had hij heel wat aan te merken op het eten...

Ondanks dat deze date lacht op de foto had hij heel wat aan te merken op het eten...

De taal der liefde is internationaal, maar je merkt pas dat je écht doordraait wanneer je denkt over de grenzen te moeten zoeken naar je droomprins. Alsof er tussen alle miljoenen mannen in ons kikkerlandje niet één vent zou kunnen zitten, die de juiste toon blijkt te kwaken. Toch was ik laatst al zo ver heen. Ik had een account aangemaakt op Raya. Niet zo maar een dating-app, maar een zeer exclusieve waar je ‘iemand’ moet zijn (succesvol, beroemd) om toegelaten te worden. Een soort Soho House onder de dating apps voor de rich and famous, waar je bijvoorbeeld types als James Franco of John Mayer kunt tegenkomen.

Je wordt dan ook niet zomaar geaccepteerd, maar ik heb aardig wat volgers op TikTok en via een invloedrijk vriendinnetje (een bestaand Raya-lid) was het me gelukt mijn eigen profiel in de lucht te krijgen. Van je Raya Jippie Jippie Jee...

Koude kermis

I made it, let the games begin! Maar al gauw bleek het op Raya helemaal niet zo ‘popping’ als ik had verwacht. In plaats van de honderden dagelijkse potentieeltjes op apps als Tinder en Happn kwam ik hier een schrale 20 man per dag tegen. Niet bepaald VIP’s helaas, vooral vrij nietszeggende, lege types met indrukwekkende profielfoto’s, gemaakt in de tofste hotspots ter wereld. Maar ik zat er eindelijk op en ik had er zelfs voor betaald, dus ik besloot er een weekje voor te gaan. Swipen maar!

Rendez-vous chez vous

Na een dag of drie had ik een Paris match met Petit Prince Liam. Hij was ondernemer, had een eigen streetwear merkje en een winkeltje vlakbij Place Pigalle. Qua looks was hij helemaal ’en vogue’ en hij startte zowaar nog een betrokken gesprekje. Ik houd er eigenlijk niet van om Engels te moeten spreken met mijn dates, maar dit liep soepel. Hij was charmant en liet me lachen. In de week die volgde, hadden we dagelijks contact tot hij de volgende stap zette. “Wanneer ga ik je zien dan, mon chérie?”, vroeg hij maandagochtend. Het overviel me. ‘Was ik überhaupt van plan om hem te ontmoeten? En hoe dan wel? Paris is altijd een goed idee, maar zonder auto was ik niet zo 1, 2, 3 daar en de Thalys-prijzen waren op dat moment nog hoger dan de Eiffeltoren. “I could drive to your place this weekend. It’s only a 6 hour drive, non?”, vervolgde hij nog voor ik kon antwoorden. Een aanbod waar ik geen non op kon zeggen. Mijn zaterdag was nog vrij en ik kon wel een verzetje gebruiken.

Alles te min

Die zaterdag kwam en Liam reed rond 14:00 uur in de middag mijn straat binnen. Hij had een strakke bak en een heerlijk lookje aan. Ik gaf hem een knuffel en stapte in. We gingen een middagje naar het Rijksmuseum. Voor mij lang geleden, voor hem als toerist een must visit. Als het ultieme hot couple - al zeg ik het zelf - struinden we door het museum. Ik waande me al helemaal een Parisienne en zag ons al struinen langs de Seine, cocktails drinken in Le Marais en ’s avonds laat french-kissen onder de flikkerende Eiffeltoren. Maar zo smooth als we daar liepen, zo stroef waren onze gesprekken. Liam had een attitude en op alles wel wat aan te merken. Gevalletje Thomas uit Emily in Paris. Al net zo’n Parijse snob! Zelfs de Nachtwacht stelde mijn persoonlijke Gardien de Nuit teleur. Ahh excusez-moi, de Mona Lisa is pas een overrated postzegel!

Klaagzang zonder eind

Na het Rijks had ik gereserveerd bij Izakaya, niet de minste eetgelegenheid in de stad. Maar ook daar was er van alles wat onze Fransman niet zinde. Zijn wagyu was overdone, het personeel te chabby en de muziek stond te hard. Als het zijn restaurant was, had deze eigengereide Napoleon het allemaal anders gedaan. Ik prikte nog wat in mijn gegrilde asperges en telde de minuten. Echt weer iets voor mij om met zo’n Parijse patser aan te pappen. Grote kans dat ze op Raya allemaal zo zijn. Ik had deze dag zo veel beter kunnen besteden.

Geen plek in mijn herberg

Na het eten reden we naar mijn huis. Het was inmiddels een uurtje of half elf en ik was klaar met de dag. Maar de man nog lang niet! Hij was vastberaden mee naar binnen te gaan. Sterker nog: hij had helemaal op gerekend bij mij te blijven slapen. Vers outfitje in zijn tote bag, alles. Voulez vous etcetera? Non merci bien, geen haar op mijn hoofd. Ik snap dat je moe bent na zo’n lange reis en zo’n hele middag in een tegenvallend 020, maar dat je op de bonnefooi uit Parijs hierheen bent gereden, ce n'est pas mon problème hè! Noblesse n’oblige pas. Dus na wat getouwtrek, stapte hij om elf uur mokkend zijn BMW in. Terug naar de stad van de liefde. Maar dan wel tout seul. Mij niet bellen. Ne m’appelle pas; rien ne vas plus!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop