Nieuws/Vrouw
11486929
Vrouw

Weduwe Petra van Rij (42): Ik wil het taboe doorbreken

Eigen Beeld

Eigen Beeld

Per dag worden vier vrouwen met kinderen onder de 18 weduwe. Petra van Rij (42) is een van hen. Tien jaar geleden verongelukte de vader van haar kinderen tijdens een zeilwedstrijd. "Ik heb heel lang gedacht: 'het is niet waar'. Nu weet ik dat hij echt dood is. Accepteren kan ik het nooit. Voor Hans niet. En voor de kinderen niet. Hij ziet zijn kinderen niet opgroeien. Zij moeten hun vader missen. Het is zo onomkeerbaar."

Eigen Beeld

Eigen Beeld

Petra van Rij was 32 toen zeiler Hans Horrevoets op 18 mei 2006 overboord sloeg tijdens de Volvo Ocean Race. Ze hadden een dochter, Bobby van 18 maanden, en ze was 5 maanden zwanger van dochter Kit.

Tips voor jonge weduwes heeft ze niet kant en klaar liggen. "Het is niet in één woord te vangen. Zelfdoding, een ongeluk of een lang ziekbed; onder aan de streep heb je hetzelfde resultaat. Je staat er alleen voor. Al dan niet met kleine kinderen. Rouwen kost tijd, doe het in je eigen tempo. Rouwverwerking is geen goed woord. Je verwerkt het namelijk nooit, maar leert er iets beter mee te leven. Al weet ik uit ervaring dat dat jaren kan duren."

Taboe

Zes jaar na de dood van Hans schreef Petra het boek Gisteren was alles nog goed. "Om lotgenoten tot steun te zijn. Ik begrijp van jonge weduwen dat zij mijn boek geven aan naasten. Om meer begrip te krijgen voor hun situatie." Want de dood op jonge leeftijd is een taboe, heeft ze gemerkt.

"Mensen gingen een blokje om, als ze me zagen. Of ze gingen onhandige dingen zeggen als 'Gelukkig heb je de kinderen nog' of 'Je bent nog jong, je vindt wel weer een ander'. Dat wil je niet horen. Ook niet 'Bel me als je me nodig hebt'. Loze uitspraken, waar je niks aan hebt."

Kliko

Wat we in zo'n situatie wel moeten doen of zeggen, is volgens haar niet zo heel ingewikkeld: "Fijn is het als mensen een keer de kinderen naar school brengen, naar zwemles meenemen of de kliko voor je langs de weg zetten. Het gaat om de kleine dingen. Maar zoek niet naar een oplossing. Want die is er niet."

Dat is ook de boodschap die ze wil uitdragen met de stichting De jonge weduwe, die ze samen met zus Marijke heeft opgezet. "Op de website staan filmpjes met onzinnige, maar ook zinnige uitspraken die mensen doen richting jonge weduwen. Met een knipoog, maar wel bedoeld als bewustwording. Om het taboe te doorbreken."

Weduwenlunch

Zelf had ze net na de dood van Hans veel steun aan een andere weduwe met jonge kinderen: Karin Kuiper, de weduwe van schrijver Karel Glastra van Loon, die bijna een jaar eerder was overleden. "Zij nodigde me uit voor een weduwenlunch, met vrouwen van mijn eigen leeftijd en in eenzelfde levensfase. Bij de lotgenoten die ik destijds op internet aantrof was de gemiddelde leeftijd toch al gauw 65 plus."

"Er ging een wereld voor me open, ik heb gehuild maar ook vreselijk gelachen." Met de stichting De Jonge Weduwe organiseert ze zelf inmiddels ook weduwenlunches door het hele land. "Er hebben zich duizenden vrouwen aangemeld. In het begin vond ik het lastig om hun verdriet te zien, maar het geeft me nu vooral energie om ze te steunen. We hebben gezellige momenten met elkaar. Dat heb je nodig, zo'n rouwpauze."

Massage

Rouwpauze kunnen jonge weduwen krijgen via de stichting. "Zij, of hun naasten, kunnen kosteloos een zogenaamd 'smileproduct' aanvragen, een massage bijvoorbeeld, een dagje sauna of een running-workshop. Om de zon weer een beetje te laten schijnen in hun hoekje van de wereld."

Als de dood van Hans haar al iets heeft gebracht, is dat het haar strijdbaar heeft gemaakt. Ze staat nu 'op de barricade' voor toekomstige weduwen. "In Zwolle zijn we momenteel bezig met een pilot: Steun na Partnerverlies." Op 20 mei is er een bijeenkomst over rouw en verlies op de werkvloer.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.