Vrouw/Columns & Opinie
1154212265
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Je zal nu maar puber zijn, dan mag je niet zeuren’

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws en in de media. Dit keer over de nieuwe maatregelen, een avondklok die pubers misschien wel het laatste beetje vrijheid afneemt. „Ik begrijp de maatregel en we moeten het ook vooral doen. Maar laten we alsjeblieft onze pubers in de gaten houden. Zij mogen niet zeuren, toch hebben ze daar in mijn ogen alle recht toe.”

Luxegeneuzel

„Je zal nu puber zijn, in deze lockdown. Dan mag je niet klagen, want pubers in de oorlog: ’Die hadden het pas zwaar.’ En als puber mag je sowieso niet klagen natuurlijk, want je weet nog niets van het echte leven, alles wordt nog voor je geregeld en puberproblemen – ach, dat is allemaal luxegeneuzel als je het afzet tegen de zware ontberingen die menig volwassene doorstaat.”

Uitdagingen

„Ik heb er twee. Twee pubers, een van 16 en een van 19. Waar ik toen ze nog klein waren altijd dacht dat de hele puberteit de absolute ouderhel zou worden, vind ik het – nu ik er middenin zit – een ontzettend leuke periode. Het is een fase met uitdagingen, absoluut. En waar kleine kinderen kleine problemen hebben, hebben grote kinderen inderdaad grote problemen, maar daar staat ook heel veel tofs tegenover.”

Er bovenop

„Pubers zijn ontzettend grappig namelijk. Als je het maar ziet. Ze maken onbegrijpelijke keuzes, zeggen de raarste dingen, ontdekken het leven op hun manier en als je daar als ouder op gepaste afstand naar kijkt, is het een uitermate vermakelijk schouwspel. Die gepaste afstand bewaren lukt mij niet altijd even goed. Ik zit er nog wel eens iets te veel ’bovenop’. Ik zou ze wat meer op hun bek moeten laten gaan zo nu en dan. Maar ja, moederliefde hè?”

Zorgen

„Ik maak me wel zorgen, nu. Wij zitten hier thuis as we speak in quarantaine, we hebben corona. Mijn dochter van 16 is bij ons. Twee weken niet naar school, twee weken haar vriendje niet zien. Twee weken niet afspreken met vriendinnen. Ze ondergaat het zonder ook maar één keer te mopperen. En dát vind ik dus eng. Dat ze er niet over klaagt, maar het gelaten ondergaat. Het is niet anders, vindt ze. Ze leert in haar eentje, tekent en gamet.”

Hotelkamer

„Mijn oudste hoefde maar vijf dagen in quarantaine en deed dat bij zijn vader. Ook nauwelijks gemopper. Steeds weer dat aanpassen. In kleinere groepen afspreken. In nog kleinere groepen afspreken. Niet meer bij elkaar thuiskomen. Hij huurde zo nu en dan met een vriend een hotelkamer en dan zaten ze tot diep in de nacht te gamen. Paar biertjes erbij – heel gezellig. Pubers zijn creatief, ze vinden wel een manier om er iets van te maken. Dat gaat alleen steeds lastiger.”

Stiekem drinken

„Pubers van nu hangen niet in de kroonluchters van een kroeg, zoals wij dat op die leeftijd deden. Geen schoolfeesten, geen gala’s, geen verjaardagen bij vrienden thuis. Geen eerste festivals. Geen vuurwerk met oud en nieuw. Niet samenscholen in een park. Niet met z’n allen chillen op een bankje en dingen doen die je als puber hoort te doen. Beetje stiekem drinken. Beetje blowen. Iedereen let op je. En of je om 20.30 uur binnen wil zijn, tenzij je de hond nog moet uitlaten.”

Schoppen tegen regels

„Ik hoor amper gemopper. En daar ben ik enerzijds trots op, want ze dragen daarmee bij aan een zo snel mogelijke oplossing voor ons wereldwijde probleem; ze zien de ernst er van in. Maar ik snap die paar pubers die zich afzetten ook weer zo. Het zit in hun aard te schoppen tegen regels. De misschien wel mooiste tijd van hun leven glipt nu al een jaar tussen hun vingers door. Wat gaat daar het gevolg van zijn? Wat doet dat met hun ontwikkeling?”

Verveling

„Ik las vandaag op Twitter een bericht over Pepijn, een jongen die in de vierde klas van het gymnasium zat. Hij verteerde de lockdownmaatregelen slecht en zocht spanning. Pepijn leeft niet meer. Hij is overleden door drugs en een koolmonoxidevergiftiging. Hartverscheurend. De verveling is enorm, maar de pubers van nu accepteren het, lijkt wel. Op je telefoon wat doelloos scrollen of een beetje gamen is vrijwel alles wat nog overblijft.

Laat ze zeuren

„Hoe gaan ze hier uitkomen? Slaan ze volledig door als alles wel weer mag? Blijven ze hangen in de modus die we nu normaal zijn gaan vinden? Moeten ze misschien wel een vriend missen omdat die, net als Pepijn, het gebrek aan structuur, sociale contacten en vrijheid niet trok? We zullen het gaan zien. Zie ze tot die tijd alsjeblieft niet over het hoofd. Hun verdriet en hun problemen zijn er ook. Ze doen ertoe. Praat met ze. Laat ze mopperen, trek het eruit desnoods. Ze hebben alle recht op een potje grenzeloos ’zeuren’. Net als wij.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.