Vrouw/Seks & Relaties
1169891820
Seks & Relaties

Maartje zoekt een man, de column

Daten met een einzelgänger: ’Hij zat heel lang op de wc en trapte me uit bed’

„Ik ben uiteindelijk ’s nachts op zijn bank gaan liggen, wachtend tot het licht werd.”

„Ik ben uiteindelijk ’s nachts op zijn bank gaan liggen, wachtend tot het licht werd.”

Maartje is 33 en woont samen met haar 7-jarige dochtertje in Amsterdam. Na een relatie van tien jaar is ze nu al best een poos single. En zelfs met aardig wat ’date-ervaring’ op zak blijven mannen en de datingwereld haar verbazen. Bij VROUW deelt Maartje wekelijks haar meest bizarre avonturen.

„Ik ben uiteindelijk ’s nachts op zijn bank gaan liggen, wachtend tot het licht werd.”

„Ik ben uiteindelijk ’s nachts op zijn bank gaan liggen, wachtend tot het licht werd.”

Wegens omstandigheden publiceren we een column die eerder online heeft gestaan.

Via dating apps komen er types op je pad waarmee je normaal niet zo snel een beschuitje zou eten. Catfishes, krenten en, afgelopen zomer: de drieëndertigjarige einzelgänger.

Pats boem

Zijn foto’s waren goed, zijn benadering was gedurfd en vlot en voor ik het wist, gingen we een hapje eten. De avond verliep wat ongemakkelijk, maar niet onaardig. „Ik ben ook graag alleen”, was achteraf een niet te missen rode vlag, maar we hielden contact. Al was dat contact vrij karig... Op de app was het een man van weinig woorden. Maar zijn ogenschijnlijke onverschilligheid werkte in zijn voordeel, want daardoor voelde ik me alleen maar meer tot hem aangetrokken. Hij speelde hard to get en ik had kennelijk aan een half woord genoeg…

Hij deed tof over allerlei voormalige dates, maar had nog niet eerder een lange relatie gehad. Ik vond het opmerkelijk dat zo’n knappe vent nog nooit aan de haak was geslagen. Maar na een paar dates kreeg ik door dat zijn hele ’cool guy’-act een heel andere karaktereigenschap verhulde. Deze man was op zichzelf, vereenzaamd, een loner, en niet zo’n beetje ook! Wel één met een attitude, dus ik bleef geboeid.

Man cave in Meppel

Na een paar dates spraken we bij hem thuis af. Hij woonde al jaren met z’n twee katten op drie hoog achter in zijn man cave in Meppel, dus hij haalde me thuis op (pluspuntje voor hem). Dat hij niet gewend was aan vrouwelijk gezelschap bleek helaas vanaf de seconde dat ik voet over zijn drempel zette.

Hij plantte mij met Boris en Max op de bank en verdween zelf in de keuken. Want hij „kon er niemand bij gebruiken als hij kookte.” Oke prima, ik zette Emily in Paris op. Wat we aten was overigens nog een grote verrassing. Lees: hij had niets gevraagd en zelf bepaald. Dus deze bijna veganist kreeg speklapjes met gebakken aardappeltjes voorgeschoteld. Ieew! Nadat hij met twee bordjes de woonkamer in was gelopen, schakelde hij zonder een woord te wisselen over naar Deadliest Catch (what’s in a name), een typischer mannenshow is er niet. Wederom zonder overleg.

Ik probeerde nog wat gesprekjes te starten, maar de man was serieus over zijn eten en zijn favoriete show. Ik kwam er niet tussen. Toen ik een krokant aardappeltje van zijn bord pikte, kreeg ik de gruwelijkste doodsbedreiging in blikvorm.

Loner alert

Na het eten ging ’ie douchen zonder een woord te wisselen en daarna ging hij op bed zitten. „Kom je knuffelen?”, riep hij. Nog nooit heb ik zo staccato met iemand in bed gelegen. Zo zonder gevoel, zonder flow. Ik vroeg me af of hij het zelf doorhad. Hoe kon hij zo knap zijn, zo stoer doen en vervolgens zo te werk gaan? Hoezo pikte deze man nul signalen op? Kijk, ik hou ook van me-time, maar dit was andere koek.

Half twaalf op de klok en ik wilde weg. Maar het voelde alsof ik in de val zat. Naar huis met ov zou een mega-onderneming zijn. En - hoe debiel het ook klinkt - ik durfde de confrontatie met hem niet aan. Hij was dan wel altijd calm & collected, hij leek me niet een type om ’s nachts woorden mee te willen.

Eén grote egotrip

Zijn egotrip ging na de knuffelsessie overigens doodleuk door. Hij maakte zijn favoriete proteïne shake, kroop met de katten in bed en zette een keiharde actiefilm op. Een levensgrote televisie boven zijn bed en het geluid op maximaal volume en ik was klaarwakker. „Kom bij me liggen”, zei hij. Ik legde mijn hoofd op zijn borst en kneep mijn ogen dicht in de hoop in slaap te vallen, maar het duurde nog uren voordat hij die ’je kijkt niet hè, ik zet hem wel uit’, erin gooide.

Onmiddellijk nadat hij de tv eenmaal uitzette, verviel hij in een diep, ronkend gezaag en hij bewoog zo wild met zijn benen (hallo restless leg syndrome) dat hij me bijna het bed uit trapte. Zo erg dat ik uiteindelijk ’s nachts op zijn bank ben gaan liggen, wachtend tot het licht werd.

Solo surfer

„Waarom lig je hier”, vroeg hij verbaasd toen hij om 11:00 uur achteloos zijn bed uit kwam rollen. Om vervolgens over te gaan op zijn ochtendroutine (waaronder, jazeker, een half uur op de wc) alsof ik er niet eens was. Hoe ben ik hierin verzeild geraakt?

Na wat aandringen bracht hij me naar het station. Zodra ik uitstapte, klopte hij zijn automat uit en borstelde de stoel af met zijn mouw. Deze man was op zichzelf en had OCD! Dat ik maar geen enkel spoor had nagelaten in zijn perfecte eigen mannenwereld. Gelukkig voor hem zat hij zo weer in zijn uppie in zijn Up!

Liever alleen

Eenmaal in de trein naar Amsterdam haalde ik opgelucht adem. Als dit mijn prins is, blijft ik lekker alleen. Koffietje erbij, oortjes in en Jason Derulo op. „I’m feelin’ like a star, you can’t stop my shine. I’m solo. I’m ridin’ solo. I’m ridin’ solo. I’m ridin’ solo, solooo.”

Wil je niets van VROUW missen?

Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.