Vrouw/Seks & Relaties
117004250
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 123: ’Het allermeest heb ik trek in jou’

„We kussen, hij kleedt me uit, masseert mijn borsten.”

„We kussen, hij kleedt me uit, masseert mijn borsten.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„We kussen, hij kleedt me uit, masseert mijn borsten.”

„We kussen, hij kleedt me uit, masseert mijn borsten.”

Discussies

Als ik ’s ochtends beneden kom zit Lente al aan de ontbijttafel en lepelt een bord soja yoghurt naar binnen. „Ik heb zelfgemaakte granola met gedroogd fruit”, zeg ik en schuif haar de pot toe.

„Nee dank je”, zegt ze uit de hoogte. „Te veel suiker.”

„Nee, natuurlijk niet.” Werp ik tegen. „Er zit alleen fruit in. Geen toegevoegde suikers.”

„Nee bedankt”, antwoordt ze.

Ik laat het onderwerp verder rusten. Storm schuift aan tafel. Hij slaapt nog half en ziet er nog steeds uit als de heerlijke peuter die ’s ochtend altijd bij me op schoot kroop. Ook nu hij te oud is om op schoot te kruipen, wil hij nog een knuffel. Ik kriebel in zijn nek en hij leunt gezellig tegen me aan. „Moederskindje”, smaalt Lente. Storm negeert haar en kruipt nog meer tegen me aan.

„Kom je vanmiddag naar mijn voetbal kijken”, vraagt hij. „Ik weet dat het papa’s beurt is, maar die moet naar België voor de zaak.”

„Dat is goed, schat.” Ik vind het wel leuk om hem te zien spelen en om zijn coach Samuel weer te zien. Dat is alweer een paar weken geleden. En dat is te merken: ik heb zin in hem. Of in seks. In welke van de twee ik het meeste zin heb, weet ik eigenlijk niet.

„Mag ik geld”, vraagt lente.

„Waarvoor?”

„Ik heb nieuwe spullen nodig voor school. Dat heb ik toch verteld.”

„Maar dat heb je vorige week toch al gekocht?”

„Ja, dus nu heb ik andere spullen nodig.”

„Wat heb je nu dan nodig?”

„Zo’n telding. Hoe heet dat?”

„Een rekenmachine.”

„Ja, dat. Die zijn heel duur, dus maak maar iets van 200 euro over.”

„Mooi niet, jonge dame. Jij gaat eerst kijken wat je nodig hebt en dan app je me wat het kost.”

„Fijn mam. Dit vertrouwen in je kinderen.”

Langs het voetbalveld

Als ik aankom is het elftal net klaar met de opwarming. Ze staan om Samuel en zijn hulptrainer heen. Ik loop ernaar toe en luister mee. „We beginnen met deze spelers”, zegt Samuel. Hij noemt de namen op van de jongens die opgesteld zijn. Keurig op alfabetische volgorde. Van Ally tot Sem. Stom. Wel zijn eigen zoon opstellen, maar niet die van mij. „De eerste wissel is dus Storm”, gaat Samuel verder. „En daarna Ijsbrand.” „Dat lijkt me geen goed plan”, onderbreekt zijn hulptrainer hem. Ik herken de stem en kijk nog eens goed: het is Theo de tuinman. Hij ziet er heerlijk uit in zijn sportpak. „Laten we met een sterke aanval beginnen. Dan kunnen we de verdedigers later altijd nog opstellen.”

„Theo. Ik heb je gezegd dat iedereen aan de beurt moet komen.”

„Ja Samuel. Dat is mooi, maar op dit moment in de competitie is het slimmer om te beginnen met een sterkte aanval.” Dit wordt gênant. De trainer en de hulptrainer zijn het openlijk oneens. Ik sluip ongezien weer weg.

Uiteindelijk zijn ze eruit. Storm staat in de beginopstelling en de hulptrainer verhuist naar de dug-out. Ik zwaai naar Samuel alsof ik er net ben en de gênante start niet heb meegekregen. Maar dan wordt het nog pijnlijker. Als het fluitsignaal voor de rust heeft geklonken rennen alle spelers naar Theo. Die begint met veel bombarie aan een analyse van de eerste helft. Het team luistert ademloos. Samuel staat er verloren bij. „Zal ik vanavond langskomen”, vraag ik hem.

Hij glimlacht stijfjes. „Ja, dat is goed.”

Etentje

Samuel heeft de tafel gedekt. „Waar heb je zin in”, vraagt hij.

Ik hou mijn hoofd scheef. „Waar denk je zelf aan”, vraag ik lief.

„Natuurlijk”, bromt hij. Typisch een Samuel reactie: niet mee flirten, wel een veroordeling over mijn zin in wijn. Ik ga er niet op in. We hebben elkaar al lang niet gezien, dus ik hou het graag gezellig. Vroeger was er geen tijd om eerst iets in te schenken of om moralistische opmerkingen te maken. Waar is die tijd gebleven? Het voelt als een belegen stel, terwijl we pas een jaartje echt een stel zijn. Alleen daarom al is het beter niet op zijn opmerking om te gaan. Ik sla mijn armen om zijn nek en fluister in zijn oor: „Maar het allermeest heb ik trek in jou.” Ik trek hem steviger tegen me aan, kus zijn hals en streel met mijn nagels zijn nek. „Heb jij ook trek in mij”, vraag ik.

„Natuurlijk”, antwoordt Samuel terwijl hij zich losmaakt uit mijn omhelzing. „Maar het eten staat op.” Hij plaatst een vluchtige kus op mijn voorhoofd en gaat weer terug naar het fornuis. Pas als het eten op is, pakt hij mijn hand en neemt me mee naar boven. We kussen, hij kleedt me uit, masseert mijn borsten en zet dan zijn leesbril op om een condoom open te maken. Hij gooit de verpakking in de prullenbak. Bovenop mijn lust.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.