Vrouw/Lezerscolumn
1174512692
Lezerscolumn

Lezerscolumn

De eerste kerst zonder mijn lieve Peet

Peet en Wil

Peet en Wil

Terugdenkend aan bijna 35 jaar december vieren, met sinterklaas, onze trouwdag, Kerstmis en Oud- en Nieuw als jaarlijks hoogtepunt, herken ik inmiddels niet veel meer van de vertrouwde gezelligheid die er altijd is geweest. Ouder worden betekent ook dat de tijd niet meer alle wonden heelt, maar juist gaat veroorzaken. Steeds vaker vallen dierbare mensen rond je heen weg en kom je op een punt waar de grenzen van het leven duidelijk zichtbaar worden.

Peet en Wil

Peet en Wil

Het sinterklaasfeest werd bij mijn ouders uitgebreid gevierd. Mijn moeder kon geweldig dichten en nam met een keurig verhaal alle gezinsleden op de korrel. Als geen ander wist zij de juiste cadeautjes te bemachtigen en die lagen gepropt in een overvolle wasmand rustig op de ontvangers te wachten. Moedertje Mien schreef gelukkig alle door haar gemaakte gedichten in een bundeltje. Zij zijn bewaard voor het nageslacht.

Trouwdag

Onze trouwdag… Oh oh, mijn lieverd en ik vergaten deze dag bijna ieder jaar. Het bewijs voor onze liefde was kennelijk zo duidelijk geleverd, dat de datum van het huwelijk voor onszelf niet zo sterk in het geheugen was gegrift. Gelukkig was daar onze zoon die onze trouwdag in ere hield en ons met een bestraffende glimlach feliciteerde.

Kerst

Ach en dan nu de kerst. Mijn lieverd, mijn Peet versierde niet alleen mij al vijfendertig jaar, maar ook het hele huis, binnen en buiten. Van kerstverlichting, kerstboom tot kalkoen en van mooie cadeautjes tot boodschappen doen.

Grote liefde

Mijn man Peet, mijn grote liefde, steun, toeverlaat en spil in ons rad van avontuur. Mijn vader was kok en het kokkerellen met kerst was een jaarlijks fenomeen. Super lekker met veel variatie voor iedereen. Peet, wist met veel overtuiging in zijn voetsporen te treden. Mijn ouders zijn al op jonge leeftijd overleden en Peet heeft hen nooit mogen leren kennen. Ook onze zoon, van inmiddels 29 jaar, heeft zijn grootouders van beide zijden niet gekend. Dat is een gemis, maar dat gemis werd gedeeltelijk, maar ruimschoots ingevuld door familie.

Leukemie

Dit jaar zal de kerst vooral een groot gevecht worden met emoties. Vorig jaar verloren wij mijn zus en op 26 april dit jaar, hebben mijn zoon en ik onze vader en man Peet verloren. Peet heeft met alle kracht gevochten tegen leukemie, maar de strijd niet kunnen winnen. Wij missen hem ontzettend, overal en altijd bij alles wat wij doen.

Gezamenlijk graf

Heel bijzonder en mooi is, dat ik na zoveel jaren, Peet met mijn ouders heb kunnen verenigen door bijzetting in hun gezamenlijke graf. Peet ligt op het gedeelte bij mama en ik weet zeker dat als zij het zou beseffen, ze dan een geweldig mooi gedicht voor hem zou maken. Ooit kom ik in het gedeelte bij mijn vader te liggen en weet ik niet welke kersttafel ik moet gaan verdedigen, want dat wordt bijzonder moeilijk.

Frits Spits

Ik heb geweldige ouders gehad, alle kansen gekregen en de allerliefste man getroffen van de hele wereld. Wij mochten de bijzonder trotse ouders worden van onze zoon Robbert-Jan. Ik heb een stevige fundering en ben niet zielig, maar ik heb ontzettend veel verdriet. Het gaat dus ’gemiddeld’ net als bij Frits Spits. De kerstboom staat alsnog binnen. Het was geen piekjaar dus hij staat er zonder piek, maar in de top wel een heel mooi vogeltje dat vol liefde en trots naar de hemel kijkt.

En oh ja, de oliebollen zullen definitief anders smaken.

Fijne dagen voor iedereen in goede gezondheid en geluk.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.