Vrouw/Columns & Opinie
1183902254
Columns & Opinie

Gaan jouw benen nog soepel uit elkaar?

Esther (49) woont samen met Paul, maar is ‘getrouwd’ met haar beste vriendin (want je moet toch wat). Ze heeft naast groene vingers vaak vooral blauwe plekken vanwege haar gebrek aan coördinatie. Gebruikt botox, maar houdt dat stil en verwerkt momenteel dat dochter twee (17) binnenkort het huis uitgaat. In deze wekelijkse column telt ze af naar de 50. Want hé, daar begint het leven toch?

Stats: nog 45 weken tot V-day, een verstuikte enkel, thrillseeking-me en … een video met bewijs!

Vriendin E. heeft haar enkel verstuikt. Ze wilde over een slootje springen en belandde halverwege in de drassigheid. ‘Ik kreeg mijn benen niet ver genoeg uit elkaar’, zei ze droog.

Geen flauwe grappen

Ik kreeg mijn benen niet ver genoeg uit elkaar. Die zin bleef hangen. En nu eens niet omdat ik er een leuke grap over kon maken. (‘Misschien moet je vanaf een bepaalde leeftijd je benen ook maar gewoon bij elkaar houden?!’) Maar vanwege de sprong. Zo breed was zo’n slootje toch niet? En deze vriendin is maar een paar jaar ouder dan ik. Kijk, dat ik de split en spagaat niet meer ging halen, dikke prima, maar een normale slootje kon ik toch wel hebben?!.

Startblokken

Afijn, ik stond al in de startblokken om een aanloop te gaan nemen en ergens ter hoogte van de sansevieria een flinke sprong te wagen toen vriendin bezwaar aantekende. Een slootje - denk gras, ongelijke oever, de dreiging van het water - was echt anders dan gewoon springen in de woonkamer. Als ik zo nodig wilde bewijzen dat ik een jonge gems was, dan moest ik ook écht met gevaar voor eigen leven over een slootje springen.

Die challenge liet ik – thrillseeking als ik ben - niet aan me voorbij gaan: ik ging ik opzoek naar een sloot. Maar dat viel dan weer niet mee in de stad. Eendenvijver, grachtjes, een sluis en zelfs een stinkend kanaal, maar geen slootje.

Actieradius uitbreiden

Een paar weken gingen voorbij. Het slootje bleef door mijn hoofd spoken. Ik moest mijn actieradius uitbreiden. Vriendin J. schoot te hulp met het idee om een stuk van het Marskramerpad te lopen. Twintig kilometer, binnen die straal zou ik toch wel een slootje vinden?

Ot en Sien-land

Nou, niet dus. Heel dat platte Ot en Sien-land van ons ligt vol met slootjes maar waar ik liep was alleen maar hei en bos. J. was heel behulpzaam en stelde voor dat ik over greppels in het bos ging springen. Maar dat idee wees ik van de hand: geen water en niet drassig. Met mixed feelings sloten (sloten!) we de wandeling af. Het was fantastisch herfstweer geweest, we hadden heerlijk bijgepraat. Maar ik had mijn challenge weer niet kunnen volbrengen.

Grote beek?

Onderweg naar huis staarde ik voor me uit. Het gras was groen, de boeren boos en verrek, was dat nou een slootje?! Direct trapte ik op de rem. ‘Grote beek’ stond er op het bord. Hm. Nou ja. Groot was het niet echt. En ook geen beek. Ik vond het een slootje. Ik besloot dat het een slootje was. Want gras. En drassig. En water. Dus zette ik de auto in de berm, plantte mijn telefoon op het dak om te filmen, nam een aanloop en sprong.

Of mijn benen nog lekker uit elkaar gaan op mijn 49e? Je ziet het op het filmpje hieronder.

Wil je niets van VROUW missen?

Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.