Vrouw/Columns & Opinie
1206143114
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Het is kiezen tussen 2 kwaden’

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik weet het gewoon even niet meer. Wat ik wel hoor zijn speculaties. Dat wanneer de maatregelen nog verder en te snel versoepeld worden de kans groot is dat de ene na de andere haard weer zou kunnen opvlammen en dat de IC’S het naar alle waarschijnlijkheid niet gaan aankunnen.

Kregen wij begin februari niet te horen dat wij op alles waren voorbereid? Dat het nooit zo ver zou komen? Dat er genoeg testcapaciteit en voldoende medische zorg zouden zijn mochten wij hier in ons veilige landje onverwachts toch Wuhan-achtige toestanden krijgen?

Huisarts

Het is natuurlijk de koe in de kont kijken maar toen wij hier in Brabant al snel daarna te horen kregen dat we met corona-achtige klachten niet de huisarts moesten bellen maar gewoon moesten uitzieken en alleen maar bij langdurige hoge koorts ons mochten melden, ging er bij mij wel een (alarm)lampje branden.

Hoezo konden wij niet getest worden? Hoezo waren er onvoldoende laboratoria die ons konden testen voor handen? Het duurde nog eens twee weken voor de rest van Nederland wakker werd geschud en de ernst van de situatie bij iedereen leek door te dringen.

Handen

En toen moest op 15 maart tot nader order de horeca dicht. En een week later sloten de scholen. De ene na de andere beroepsgroep kreeg te maken met verregaande maatregelen. We mochten geen handen meer schudden. Op 1,5 meter afstand van die ander blijven. Verzorgingstehuizen sloten hun deuren voor bezoek.

We pikten het allemaal. We deden het allemaal. We hadden geen andere keuze. We zagen met eigen ogen hoe het virus om zich heen greep. Hoe ziekenhuizen all hands on deck hadden. Hoe mensen in alle soberheid en/of via een Live Stream afscheid moesten nemen van geliefden. Maar nu we in zekere mate gewend zijn aan de maatregelen? Nu we weer een beroep kunnen doen op onze common sense? Hoe moet het nu verder met ons?

Gezond verstand

Het gros van alle kleine zelfstandig ondernemers zal omvallen, het gros van de horeca zal onderuit gaan en heel veel mensen zullen werkloos raken En de staatskas gaat die 1,5 meter-economie/samenleving echt niet trekken. Ik ben geen econoom of viroloog. Visionair noch geschiedkundige. Expert noch deskundige. Maar ik beschik wel over gezond verstand.

Als het ’nieuwe normaal’ een samenleving wordt waarbij wij misschien nog wel jaren op 1,5 meter van elkaar moeten ondernemen, moeten werken, moeten leven... Dat gaat gewoonweg niet. Houd toch op! Dan wordt niet alleen de horeca maar i-e-d-e-r-e-e-n de dupe: de reisbranche, het OV, de winkeliers, jij, ik... Wij allen!

Vangnet

Dan gaat onze hele economie er aan. Mensen zullen bij bosjes werkloos worden en in bittere armoede geraken. Want? Geen werk. Geen gevulde staatskas. Geen vangnet. De meesten kunnen zich zonder of met amper inkomen geen ziektekostenverzekering meer veroorloven.

Mensen worden hun huis uitgezet. Ze kunnen hun huur of hypotheek niet meer betalen. En wat gebeurt er dan? Dan worden mensen alsnog ziek. Ik denk dus dat we de waarheid onder ogen moeten zien. Het is kiezen tussen twee kwaden: óf we zorgen dat de zorg niet wordt overbelast óf we redden de economie. En ik kies voor het laatste.

Miriam (51) is moeder van twee kinderen (30 en 23) en woont met JP in Brabant. Ze heeft een obsessie voor bruiden, bruidsjurken en trouwprogramma’s, is dol op baby,- en kattenfilmpjes èn houdt van mensen met zelfspot.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.