1214197
Vrouw

Weblog van de week

Bliep Bliep

Elke week kijken we mee over de schouder van een interessante vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Maartje Terwindt (38). Ze woont op Pampus en haar dichtstbijzijnde 'buurvrouw' woont een kwartier verderop. Deze week blogt ze over alles wat ze beleeft.

Naam: Maartje Terwindt

Leeftijd: 38 jaar

Woonplaats: Forteiland Pampus

Beroep: Fortwachtster

Relatie: ja, met Kris

Kinderen: Olivier van 2 jaar

Favoriete websites: www.flavourites.nl, www.spullendelen.nl

Typisch vrouwelijke eigenschap: praten & 7dingentegelijk doen

-----------------------------------------------------------

Dag 3

Gisteren liep ik voor verse eitjes naar mijn buurvrouwen in de tuin, de kippen. Ze hebben een schrikdraadje rond hun huis om te voorkomen dat hond Julius ze opeet (dat doen we liever zelf). Van dit schrikdraadje ben ik erg goed op de hoogte. Ik keek naar 4 overvliegende helikopters, ontweek het schrikdraad en werd bijna onthoofd. Er liep een nieuw draadje diagonaal door de tuin. Een slecht verborgen boobytrap. Van een paal naast het hek, schuin door de kippenren, naar beneden naar het 6 meter lager gelegen fort. Ik bukte net op tijd. En greep me vast aan het schrikdraad.

Met een verdoofde hand bakte ik iets later een eitje voor Olivier, die samen met papa een vrije dag had. Ik was een beetje jaloers en begon aan mijn dag Fortwachten: aggregaat bijtanken, waterpeil in de watertank dubbelchecken, zaklampen en portofoons testen, poorten open, parasols uit, menukaarten klaar, gidsen plannen. Alle multimediale interactieve audiovisuele hypermoderne films en spelletjes in het fort aanzetten en de 14 deuren van het slot. En toen zag ik het draadje weer. Het liep door een raam, kamer 42 in. Verbonden met een radio-achtige doos, naast een ‘bakkie’ naast een (antiek) morseapparaat. Natuurlijk! De zendopstelling van Pampusgids Frits, professioneel zender en ‘morsenist’. Ieder jaar in september tijdens de Stelling-, en Fortenmaand legt gids Frits vanuit het fort contact met andere zenders ergens op de wereld. Het lijkt soms op Risk: “Bliep bliep bliep…” – stilte - en dan ineens roept hij: “Ik heb Groenland!” Gids Frits kan in morse praten en denken en kan prima zonder stekkers, stroom en gsm. TelegraFrits, hij was er weer.

De eerste veerboot met bezoekers kwam en net na mijn welkomstwoord gebeurde er iets geks: op het moment dat gids Frits Zweden vond, en ik het weer checkte via een app en twitterde dat er ouderwets gezonden kon worden vanaf #forteiland pampus, stuurden mijn oude buren uit Amsterdam een sms: ‘We nemen om half drie de boot, hebben we een wachtwoord nodig ;-)?’ Ik had ze heel lang niet gezien, mijn leuke fijne buren. De timing was bizar toevallig. Een paar uur later waren ze op het eiland. Niet met kopje suiker, maar een vers krentenbrood van mijn vroegere buurman bakker.

En ineens miste ik het: buren…Ik schrijf erover en ze waren er weer, zomaar op het eiland, zo vertrouwd …

Een paar uur later, het was tegen middernacht (de hond had het krentenbrood gevonden), vanaf IJburg bonkte donkere muziek en vanuit het Paviljoen naast ons huis zong ABBA (er was een bedrijfsfeestje gaande), bedacht ik me: Buren en hun geluiden zijn eigenlijk heel gezellig en tevreden viel ik in slaap.

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website VROUW van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter en Google+!