1224779
Vrouw

Weblog van de week

Afscheidscadeau

Elke week kijken we mee over de schouder van een interessante vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Anita van Breukelen (50). Zij is schrijfster van liefdesromans en verhalen, is getrouwd en heeft drie dochters. Waar haalt zij haar inspiratie vandaan?

Naam: Anita van Breukelen

Leeftijd: 50 jaar

Beroep: auteur van Kiezen of Delen en parttime baliemedewerkster

Relatie: getrouwd

Kinderen: Eva (20), Farah (19) en Ilse (19) Favoriete website: www.ellessy.nl en www.anitavanbreukelen.nl.

Typische vrouwelijke eigenschap: altijd trek in chocolade

-------------------------------------------------------------------------

Dag 4

Volgende week, nota bene op mijn verjaardag, ga ik verhuizen. Rare planning, hoor ik u denken, maar ik moet er gelijk bij vermelden dat het hier geen privé-verhuizing betreft. Ik heb geen plannen om te verkassen. Mijn werkgever wel, die gaat scheiden.

De Mavo en het Lyceum vormen geen grote scholengemeenschap meer, maar worden opgesplitst in kleinere deelscholen. Het Lyceum blijft in het huidige pand. De Mavo verhuist naar een gloednieuw gebouw. Het afscheid van een groot aantal collega’s en mijn vertrouwde werkplek zal best raar zijn. Ik vraag me of ik een afscheidscadeau kan verwachten in de vorm van een boeket bloemen of een boekenbon.

“Een kinderhand is gauw gevuld,” grapte een oud-collega van mijn vorige werkgever, een natuursteenhandel, op de eerste werkdag in januari toen we te horen hadden gekregen hoeveel procent loonsverhoging men voor ons in petto had. We hadden niets te klagen, hoor.

Tot het bedrijf werd overgenomen door een voormalige bankman. Wisten we toen wat we nu dagelijks in de media vernemen over omvallende banken, dan hadden we meteen geweten dat die overname bad business was. In sneltreinvaart ging het bergafwaarts met ons bedrijf en een faillissement was onafwendbaar.

Toen merkten we hoe zuur het was om niet onder een CAO te vallen. Een afscheidscadeau in de vorm van een maandsalaris per gewerkt jaar zat er niet in. Er zat helemaal niets in. Daarom stelde ik een afscheidscadeau in natura voor.

  Dat kon geregeld worden. Wat wilde ik graag hebben? Ik keek rond in de kantine waar ik lunchte tussen de urnen en grafvazen. Daar zocht ik een mooie urn uit. Buiten, op de werf, koos ik een fraai vormgegeven grafsteen uit. Omdat ik er nog lang niet onder wil liggen, heb ik het natuurstenen grafmonument zolang in de achtertuin ingegraven. Bizar, maar als je er goed over nadenkt wel een passend afscheidscadeau.

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website VROUW van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter en Google+!