Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1239143534
Verhalen achter het nieuws

’Ben ik een slechte moeder, omdat wij nooit op vakantie gaan?’

Om me heen pakt iedereen zijn spullen om op vakantie te gaan, maar ons gezin blijft thuis. Al jaren. Dit tot grote ergernis van mijn dochter (7). „Waarom gaan wij nooit, mama?” vraagt ze steeds vaker. En eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik daarop moet antwoorden.

Niet op vakantie gaan? Dat is vroeger nooit aan de orde geweest. Iedere zomer pakten mijn ouders samen de koffers in om met mij en mijn zus te vertrekken naar Duitsland, Frankrijk of gewoon naar een camping in Nederland. Dat is inmiddels wel anders, waardoor het ’noodgedwongen’ vakantie vieren in eigen land voor mij helemaal geen grote omslag is.

Rond mijn twaalfde bleven we in de zomer een keer thuis, omdat mijn vader zwaar de griep had. Rot voor hem, maar ook voor mij een enorme teleurstelling. Nieuwe vriendjes en vriendinnetjes maken, uren achter elkaar spelen en in mijn allerbeste Frans broodjes halen bij de campingwinkel... Dat moest ik nu missen!

Thuisblijven

Op mijn zestiende ging ik voor het eerst met vriendinnen naar Spanje. Een vakantie waarin plezier maken centraal stond. We lagen hele middagen op het strand en kregen weinig slaap door al die stapavonden. In de jaren daarna volgden meer van dit soort vakanties. Totdat ik Rik leerde kennen.

Rik was heel rustig. Introvert. Terwijl ik juist extravert ben. Hij vond het het fijnst om thuis te blijven, en dat vond ik prima. Of ik nou thuis was of ergens in het buitenland: als ik maar bij Rik was, vond ik het goed. We gingen soms wel een weekendje weg, maar meer omdat we het gevoel hadden dat dat ’hoorde’. Niet omdat we het zelf zo leuk vonden.

Praktisch

Na verloop van tijd kregen we een prachtige dochter. Toen Lisa nog klein was, besloten we ook lekker thuis te blijven, vooral uit praktische overwegingen. Want alleen al voor een dagje weg, moest werkelijk alles mee. Van speelgoed, luiers en voeding tot schone kleren en een buggy. Laat staan als je een weekje weg zou gaan. Het was dan ook veel gemakkelijker om thuis te blijven.

Lisa is nu 7 en we zijn nog nooit met haar op vakantie geweest. En we gaan ook nooit met haar naar een pretpark. Rik vindt het daar veel te druk en is bang om Lisa kwijt te raken. Die angst heb ik minder, maar om nou in mijn eentje met Lisa naar een pretpark te gaan zie ik ook niet zitten. Dus gaan we niet.

Slechte moeder

En dat we niet op vakantie gaan, vind ik inmiddels heerlijk. Het is in onze stad lekker rustig tijdens de vakantie, we zetten bij mooi weer gewoon een opblaasbaar zwembad in de tuin en maken het ’s avonds gezellig. Je hoeft toch niet in het buitenland te zijn om een vakantiegevoel op te roepen? Toch vindt Lisa het steeds vervelender. „Mama, mijn beste vriendin gaat naar Mallorca. Waarom gaan wij nooit ergens heen?”

Ik weet nooit zo goed wat ik daarop moet antwoorden. Omdat we er geen zin in hebben? Omdat we het al zo lang op deze manier doen? Dat kun je toch niet tegen een kind zeggen? Toch is het wel de waarheid. We hebben er geen zin in, maar ik begin me er wel steeds schuldiger over te voelen. Misschien doen we haar wel tekort, misschien is het een vorm van kindermishandeling. Ik weet het niet. Ik kan het in elk geval wél een geluk bij een ongeluk noemen dat thuisblijven voor veel schoolvriendjes en -vriendinnetjes deze zomer tóch al de norm was, door de coronacrisis. Dat scheelt toch weer vragen.

Lisa gaat wel uit logeren bij vriendinnetjes, of bij haar opa en oma. Dat is toch ook een vorm van vakantie? Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat haar eerste vakantie pas rond haar zeventiende zal zijn, met vriendinnen. Ik zie het in ieder geval echt niet zitten om op vakantie te gaan. Maar misschien maakt me dat wel een slechte moeder…

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.