Nieuws/Vrouw
1246674
Vrouw

Dag 4 van de week van

"Duidelijk homo of depressief, concludeer ik"

Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Beatrice Manzanas. Deze half-Spaanse vrouw heeft de ziekte van Crohn. In september 2007 verhuisde ze naar Alicante, omdat het Spaanse klimaat goed zou zijn voor haar gezondheid. Het opbouwen van een nieuw leven gaat voor haar als alleenstaande en chronische zieke vrouw niet echt over rozen.

Naam: Beatrice Manzanas (37)

Naam: Beatrice Manzanas (37)

Beroep: Ik werk in de telemarketing

Burgerlijke status: single

Kinderen: geen

Favoriete website: Hyves.nl

Typisch vrouw: lastig ben zelf namelijk nogal een tom boy maar ik hoor van de meeste van mijn mannelijke vrienden dat drammerig zijn wel typisch vrouwelijk is.

-------------------------------------------------------------------------------------

Dag 4...

Het is 24 graden en besluit een dagje naar het strand te gaan. De wind is fris dus kleren blijven aan.

De mensen om me heen denken daar anders over. Op rechts een dame op leeftijd die topless ligt te zonnen. Haar borsten hebben allang de weg naar de onderkant van d’r oksels gevonden dus ik schat, dat ze de zeventig ruim is gepasseerd.

Haar vriendin worstelt in het water met haar naar beneden gerolde badpak en hoofdtooi om maar vooral haar haren niet nat te laten worden. Alsof dát is wat haar belachelijk zou maken, haar natte kapsel.

Een hilarisch tafereel. Recht vooruit een leuke jongen. Helaas, in de 2 uur die ik op nog geen 4 meter achter hem lig, kijkt ie niet één keer op of om. Duidelijk homo, of depressief concludeer ik.

Langs de branding rennen mensen allemaal door mijn beeld. Van het type: ‘joggen houdt jong en gezond’. Aanstelleritis, want terwijl de zee op mij vooral een rustgevende werking heeft (en op die jongen voor me blijkbaar ook), wordt naar schatting 50% van de wereldbevolking door het ruisen van de zee, schijnbaar aangezet tot bewegen.

Al druk met hun armen zwaaiende, sprintende, snelwandelende en joggende mensen vervuilen mijn blikveld. Ik word al moe als ik er na kijk en draai me op mijn buik.

Daarbij vang ik de blik van een nerd in pantalon en nette schoenen die prompt naast me gaat liggen. Hij trekt zijn glimmende veterschoenen en sokken uit en bergt ze netjes op in een plastic zakje.

  Deze verdwijnt, evenals zijn keurig opgevouwen beige bandplooibroek in zijn weekendtasje. Hij gaat plat op zijn rug liggen en trekt zijn niet veel betekenende zwembroek omhoog langs zijn spierwitte, dunne beentjes. Hij vangt mijn blik en denkt dat hij beet heeft. Shit.

Ik kijk strak voor me uit, richting sporttoestellen en ontwaar ‘een lekker hapje’ in de verte. Ook hij ziet dat ik kijk en begint zich (hoe Spaans) meteen op te drukken, maar nét terwijl ik me zit te verlekkeren aan zijn uithoudingsvermogen en spierkracht(dat beloofd wat in bed), springt ie op en gaat weg.

Ik draai me weer naar de leuke jongen voor me. Die zit nog steeds het zand onder zich te bekijken. Hij lijkt een beetje op het beeldje dat ik van een vriendin kreeg: ‘huilende Boeddha’. Ik zucht en besluit naar huis te wandelen. Volgende keer beter.

------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.