Vrouw/Seks & Relaties
1248911533
Seks & Relaties

Deel 130: 'Sinds het sms’je heb ik niets meer van Paul vernomen'

Helen is tekstschrijver, gescheiden en moeder van Max en Nina. Ze woont samen met haar nieuwe liefde Boris. Haar ex Paul en zijn vriendin Marleen verwachten hun eerste kindje samen.

Woensdag

Ik ben nog steeds niet gewend aan de enorme hitte hier in Florida. Waar we in Nederland maandenlang smachtend uitkeken naar het voorjaar en de zomer, is de hoge temperatuur en bijkomende luchtvochtigheid hier niet te negeren.

Het lijkt de kinderen niet uit te maken. Die staan, weliswaar nat van het zweet, vol energie te wachten in de rij voor de zoveelste attractie. Ik leun vermoeid met een flesje lauw geworden water tegen het hek aan.

"Trek je het een beetje, schat?" Boris geeft me een zoen op mijn verhitte voorhoofd. "Ja, zo met dit hek als steunpilaar gaat het nét", overdrijf ik. "Ik kan niet wachten tot we weer ergens zijn waar de airco op vol vermogen staat te loeien."

"MAM! MAM! Moetje kijken!" Het is Max meer dan duidelijk dat je hierin het Nederlands vrijwel alles kunt zeggen zonder dat iemand je hoort en daar maakt hij gretig gebruik van. "Die vrouw daar heeft zo’n dikke kont, daar kan een vliegtuig op landen!" Ik schiet in de lach als ik de - inderdaad - bijzonder imposante vrouw voorbij zie schuifelen.

Max geniet hier zichtbaar en heeft het nog niet over zijn vader en Marleen gehad. Ik haal mijn hand even door zijn haar. "Zachtjes jij! En niet wijzen." Om de tijd te doden, kijk ik even snel op mijn telefoon. Hebben jullie het leuk? Weeën zijn begonnen, zo lijkt het. Hou je op de hoogte. P.

Natuurlijk. Zelfs met een oceaan ertussen weet die vrouw nog de aandacht te trekken. Ik stoot Boris aan en maak duidelijk dat hij wat hij leest stil moet houden. Hij fronst zijn wenkbrauwen, pakt mijn telefoon uit mijn handen en stopt ’m in zijn broekzak. "Vervelend hè, geen bereik in Disney World", zegt hij dan met een lach. "Ja, ontzettend", haak ik in. "Ach, er zal in Nederland toch wel niet veel bijzonders gebeuren..."

Vrijdag

Sinds het sms’je woensdagmiddag heb ik niets meer van Paul vernomen. Ik heb er ook niet op gereageerd. "Het zal wel weer loos alarm zijn geweest", zeg ik tegen Boris, toch niet helemaal gerust op deze radiostilte.

"Maak je je zorgen?" "Nee. Ja, nou ja... Straks is er iets aan de hand en houdt hij dat bewust bij ons weg om onze vakantie niette bederven. Misschien is het kindje wel dood. Of ligt het kritiek in een couveuse."

"Dan had je dat écht wel gehoord. Misschien ligt ze nog steeds te bevallen. Stuur nou maar even een berichtje om te vragen hoe het gaat. Dat is het minste wat je kunt doen." Ik doe het meteen. Het zit me toch niet lekker.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.