1270713
Vrouw

Opgebiecht

'Lieve zus, ik heb zo'n spijt van onze ruzie'

Ik hoef jou echt nooit meer te zien. Dat waren de laatste woorden die ze aan me sms'te. Het is nu tien jaar geleden dat mijn zus en ik elkaar voor het laatst spraken en knetterende ruzie kregen. Inmiddels heb ik eigenlijk wel spijt van de ruzie. Maar weer contact zoeken, het bijleggen … ik vind het lastig.

Mijn zus is jong moeder geworden. Zij was pas 22. Ze had alleen de mavo afgemaakt en had een baantje als caissière bij de supermarkt. Ik was destijds 24 en studeerde. Ik wilde daarna gaan voor een goede carrière. Ik voelde me dus eigenlijk … nou ja, een beetje verheven boven mijn zus.

Ze stond er alleen voor

Het nieuws dat ze zwanger was, sloeg in als een bom. Onze ouders reageerden er bepaald niet positief op. Vonden dat zij een potje maakte van haar leven. Nauwelijks scholing, een los/vast vriendje, een baantje dat niets opleverde en dan een kind krijgen. Ik vond hetzelfde en dat liet ik haar merken ook.

Al met al zijn wij, mijn ouders en ikzelf, er eigenlijk niet geweest voor mijn zus in die periode van zwangerschap en de jaren die ze er alleen voorstond met haar zoontje (de papa wilde niets met haar en het kind te maken hebben). Nou ja, we deden wel wat: we pasten af en toe op, ze kwam weleens bij me eten, ik ben een paar keer financieel bijgesprongen als mijn zus het niet redde.

Lees deze Opgebiecht verder op VROUW: "Ik heb mijn zus een hoop dingen verweten in die tijd..."