Vrouw/Columns & Opinie
1286083269
Columns & Opinie

’Dresscode is gala: vier letters die blinde paniek veroorzaken’

Mariëlle is dolblij als ze een uitnodiging krijgt voor een bruiloft, maar schiet in de stressals ze de dresscode ziet...

„Het moment waarvan ik dacht dat het nooit meer zou komen gezien ik werkelijk níémand ken die trouwplannen heeft: ik ben uitgenodigd voor m’n eerste bruiloftsfeest! Mijn hart maakt een klein sprongetje als ik de uitnodiging binnen krijg. In razend tempo scannen mijn ogen de tekst. Na het adres en de cadeautip te hebben gelezen, klik ik de uitnodiging weg en doe ik een vreugdedansje. Toegegeven: die moet ik nog even finetunen voor ik ‘m kan vertonen op de dansvloer, maar ik heb er nu al zin in.

Terwijl ik mijn heupen van de ene naar de andere kant wieg, pak ik de uitnodiging er nog een keer bij. Even nagenieten. Middenin mijn tot nu toe misschien wel beste move, stop ik en kijk ik geschokt naar mijn beeldscherm. Mijn ogen blijven hangen bij één klein woordje: gala. GA-LA. Oh, God, daar gaan we. In gedachten ga ik direct terug naar de laatste keer dat ik geacht werd Oscarwaardig voor de dag te komen, voor een première.

Last minute

De uitnodiging kwam toen redelijk last minute binnen en dus ging ik als een speer mijn favoriete webwinkels af in de hoop dat ik daar iets fancy’s zou tegenkomen. Ik vond een paar exemplaren die ik niet vreselijk vond, bestelde voor de zekerheid drie maten van elk en rekende ongeveer vijftien euro extra af voor snelle bezorging. Better safe than sorry. Terwijl de dag van de première dichterbij kwam, maar mijn pakketje niet, begon ik ‘m te knijpen. Op de dag zelf kreeg ik een mailtje: uw bestelling is vertraagd. Nee, geen jurk! Maar ook: nee, vijftien euro door de plee!

Ik stapte over op plan B en griste een halflange, zwarte zomerjurk uit de kast, die ik combineerde met een blazertje en vreselijk lelijke rosé gouden ballerina’s die ik ergens achterin m’n kast vond. Er zat niets anders op. De hele avond voelde ik me opgelaten en iedere keer dat ik mijn spiegelbeeld zag, keek ik snel weg. Mijn ballerina’s verstopte ik zoveel mogelijk onder tafel. Toen ik eindelijk thuiskwam, trok ik mijn bij elkaar geraapte outfit zo snel mogelijk uit en besloot ik dat ik de volgende keer wél voorbereid zou zijn. Ik was toen bijna dertig. Hoog tijd om een outfit klaar te hebben liggen voor dergelijke gelegenheden.

Blinde paniek

Goed, we weten allemaal hoe dat is afgelopen. De uitnodiging was dit keer ruim op tijd. Ik niet. Afgelopen week herinnerde een collega mij aan het thema van het feest en waren vier letters genoeg om alwéér in blinde paniek te ontsteken. Ik had dus het één en ander besteld. Met één en ander bedoel ik: honderden euro’s aan verschillende lange jurken en schoenen. Want hartstikke leuk zo’n lange jurk, maar daar kan ik natuurlijk niet mijn Nikes of Dr. Martens onder dragen.

Gisteren kwam het pakketje binnen, dit keer wel netjes op tijd. Jurk één kon niet dicht, jurk twee was gemaakt voor mensen van 1,90m en niet voor mijn schamele 1,67m, jurk drie was niet echt een match met mijn grote cupmaat en jurk vier zag eruit alsof ie bij de kleinste aanraking uit elkaar zou vallen. De schoenen waren ook geen succes. Ze waren of te smal, of de hak was te hoog. Op hakken lopen is al uitdaging genoeg, dus laten we het lot niet tarten.

Ongeopend retour

En dus ben ik weer aan het shoppen geslagen. Dit keer van alles een aantal maten en nóg meer - lang leve achteraf betalen. Twee werkdagen levertijd, dat zou net moeten lukken. Hopelijk zit er iets tussen dat na het feest in m’n kast kan blijven hangen en mij in het vervolg wat stress kan besparen. Zal je zien, waarschijnlijk is het er niet eens op tijd en stuur ik het ongeopend retour. Dan kan dit hele riedeltje zich herhalen de eerstvolgende keer dat er van mij wordt verwacht dat ik een beetje fancy ten tonele verschijn. Nu al zin in.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.