Vrouw/Lezerscolumn
1323531595
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’Winkelen als plus size vrouw voelt als een straf’

Toen borsten uit de mode raakten, waren ronde billen ineens in. Eindelijk; meiden zoals ik stonden ook eens in de picture. Wie net als ik opgroeide in een tijd waarin Destiny’s Child en J-Lo hot waren, blondeerde haar haren en durfde ongegeneerd met haar achterwerk te schudden.

Maar vandaag de dag zijn zowel billen als borsten uit. Sterker nog: het moet allemaal wat minder. Hoewel je op sociale media steeds meer leest over #nobodyshame en #houdenvanjezelf, merk ik daar in het echte leven niet zoveel van.

Ik heb geleerd om trots te zijn op mijn vrouwelijke vormen, maar ik merk dat de kledingindustrie daar anders over denkt. Heb je maat 42? Dan ga je al niet meer door naar de volgende ronde. Dan lig je eruit. Winkelen is als plus size vrouw al heel lang niet leuk meer. Het voelt eerder als een straf.

Verbannen

Een vrouw met maat 44 wordt verbannen naar achterin de winkel. Naar dat ene rekje met het lelijke kartonnetje waarop staat: grote maten. En hoewel ik inmiddels gewend ben om opmerkingen te krijgen over mijn omvang en kledingkeuze, vind ik dat toch echt niet kunnen. Net zomin als die grote winkelketen: daar gaan mijn man en zoon respectievelijk naar de heren- en kinderafdeling, en ik naar de plussize-afdeling.

En terwijl ik het plateau oploop, voel ik de blikken in mijn rug prikken en hoor ik het gegniffel van de dames ’met een maatje minder’. Alsof ik iets verkeerd heb gedaan, terwijl: ik heb slechts een maatje meer! Maar kennelijk maakt juist dat ene maatje een wereld van verschil.

Zoontje

Begrijp me niet verkeerd: ik ben absoluut voor een gezonde leefstijl en een gezond gewicht. Maar moet het nou zo ver gaan dat mijn zoontje (6) zijn buik inhoudt omdat hij zichzelf te dik vindt? Sinds de arts heeft gezegd dat hij (wegens medicatiegebruik) te snel aankomt, laat hij zijn avondeten steeds vaker staan.

En natuurlijk word ik hierop aangekeken; die ongezonde gewoontes leert hij vast van zijn moeder. Hoewel ik zelf de keuze heb gemaakt om beter op mijn voeding te letten en mijn overgewicht aan te pakken, merk ik dat het allemaal begint bij de mindset.

Maagverkleining

Ik ken mensen die een maagverkleining hebben ondergaan en hiermee geweldige resultaten hebben behaald. Maar als ik vraag of zij begeleid zijn door bijvoorbeeld een coach, word ik vreemd aangekeken.

Persoonlijk denk ik dat als je ruim 50 kilo bent afgevallen, je dat toch echt wel even moet verwerken. Je ziet er weliswaar anders uit, maar voel je je ook echt beter? Ik hoor namelijk ook verhalen van mensen die er na een dergelijke ingreep mentaal niet zo best aan toe zijn. Daarnaast moeten zij ook maar afwachten of zij in aanmerking komen voor een buikwandcorrectie. Alsof je je daar ook nog voor moet kwalificeren!

Twerken

Ik zie ze op televisie voorbijkomen: mooie, volle meiden à la Beyoncé in glimmende gympakjes. Gezien de generatiekloof hoeft dat twerken er voor mij persoonlijk niet bij. Maar ik heb respect voor het plezier en zelfvertrouwen dat zij uitstralen. De meningen wat betreft schoonheid zullen altijd uiteenlopen.

Maar dat die vrouwen die een positieve boodschap uitdragen nu, net als twintig jaar geleden, in de spotlights staan, vind ik eigenlijk best cool. Voor mij begint gezondheid bij de juiste mindset, en die begint bij het besef dat ik er ook mag zijn.

Maat 36 of 44... mijn eigenwaarde hangt er niet meer vanaf. Voordat ik ga stofzuigen, zet ik mijn favoriete muziek uit de jaren 90 op. Ik loop langs de spiegel en kijk naar mezelf: een stralende, bijna-veertiger. In een glitter T-shirt met de opdruk Female Power. En ik geef die vrouw die terugkijkt een dikke high five.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.