Vrouw/Lezerscolumn
132709679
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’De geur van lelietjes van dalen vult de kamer terwijl vader sterft’

In deze mooie lezerscolumn schrijft lezeres Mirjam van ’t Ven over haar vader die overlijdt.

„Op haar tenen komt ze zachtjes dichterbij. In haar handen een klein flesje met de kostbare vloeistof. De zachte stoel die al dagenlang naast het bed staat voelt comfortabel als ze gaat zitten. Een diepe zucht verlaat haar lippen, terwijl ze het flesje met een klein tikje op de tafel zet.

Haar vader kreunt zachtjes als antwoord. ’Gaat het papa?’ vraagt ze. Maar zijn lieve ogen blijven verborgen achter de steeds kleiner worden velletjes van de oogleden. De kleur op zijn wangen is verdwenen, lijnen lijken harder en scherper geworden. Zweetdruppels als grote dikke parels op het voorhoofd.

Tranen

Ze pakt haar nog natte zakdoek, waardoor koud geworden tranen worden vermengd met de warme zoute parels van haar vader. De reactie die haar zo lief was, blijft uit. Geen zachte blik van herkenning, geen klopje op haar schouder, om te laten merken dat ze het goed deed.

Lelietjes van dalen

Dan schroeft ze het dopje van het glazen kleinood en legt hem op het tafeltje ernaast. Een lichtzoete geur kringelt langzaam en onzichtbaar uit de hals en vult vluchtig de kamer. De geur van lelietjes van dalen, die haar doet denken aan lang geleden.

Tuin

Huppelend door de tuin, waar de zon door het frisse groene bladerdek scheen. Haar vader, werkend tussen de bloembedden, met zijn rieten strohoed op zijn toen al kalende hoofd.

Moeder die met houten knijpers in haar mond de wit gewassen lakens probeert op te hangen. Met volle mond mopperend als ze ziet dat hij haar lelietjes van dalen heeft omgeschoffeld.

Allerlaatste ademhaling

Ze kijkt naar haar vader en ziet langzaam de lijnen in het gezicht verzachten. Haar vader glimlacht, terwijl rustig met de allerlaatste ademhaling de met bloemen gevulde herinnering zijn mond verlaat.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.