Nieuws/Vrouw
1332233032
Vrouw

Rifka Lodeizen: Wat zien die mensen in mij?

Rifkalodeizen

Rifkalodeizen

Met haar rol in Tonio vertolkt Rifka Lodeizen (43) haar eigen nachtmerrie, en die van iedere ouder: het verliezen van je kind. We spreken met haar over angst, troost en het moederschap.

Rifkalodeizen

Rifkalodeizen

Hoe speel je zoiets heftigs als je kind verliezen?

"Het was de moeilijkste rol die ik heb gespeeld. Ik voelde zoveel verantwoordelijkheid richting de ouders van Tonio (schrijver A.F.Th. van der Heijden en zijn vrouw Mirjam - red.). Hoe kon ik nou doen alsof ik dat immense verdriet ook kende? Ik probeer me als actrice altijd in de situatie te verplaatsen, maar bij het idee dat je kind sterft, klappen je luiken automatisch dicht, dat wíl je je niet voorstellen. Wat zou ik doen als er bij mij politie op de stoep stond met de boodschap dat mijn kind was aangereden? Of nog erger: hoe zou ik afscheid nemen van mijn kind? Ik moest mezelf echt dwingen me dat voor te stellen."

Je bent zelf moeder van twee dochters, was dat nodig om je in te kunnen leven?

"Ik denk het niet. Acteren is je voorstellen dat iets gebeurt. Binnenkort speel ik een vrouw die nooit kinderen heeft gekregen, in de film La Holandesa. Dat heb ik niet zelf meegemaakt, maar ik ken de angst wel. Maar moeder Mirjam spelen in Tonio was een enorme uitdaging. Een kind verliezen is natuurlijk mijn grootste nachtmerrie. Ik denk dat ik dan zou zeggen: 'Hou maar op, schiet mij maar lek.' Maar de mensen die het is overkomen, gaan toch vaak door, simpelweg omdat ze niet doodgaan. De film poert in die angst, alle ouders hangen aan een zijden draadje. Maar angst onder ogen zien, kan ook bevrijdend werken."

Heb je dat zelf ook weleens ervaren?

"Toen ik jonger was, was ik altijd heel bang dat mijn vader doodging. Tot iemand zei: 'Ga er eens helemaal in: hij gaat dood, en dan? Dan ligt hij daar, komt er een begrafenis, een speech, is je vader niet meer in huis …' Toen ik daarover door fantaseerde, was de angst weg. Ik wist: dan leef ik nog steeds, ben ik alleen een meisje, een vrouw, zonder vader. Het is niet het einde van de wereld."

Waar kwam die angst eigenlijk vandaan?

"Het was ook wel iets dreigends: mijn vader (beeldend kunstenaar Frank Lodeizen - red.) leefde ongezond, had hartinfarcten. Hij had iets heel kwetsbaars. Uiteindelijk is hij drieënhalf jaar geleden overleden en veel ouder geworden dan ik ooit had gedacht."

Lees het gehele interview met Rifka Lodeizen in het VROUW magazine van deze week

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.