Vrouw/Seks & Relaties
1336910845
Seks & Relaties

Deel 14: Ik heb nog jaren over mijn schouder gekeken

De laatste zonnige dagen in Nederland lijken voorbij en mijn vakantie is dat helaas ook. Het was heerlijk geweest en San en ik hadden uiteindelijk echt niet veel meer gedaan dan geluierd. Op een excursie naar een leuk kunstenaarsdorpje en een bezoekje aan de hoofdstedelijke markt na.

Kletsen, zwemmen, een beetje zonnen en vooral te veel eten en drinken. Dat laatste moet ook maar eens afgelopen zijn, anders pas ik niet meer in mijn uniform. Alles zit net een beetje te strak de laatste tijd. En ik was er juist zo trots op dat ik al die jaren dezelfde maat had weten te behouden.

Zwangerschappen

Tijdens mijn zwangerschappen werkte ik 'op de grond' en droeg ik normale kleding. Maar toen ik na de bevalling en het ouderschapsverlof weer ging vliegen, paste mijn uniform alsof ik nooit zwanger was geweest.

Maar sinds ik de veertig gepasseerd ben, komt het er gemakkelijker aan en gaat het er moeilijker vanaf. Ik ga een beetje opletten de komende tijd, en misschien dat ik zelfs maar weer eens een abonnement op de sportschool neem.

Domme actie

'Ik ben de komende dagen thuis. Nog behoefte aan die borrel? X', appte Erika gisteren. Ik had nog twee dagen vrij en wilde haar naar aanleiding van die domme actie van Christine, en haar bedenkingen over Irma, toch wel graag even spreken. Dus zat ik te wachten in een Haarlems café tot ze zou komen. Ik wist het nu al zeker twee weken en had er nog niets mee gedaan.

"Hee vrouw", groette Erika me en kuste me op mijn wangen. "Je ziet er goed uit. Paar daagjes over gehad op een zonnige bestemming?" Ik antwoordde dat ik op vakantie was geweest, we kletsten wat over Gambia en ik verzekerde haar dat ik daar niet heenging voor de mannen. "Maar waarom wilde je me eigenlijk spreken Veer?", kwam ze uiteindelijk ter zake.

Naar gevoel

Ik vertelde haar het verhaal. Over Christine die kruiden meenam voor Irma die door een kennis van haar in Suriname naar het hotel waren gebracht. Over het nare gevoel dat ze eraan overhield. En dat ze haar vriendin verdacht van het meewerken aan smokkel.

Erika schudde haar hoofd en liet duidelijk merken hoe dom ze het allemaal vond. "Wat ontzettend stom van die meiden. Weten ze niet dat dit hen in serieuze problemen brengt! En waarom komt ze trouwens bij jou met dit verhaal? Is er een verband met Robin?"

Grootschalige smokkel

En daar was ineens die naam uit mijn verleden. Robin was mijn vriend toen ik net in Amsterdam was gaan wonen. Ik studeerde communicatiewetenschappen en werkte in een leuk café waar ik hem ontmoette.

Robin werkte op Schiphol als heftruckchauffeur voor een overslagbedrijf. Dat regelde vracht voor de verschillende luchtvaartmaatschappijen. We hadden al twee jaar verkering toen hij op een dag van zijn bed gelicht werd door de politie. Op verdenking van grootschalige cocaïnesmokkel.

Criminele circuit

Mijn wereld stortte in. Ik had er nooit maar dan ook nooit iets van gemerkt. Ook ik zat dagenlang in verhoor maar werd uiteindelijk vrijgesproken. Robin werd veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Ik ben nog twee keer bij hem langsgegaan en heb hem daarna nooit meer opgezocht.

Hij zat zo diep in dat criminele circuit, ik wilde er niets meer mee te maken hebben. Ik heb nog jaren over mijn schouder gekeken, omdat ik bang was. Inmiddels is hij alweer jaren op vrije voeten maar ik heb geen idee waar hij is.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.