Vrouw/Dagboek van een minnares
134178830
Dagboek van een minnares

Dagboek van een minnares

Deel 208: ’Een vluggertje moet nog wel kunnen’

Maandag

Goed, ik moet dus een SOA-test laten doen. Ik kan natuurlijk naar het SOA-spreekuur van de GGD gaan, al was me de vorige keer niet goed bevallen. Toen zat iedereen in de wachtkamer naar elkaar te loeren en keken een paar mannen heel vies naar me. Ik bel dus gewoon maar naar mijn huisarts. Althans, dat probeer ik. Ik vraag aan de assistente of ik vanmorgen langs kan komen. „Ja hoor,” zegt ze. „Wat is er aan de hand?”

„Wat er aan de hand is?” Dat gaat haar natuurlijk helemaal niets aan. Waarom wil ze dat weten? Ik ben al zo gespannen. Dus ik blaf terug dat dit haar zaken helemaal niet zijn en dat ik dit gewoon met de huisarts zélf wil bespreken. IJzig antwoordt ze dat ze dit moet vragen omdat ze wil weten hoeveel tijd de dokter nodig heeft. Nou goed dan. Kan mij het ook schelen.

„Ik heb gisteravond seks gehad met een gigolo en toen is het condoom geknapt,” snauw ik. „Dus nu wil ik weten of ik chlamydia, herpes, gonorroe of misschien wel al deze geslachtsziekten heb. Mag ik dan nu alsjeblieft een afspraak maken?”

De assistente is even stil. Dan herpakt ze zich en zegt vriendelijk dat ze om 10 over 12 nog een gaatje heeft. Shit. Dat is midden op de dag! Hoe moet dat dan met mijn werk? Maar het is echt de enige mogelijkheid, zegt ze. Als ik vroeg wil komen, heeft ze pas woensdag weer ruimte. Mopperend ga ik akkoord. Ik meld me wel ziek.

Frank neemt zijn telefoon niet op en als ik naar de zaak bel, neemt Dani op. Ik zeg dat ik buikgriep heb en niet kan komen werken.

„Oh, wat jammer, kweelt ze. „Nou kun je niet naar de première van Wat is dan Liefde! Mag ik je kaartje dan hebben?” O, shit. Dat was ik helemaal vergeten. Ik had me eigenlijk enorm op die première verheugd. Had ik nu maar gezegd dat ik met rugpijn naar de dokter moest. Nu kan ik niet anders dan zeggen dat het kaartje in de bovenste la van mijn bureau ligt.

Ik ga op de bank naar Love Island liggen kijken tot het tijd is om naar de dokter te gaan. Wat een saaie editie is dit. Het is meer Friends Island. De Britse editie is veel spannender, daar hebben ze gewoon seks op tv. Misschien moet ik me maar voor het volgende seizoen opgeven. Hoewel ze me vast te oud zullen vinden. Aan de andere kant ben ik wel een stuk spannender dan al deze saaie dames. Waarom gaan ze niet op zoek naar een vrouwelijke stripper zoals in de UK-versie? Dan gebeurt er tenminste eens wat.

Mijn huisarts is allervriendelijkst. Ze vindt dat ik er – vergeleken met de vorige keer – een stuk beter uitzie. Ik mopper dat ik dan ook minstens vijf kilo ben aangekomen. Dan vertel ik waar ik voor kom. Dat ik met ,een man’ naar bed ben geweest en dat het condoom is geknapt. Ze vraagt of ik de morning-afterpil heb geslikt, maar dat ontken ik. „Ik vrij al zo lang zonder voorbehoedmiddel. Sinds die buitenbaarmoederlijke zwangerschap ben ik onvruchtbaar, dat weet ik zeker.”

Ze fronst haar wenkbrauwen, maar zegt niets. Het inwendig onderzoek is zo voorbij en als ik een potje urine heb ingeleverd bij de praktijkondersteuner sta ik weer buiten. Ik kan pas over een week over de uitslag bellen. Ik heb zin om Mark te zien en het weer goed met hem te maken. Ik heb behoefte aan zijn armen om me heen.

Ik app hem met de vraag of hij zin heeft om vanavond bij me langs te komen. Maar hij appt terug dat hij niet kan, omdat mijn collega Dani heeft gevraagd of hij met Frank en haar naar een première wil. Wat?! Die vuile teef. Ze gebruikt dus míjn kaartje om míjn vriend in te palmen. Ze zit dus écht achter hem aan. Ik moet nog even een manier bedenken om haar dit betaald te zetten. Het enige wat ik nu kan doen is vragen of hij na afloop naar me toe komt omdat ik ,ziek’ ben. En gelukkig zegt hij ja.

Pas om half één ’s nachts belt hij aan. Hij stinkt naar drank. Ik heb de hele avond met argusogen naar de Istagrampagina van Dani zitten loeren, omdat ik bang was dat ze foto’s van hen samen zou plaatsen. Maar dat deed ze niet. Alleen een Instastory van de cast. Zelfs daar word ik jaloers van. Ik had nu dus ook gewoon bij die film hebben kunnen zitten.

Mark gooit zijn jas en schoenen uit en sleurt me mee naar de slaapkamer. Hij doet wat halfslachtige pogingen om me te kussen en valt dan in slaap. Ik probeer wat aan hem te schudden, maar er komt alleen hard gesnurk uit hem. Ik geef het op, kleed me uit, poets mijn tanden en ga naast hem liggen. Ik kan toch geen seks met hem hebben voor ik de uitslag van de test heb.

Dinsdag

Ik word wakker omdat de stijve penis van Mark in mijn buik prikt. Hij slaat zijn armen om me heen en zoent me overal. „Sorry voor gisteravond lieverd,” mompelt hij. „Ik had nogal veel gedronken. Maar ik kan het goedmaken.” Ik kijk op de klok. Het is 8 uur. Een snelle ochtendwip moet nog wel kunnen. O nee, dat kan helemaal niet. Ik moet maar zeggen dat ik ongesteld ben of zo. Ehm, over ongesteldheid gesproken, wanneer ben ik dat eigenlijk voor het laatst geweest?

Maar voordat ik iets terug kan zeggen, gaat mijn telefoon. Ik neem op. Het is mijn huisarts. „Ik heb één van je testen terug,” zegt ze. “Misschien kun je even langskomen om erover te praten?” Ik schrik. Er zal toch niets ernstigs aan de hand zijn? Dan gaat ze verder. „Je moet je geen zorgen maken hoor, al weet ik niet of ik je kan feliciteren. Je bent namelijk… zwanger!”

Dagboek van een minnares teruglezen?

Als eerste een seintje als er een nieuwe aflevering van Dagboek van een minnares online staat?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

Zet het nummer 06-13651435 in je contacten

Stuur de tekst ‘dagboek aan’ via WhatsApp naar bovenstaand nummer

NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding

Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!

Afmelden? App ‘dagboek uit’ naar hetzelfde nummer

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.