Vrouw/Seks & Relaties
1349101648
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 129 - Ze sist: ’Hij is sneller bij me terug dan jij denkt’

„Zijn mond is heerlijk.”

„Zijn mond is heerlijk.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk

„Zijn mond is heerlijk.”

„Zijn mond is heerlijk.”

Het liefst zou ik me helemaal overgeven aan deze zoen, mijn ogen dicht doen en niets meer weten. Maar dat kan niet. Ik zit hier op schoot bij Bas. Bas, de vader van mijn gezin, de man die ons heeft verraden, de man die me met zoveel andere vrouwen heeft bedrogen tijdens ons huwelijk, dat ik ze niet eens kan tellen. Alleen eraan denken doet al pijn. Wil ik dit echt nog een keer meemaken? Ik laat me niet meespelen, hou ik mezelf voor. Ik geniet van het leuke, maar verbind me nergens aan. Ha ha, lacht een ander deel in mij: dat heb je nooit gekund. In het perfect plaatje kiest hij hoe dan ook voor jou. En dat gaat deze man in het echte leven nooit doen. Althans niet onvoorwaardelijk.

Dirty talk

Nu het zo’n herrie wordt in mijn hoofd. Lukt het me niet meer om van onze zoenpartij te genieten. „Nooit onvoorwaardelijk, nooit onvoorwaardelijk”, dreint het in mijn hoofd. Waar ben ik mee bezig? Maar zijn mond is heerlijk en zijn handen zijn heel vaardig. Ik laat me weer even meeslepen. Wat kan die man goed zoenen. „Ga je lekker, kleine slet”, gromt Bas in mijn nek. Ik schrik op. „Dirty talk?’ dat hebben we nog nooit gedaan. Dat deed hij natuurlijk met haar! Ik spring op en doe dan het enige wat ik nog kan doen: weggaan. Ik hoor hoe Bas sputtert en vragen stelt, maar ik schud mijn hoofd en haast me de kamer uit.

Ontbijt

Bij het ontbijt schuift Bas schuchter tegenover me. „Mag ik bij je komen zitten?”

Ik knik. „Natuurlijk.”

„Wil je praten over gisteravond?”

Ik lik mijn yoghurtlepeltje af en leg hem behoedzaam neer. „Er valt niet zoveel te zeggen.”

„Wat gebeurde er Anouk? Waarom vluchtte je weg? Ik dacht dat jij ook wilde vrijen.”

Ik knik weer. „Dat wilde ik ook….”

„Maar?” Hij kijkt me vragend aan met zijn puppy-ogen.

Vertel ik hem de waarheid? Wat is de waarheid? „Ik raakte in de war. Van jou. Van ons. Van alles. Ik begrijp niet waar dit naar toe gaat. Wat denk jij Bas: waar gaan we naar toe? Gaan we scheiden of…” Ik kijk verdwaasd mijn woorden na.

„Of komt het weer goed?” maakt Bas de zin af. „Ik weet het niet.” Gaat hij verder. „Ik kan niets beloven of voorspellen. Het enige wat ik weet is dat ik nu heel blij ben dat het zo goed gaat. Ik wil graag met jou verkennen hoe we weer een goede weg samen kunnen vinden.”

Wat zegt hij nu? „Je bedoelt dat je het weer wil proberen?” Begin ik voorzichtig.

Bas haalt vragend zijn schouders op. „Niets forceren. Gewoon samen weer proberen om vrienden te zijn”

Dat klinkt te mooi om waar te zijn. En als iets klinkt alsof het te mooi is om waar te zijn, dan is het meestal niet waar. „Ik weet het niet.” Begin ik voorzichtig. „Hoe zie jij dat dan voor je? Zonder Sara’s en Samuels?”

Bas knikt instemmend. „Absoluut.”

„En de kinderen?”

„Die vertel ik het nog liever even niet. We kunnen wel samen op vakantie. Als twee co-ouders.”

Wow. Hij heeft er over nagedacht. „ Ik weet een huisje op Ibiza dat daar heel geschikt voor is.”

„Hier overval je me een beetje mee. Ik probeer je eerste stap nog te verwerken. Ik weet zelf nog niet hoe ik erin sta en jij hebt al een vakantiehuis?”

Bas lacht en ondanks alles lach ik mee. „Neem jij eerst even tijd voor jezelf. Ga lekker een weekje alleen weg. Een mental healing doen. Dan kom ik na een week met de kinderen naar dat huis en dan kun je alsnog besluiten of je bij ons komt of iets anders wil doen.” Hij reikt over tafel naar mijn hand. „Alsjeblieft Anouk. Beloof me dat je erover nadenkt.”

„Ik twijfel, Bas. Ik ben bang dat het weer misloopt. En dan? Van de andere kant wil ik niets liever dan ons gezin weer terug.”

„Ik ook, schatje. Ik ook. Denk je er over na. Boek in ieder geval die meditatieweek.”

Thuis

Nog meer in de war dan ooit kom ik weer thuis. Het enige wat me helpt mijn gedachtes te ontwarren is hele stukken hardlopen. Eerst een bescheiden rondje, dan een beetje verder en verder. Tevreden plof ik een paar dagen later neer op een terras. Ik heb flink gelopen en heb daardoor een aantal zaken goed op een rijtje kunnen zetten. „Een mineraalwater graag”, glimlach ik tegen de barman.

„Kijk eens aan, daar is Anouk. Goed kunnen werken dit weekend?” Verbaasd kijk ik op. Sara. Ze staat voor me: nog groter dan normaal met een bollend buikje. Ze wrijft er zachtjes over en sist dan: „Hij is sneller bij me terug dan jij denkt.” Pats. Ik weet wat ik ga doen.

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.