Vrouw/Seks & Relaties
1350150704
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 91: ’Hij buigt voorover om verder te gaan waar we gebleven waren’

„Voor ik jou niet meer sexy vind, moet er heel wat gebeuren.”

„Voor ik jou niet meer sexy vind, moet er heel wat gebeuren.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Voor ik jou niet meer sexy vind, moet er heel wat gebeuren.”

„Voor ik jou niet meer sexy vind, moet er heel wat gebeuren.”

„Dus we krijgen geen liefdesbaby meer”, zegt Samuel nuchter als ik beken dat ik al in de overgang ben. Ik knik. Het feit dat ik ook geen baby meer wil, is niet relevant meer. Ik kan het ook niet meer. „Vind je me niet heel oud nu?” Samuel schudt zijn hoofd. „Niet sexy?”

Hij schiet in de lach. „Voor ik jou niet meer sexy vind, moet er heel wat gebeuren.” Hij buigt weer voorover om verder te gaan waar we gebleven waren. Maar mijn zin is weg door de opvlieger. „Het spijt me. Ik heb geen zin meer. Vind je dat erg?” Hij schudt glimlachend zijn hoofd en spreidt zijn armen. Ik nestel me tegen zijn borst.

Gereedschap

„Zit jij trouwens een beetje goed in het gereedschap?” vraag ik aan Samuel. „Ha ha, dat weet jij beter dan ik.” Ik grinnik. „O haha, ik bedoelde: nijptang, schroevendraaier… dat soort werk.” „Dat ligt eraan. Wat heb je nodig?”

„Dat weet ik niet. Ik wil een raam eruit halen zonder het stuk te maken.” „Een raam eruit halen? Wat voor een raam?”

„De glas in loodramen in onze woonkamer. We hebben daar gewoon glas tegenaan gezet voor de isolatie, dus kan ik de glas in loodramen eruit halen. Toch?” „Dat denk ik wel”, antwoordt Samuel. „Maar waarom zou je dat doen?”

„Omdat de taxateur deze week komt en het huis is minder waard zonder het glas in lood.” „Nogmaals: waarom zou je dat doen?” Ik schrik van de plotselinge strengheid in zijn stem.

„Omdat ik minder hoef te betalen als het huis minder waard is”, antwoord ik naar waarheid.

„Juist ja”, zucht Samuel. „Dus om Bas dwars te zitten?”

„Ook dat. Hoe minder Bas krijgt, hoe beter. Want dan blijft er meer voor mij over.” Samuel wendt zijn blik af. „Luister eens”, ga ik verder: „Niet iedere scheiding loopt zo harmonieus als die van jullie. Als ik nu niet goed voor mezelf zorg, krijg ik daar op de lange termijn spijt van.”

„Hoezo?” zucht Samuel: „Je hebt genoeg geld om voorlopig mee rond te komen.” „Je weet nooit hoe het loopt.”

„Dat klopt. Maar een ding weet ik wel: daar waar woede en wrok zit, kan geen liefde zitten. En dat is helemaal funest voor de lange termijn.”

„Ach hou toch op man”, bijt ik hem toe:.„Ik zorg gewoon goed voor mezelf.” „Door de boel te bedriegen?” Ik heb genoeg van dit gesprek. Ik pak mijn jas, gris mijn telefoon van tafel en ga weg.

Ontslag

Ik heb inmiddels ook protest tegen mijn ontslag aangetekend. Mijn arbeidsrechtadvocate is lang en dun. Gelukkig is ze niet zo smoezelig als mijn familierechtadvocaat, maar ook niet zo spectaculair als Lara. Yvonne is een wat oudere vrouw met een korte boblijn grijs haar. Ze gaat stijlvol gekleed. Ingetogen, maar netjes: een colletje verbergt de eerste rimpels in haar nek, de halflange mouwen zorgen ervoor dat we haar kipfilet niet zien. Ze heeft een bril met een zwart montuur. Dat maakt haar nog strenger.

Maar ze is wel aardig en volgens de verhalen is ze ook goed in haar vak. „Wat ze bieden is precies wat de wet voorschrijft. Ik ga ze erop wijzen dat er in dit geval ook naar andere zaken moet worden gekeken. Wie heeft er voor de kinderen gezorgd bijvoorbeeld. Was dat de laatste jaren netjes verdeeld? Ga je nog naar het werk?”

„Nee, ik heb me ziekgemeld.” „Snap ik, maar het zou wel handig zijn als je weer teruggaat. Kan dat?” Ik schud beslist mijn hoofd. „Nee ik wil niet terug.”

„Heb je daar nog iemand die je kunt vertrouwen?” „Niemand van de gebruikelijke staf. Als vrouw van de baas ben ik toch altijd een buitenbeentje geweest.” „En buiten de gebruikelijke staf?” „De schoonmaakster. Daar had ik een goed contact mee. Maar ik wil haar niet vragen om illegale zaken te doen.”

„Niets illegaals,” reageert Yvonne geschrokken. „Ik heb gewoon wat huis-tuin en keuken zaken nodig als bewijs.” Ik beloof haar contact op te nemen met Marga.

Poeslief

Marga is altijd lief voor mij geweest. Ik heb altijd poeslief tegen haar gedaan, maar ondertussen deed ik het met haar grote liefde de dj. Ik ben nog altijd bang dat ze daar ooit achter komt.

Marga is blij als ik bel. „Ik heb heel veel gesport. En mijn haar zit nu ook anders. Heus, je herkent me niet meer terug.” Dat is niets te veel gezegd. Ik sla stijl achterover als ik haar zie, maar dat is niet omdat ik haar niet herken, maar omdat ik mezelf in haar herken. Marga heeft een oude jurk van mij aan, ze heeft mijn coupe aangemeten, inclusief dezelfde kleur en ze drukt haar tas onder haar arm. Net zoals ik altijd doe.

Trots maakt ze een pirouette. „Vind je het mooi?” vraagt ze stralend.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.