Vrouw/Lezerscolumn
1359092766
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’Ja, ik was 1 van die strandgangers op Hemelvaartsdag’

Tijd voor de biechtstoel, met het gordijntje open. Vele matrixborden met teksten zoals: Vermijd drukke plekken, Blijf thuis! en Alleen samen krijgen we corona onder controle verder, begon Eline’s schuldgevoel te knagen. 161 kilometers onderweg, 161 kilometers weg van het vermijden van drukke plekken, 161 kilometers weg van thuisblijven. Bíjna in Den Haag. Hoe een paar dagen er even tussenuit in deze coronatijd zo dubbel kunnen voelen, vertelt Eline ten Pas in onze populaire VROUW-rubriek Lezerscolumn.

Ik was een van hen, een van die strandgangers in Scheveningen op Hemelvaartsdag. Graag praat ik het goed met „we hebben verder wel heel goed afstand gehouden” en „We waren er als een van de eersten, pas later werd het drukker en drukker.” Beginnende zelfreflectie: je praat alleen iets goed als je iets fout hebt gedaan. Toch?

Verlangens

Alsof ik genoten heb van een snoepje dat ik éigenlijk niet had mogen pakken laat staan opeten. Balancerend op de grens van corona-maatregelen, verleid door verlangens. We willen weer normaal. We willen weer gewoon, we willen staan, doen, gaan. Op het strand in Scheveningen leken COVID-19, afstand houden, corona, en RIVM-maatregelen verouderde begrippen. Gedateerd, niet meer van deze tijd. Groepen jongeren kwamen samen, Instagram Stories werden gemaakt, muziekboxjes produceerden zomerse muziek, biertjes werden genuttigd.

Plakkende zonnebrandcrème, zand tussen de tanden en krijsende meeuwen. We namen alles voor lief, want veel van wat ons lief én niet lief was, is ons de afgelopen weken ontnomen. We roken vrijheid en lekkere geuren en wilden ernaar toe. Maar de vrijheid was deels schijn, was kwetsbaar. Semi-vrijheid dus.

Semi-schuldgevoel

Hoofdschuddend verbaasde ik mij over hoeveel mensen er op de been waren, ondanks alle maatregelen en waarschuwingen. Tegelijkertijd was ik één van hen. Semi genieten met een semi-schuldgevoel. Alles een beetje half. Een constante strijd tussen verwachtingen, overtuigingen, regels en behoeften.

Velen herkennen dit, praten erover met elkaar: ’Hoe spreek jij af met vrienden?’ en ’Houd jij je nog aan de afspraken?’ En dat is goed want... we moeten elkaar scherp houden! Mark Rutte heeft ons één vinger gegeven, laten we niet gelijk zijn hele hand pakken. Laten we de semi-vrijheid koesteren, verantwoord omarmen. Geniet van wat kan, maar blijf bescheiden, blijf voorzichtig en blijf bewust. Hopend op steeds meer vingers erbij. Houd vol!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.