Vrouw/Verhalen achter het nieuws
1360391170
Verhalen achter het nieuws

Wie doet wat?

Debbie (37): ’Toen Joël door vroeggeboorte overleed, stond ons huishouden op z’n kop’

In de rubriek ’Wie Doet Wat’ spreken we elke week een vrouw over de rolverdeling tussen haar en haar partner. De vraag is: wie doet wat binnen de relatie? Vandaag spreken we grafisch interieurontwerper Debbie Aitatus (37). Samen met haar vrouw Ursina (35), medewerkster op een middelbare school, heeft ze een dochter van 19 maanden, Manoa. Zoontje Joël is in 2012 overleden.

„Ik heb Ursina ontmoet via een vriendin. Ik zat niet zo lekker in mijn vel en toen zei die vriendin: ’Ik ken wel iemand die jou kan helpen, Ursina!’ We spraken af en het klikte goed, maar we verloren elkaar uit het oog. Gelukkig vonden we elkaar via een gezamenlijke vriendin weer terug en inmiddels zijn we veertien jaar bij elkaar, waarvan twaalf getrouwd.

Grote kinderwens

In het eerste jaar van ons samenzijn gingen we al het gesprek aan over kinderen. Als ze hier een andere visie op zou hebben, had het in mijn ogen weinig zin. Gelukkig had Ursina net als ik een grote kinderwens. We schakelden een anonieme donor in, want we wilden niet dat er een vaderrol zou ontstaan.

Het proces met de anonieme donor vonden we niet spannend en verliep heel natuurlijk. We kregen het volledige dossier van de donor te zien en daar stond niets geks op. Aangezien ik heel graag zwanger wilde worden en Ursina niet, was de keuze snel gemaakt: ik zou gaan bevallen.

Vroeggeboorte

Tot ons grote verdriet overleed onze zoon Joël met 25 weken door vroeggeboorte. Hoewel ons huishouden vroeger heel gestroomlijnd was, stond het nu op zijn kop. We hadden geen eetlust meer, dus koken deden we vaak pas laat. Koken, schoonmaken, de was: het ging allemaal aan ons voorbij.

De eerste twee, drie jaar heeft Ursina bijna alles gedaan, omdat ik enorm aan het rouwen was. Hierdoor kwam ik thuis te zitten zonder werk. Mijn moeder kreeg ongeveer een jaar later een hersenbloeding, wat erin resulteerde dat ik een redelijk lange tijd niet kon werken.

Om alle ballen hoog te kunnen houden, moest Ursina blijven werken, waardoor zij weinig tijd had om te rouwen. Toen ik weer langzaamaan begon te werken, stortte zij in als een kaartenhuis. Op dat moment heb ik het huishouden weer overgenomen.

Vooroordelen

Toen het leven weer stabiel was, probeerde ik nog een keer zwanger te worden. Dat lukte. Onze dochter Manoa is gelukkig in alle gezondheid geboren en is momenteel 19 maanden. Gezien het verleden gunde onze omgeving het ons heel erg om een baby te krijgen. We krijgen daarom ook vrijwel nooit negatieve reacties.

Wel merken we dat er veel onwetendheid is over twee vrouwen die samen een kind krijgen. We hebben bijvoorbeeld in een restaurant wel eens de vraag gehad: ’En, van wie is deze mooie baby?’ ’Van ons allebei,’ reageren we dan, zonder verdere uitleg. Zoiets is vervelend, maar gelukkig is er nooit echt narigheid geweest.

Hoewel ik onze kinderen heb gedragen, zijn we allebei de ouders. Ursina draagt mijn achternaam en ons kind ook. Mocht Manoa ooit willen weten wie haar donor is, dan doen we daar niet geheimzinnig over. Ze mag ’m ook ontmoeten en er een band mee opbouwen, als ze daar behoefte aan zou hebben.

Maar echt een vaderrol, een actieve rol in de opvoeding, zit er niet in. Of we nog meer kinderen willen in de toekomst? Als het lukt, dan zeker!

Huishoudplan

Nu, tien jaar na het overlijden van Joël, gaat het weer beter in ons huishouden. Ursina werkt 32 uur per week en is op woensdag vrij. Aangezien ik ondernemer ben, kan ik zelf mijn tijd indelen. Ik kom dan ongeveer uit op 16 uur per week werken, waarnaast ik fulltime zorg draag voor Manoa. Ursina doet in het huishouden de meeste handelingen waarbij je moet bukken – bijvoorbeeld de was – aangezien ik sinds de bevalling last heb van bekkeninstabiliteit.

Ik neem het koken op me. Ik vind dat enorm leuk om te doen en denk graag na over wat voor voeding ik Manoa wil geven. Dit betekent onder andere geen vlees en heel gevarieerd. We hebben hierover ook met een consultatiebureau contact gehad, dus dat zit helemaal goed. Ik wil Manoa van alles laten proeven. Een wortel kun je bijvoorbeeld stomen, roosteren of gewoon puur eten.

Manoa is nog heel klein, maar helpt ook al een klein beetje mee in het huishouden door haar bordje naar de keuken te brengen. In het begin wilde ik graag een huishoudplan, maar dat gaat gewoon niet met een dreumes. Nu kijken we dus gewoon waar de behoefte is en dat doen we dan. Toen ik zwanger was, heb ik mezelf getrakteerd op een Dyson. Dat maakt het huishouden al zo veel makkelijker!

Financieel

De rekeningen betalen we samen, al hebben we ook allebei een aparte rekening. Toevallig hadden we het er laatst nog over hoe onhandig dat is, zo’n eigen rekening. We sturen elkaar regelmatig betaalverzoeken.

We zien het zo: wie naar de winkel gaat, betaalt. Ik betaal dan vaak het speelgoed en Ursina Manoa’s kleding. Zij denkt namelijk goed na over wat mooi bij elkaar staat en kiest daar de kleding ook op uit. Ik vergeet dat nog wel eens, haha.”

Wil jij ook vertellen wie bij jou wat doet? Laat het dan weten via oproep@vrouw.nl.

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.