Vrouw/Columns & Opinie
1369570517
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Tijdelijk onderscheid tussen gevaccineerden en ongevaccineerden is terecht’

Een restauranthouder die geen ongevaccineerden in zijn restaurant wil, een reisorganisatie die ongevaccineerde klanten wil weren, een dansschool die alleen gevaccineerde leerlingen toelaat, een docent aan de Universiteit Twente die ‘selectie aan de poort’ voorstelt: geen selectie op basis van cijfers of motivatie, maar het weigeren van ongevaccineerde studenten in de collegezaal.

De desbetreffende docent, Femke Nijboer, biedt ongevaccineerde studenten wel een alternatief aan in de vorm van online meedoen met haar college. Het is slechts een greep uit de berichten over hoe we allemaal worstelen met dit toch wel bizarre, nieuwe onderscheid: die tussen gevaccineerden en ongevaccineerden. En de ongemakkelijke situaties die daarmee samenhangen.

Schuimbekkende twitteraars

Onderscheid maken tussen gevaccineerden en ongevaccineerden levert steevast schuimbekkende twitteraars op, woedende reacties en bedreigingen. Die hevige emoties zijn op zich begrijpelijk: niemand wil tot een groep behoren die minder rechten heeft. Dit is medische apartheid, roepen sommigen.

En dan zijn natuurlijk ook de SS- en Holocaustvergelijkingen nooit ver weg. Medische apartheid; een tot de verbeelding sprekende kwalificatie. Eerst de term apartheid maar eens even ontleden. Dan weten we waar we het over hebben.

Medische apartheid

Nederlanders hebben de dubieuze eer de uitvinders te zijn van het woord apartheid. In Zuid-Afrika introduceerden wij (bij monde van de toenmalige minister van Inheemse Zaken, de Nederlander Hendrik Verwoerd) in 1948 een systeem van rassenscheiding waarin mensen op grond van ras priviliges kregen, of niet. Zo was een huwelijk tussen wit en zwart verboden, kregen witte mensen voorrang op de arbeidsmarkt, kwamen er zwarte en witte woonwijken en scholen.

Plekken werden bestempeld tot wit of zwart gebied: op stranden kon dit bord staan: white area/blanke gebied. Uitsluiting op grond van ras. Als blanke (de woke-beweging was nog ver weg in die jaren), kleurling of zwarte in Zuid-Afrika was je gebonden aan de apartheidswetten en bijbehorende regels, een schrijnend en enorm discriminatoir systeem dat nog tot 1990 voortduurde. Het is dus nogal wat als er geschermd wordt met de term medische apartheid.

Toegangsticket

Nu is het zeker ingrijpend voor ongevaccineerden dat aan hen beperkingen worden opgelegd, puur op grond van wel of niet die prik in je arm. Wie weet zijn ze straks niet meer welkom in een bepaald restaurant, collegezaal of bij een georganiseerde reis. Dat is niet niks.

En daarnaast kunnen ook financiële nadelen gaan meespelen, want nu nog worden toegangstesten vergoed voor festival en voetbalwedstrijd, maar het vergoeden door de overheid van die PCR-testen zal op termijn stoppen. En degenen die een recent negatief testbewijs nodig hebben zijn de ongevaccineerden, want de gevaccineerden zijn in het bezit van hun QR-code. Dat is hun toegangsticket.

Polarisatie

Hopelijk is die befaamde groepsimmuniteit spoedig bereikt en zal het onderscheid tussen de gevaccineerden en de niet-gevaccineerden worden opgeheven, want polarisatie ligt op de loer. Ik heb me laten vaccineren, me laten overtuigen dat het moest én daarnaast ook enige twijfel gehad, want niemand weet wat de langetermijneffecten zullen zijn.

Maar ik heb vertrouwen in de medische wetenschap en ik zet mijn kaarten eerder op het Europees Medicijn Agentschap dan op QAnon. Vaccineren is helaas geen wondermiddel gebleken: ook de gevaccineerden kunnen alsnog besmet raken en het virus doorgeven. Wel is het zo dat besmette gevaccineerden niet meer doodziek worden en vaccineren dus sowieso helpt om de zorg te ontlasten.

Onderscheid

Met mij hebben velen de sprong in het diepe gewaagd en zich laten vaccineren. Officieel is er geen vaccinatieplicht, maar deze maatregelen en particuliere initiatieven beperken natuurlijk wel de bewegingsvrijheid van de ongevaccineerden. Echter, een vorm van (medische) apartheid is het niet.

Want: iedereen kan bij De Gevaccineerden horen, de G’s. Wie NG (Niet Gevaccineerd) is, kan G worden. Graag zelfs. De rode loper ligt uit bij de GGD-vaccinatielocaties; de prikbussen en de vaste locaties. Het is en blijft je eigen keuze om bij de ene of om bij de andere groep te willen horen.

In de podcast Generatie T. gaan twee volledig gevaccineerde dertigers in gesprek met twee jonge, weloverwogen collega’s die zich liever niet laten inenten:

De G en NG-werkelijkheid

Om het besmettingsgevaar in te dammen, is het maken van een tijdelijk onderscheid in bepaalde situaties tussen gevaccineerden en ongevaccineerden terecht. De mensen die zich niet willen laten vaccineren zijn vrij om die afweging te maken. Ieder zijn keuze, en daarbij horen dan ook consequenties, zoals dat je als niet-gevaccineerde op sommige plekken niet welkom bent.

Het zal tijdelijk zijn, al maakt het de G en NG-werkelijkheid niet minder hard en cru. Maar wie weet hoe we anders uit deze slepende coronacrisis moeten komen (met uit de hoge hoed steeds nieuwe, venijnige coronavarianten) mag het roepen..?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.