Vrouw/Columns & Opinie
13711877
Columns & Opinie

'Minder ongemakkelijk vind ik de seksscènes niet geworden'

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week: zo ongemakkelijk is het om seksscènes te kijken met je kinderen.

Seksscènes zijn altijd een beetje ongemakkelijk om naar te kijken. Zeker met je kinderen erbij. Dat vinden zij natuurlijk ook, want vroeger had ik met mijn ouders precies hetzelfde.

Seksscènes

Wanneer we met z’n vieren tv keken en James Bond weer eens van bil ging met de zoveelste toevallige passant, werd het eerst opvallend stil in de kamer. Daarna begonnen mijn ouders in hun stoel te schuiven, waarna mijn moeder meestal iets riep in de trant van: "Iemand nog wat nootjes, plakje leverworst, kaasblokje met mandarijn?" Daar storten wij ons dan, blij met de afleiding, dankbaar op. Want met een beetje mazzel was die ándere worst daarna weer uit beeld.

Nu ik zelf moeder ben, is dat gevoel niet veranderd. De seksscènes zijn echter wel veranderd; die lijken tegenwoordig explicieter dan ooit. Mijn kinderen zijn inmiddels 20 en 18, maar minder ongemakkelijk vind ik het niet geworden.

Befscène

Vooral als ik het niet verwacht, zoals in de romantische dramaserie Outlander, waar we opeens op een enorme befscène werden getrakteerd ("Iemand nog wat rauwe ham?"). Los van het feit dat het soms een beetje gênant is om naar te kijken, vraag ik me af hoe het voor de acteurs moet zijn om zulke scènes te spelen.

Aan de ene kant weet ik dat natuurlijk wel, want ik heb zelf zo’n scène op mijn naam staan; ik speelde ooit een leuke rol in een Amerikaanse mini-serie, en daar zat ook een bedmoment met de hoofdrolspeler bij. Daar was niet veel spannends aan.

Zoenscènes

De kijker ziet niet dat het hele 'bed' wordt omgeven door de crew: er hangt een geluidsman met een hengel boven je hoofd, de cameraman zit op je slip, de regisseur bivakkeert op een klapstoeltje langs de lijn… Opwindend is anders. De seksscènes van nu gaan dus veel verder dan toen - maar ook nú staat er een crew omheen.

In sommige gevallen (als je oma er niet bij zit; die van mij zei vroeger steeds: "Straks krijgen ze nog longontsteking!") is een liefdesscène echt wel leuk om naar te kijken. Zeker als ik de acteur aantrekkelijk vind, zoals de Engelse acteur Charlie Hunnam. Maar wat las ik nu laatst in een interview? Hij haat seksscènes. Zelfs zoenscènes kan-ie niet aan.

Smetvrees

Hij heeft smetvrees, vindt het vies, en wil alleen zoenen met zijn vriendin. Charlie Hunnam? Smetvrees? Zelfs als ik probeer te vergeten dat er een hele club mensen om dat bed staat, en het voor de acteurs ook niet makkelijk kan zijn ("Doe nu je hoofd tussen haar benen en maak slurpende geluiden") zit ik nu óók nog met het beeld dat Charlie na zo’n scène met Glorix en een schuursponsje in de weer is geweest.

En dus ging ik dát maar vertellen, toen er laatst weer een seksscène voorbijkwam en ik geen nootjes had om de aandacht af te leiden. "Mam", verzuchtte Emma, "weet je wat ik ’t ergste vind aan dit soort scènes? Dat jij er altijd doorheen gaat lullen."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.