Vrouw/Columns & Opinie
1402749635
Columns & Opinie

De ontroerende ode die Hazes postuum brengt aan alle moeders

Ik krijg de kriebels van dat nieuwe Hazes nummer Op de schoorsteen staat een foto. Niet omdat ik allergisch ben voor het geluid van Nederlands allergrootste volkszanger ooit, integendeel, maar omdat de tekst me diep raakt. Het is een ode aan zijn moeder die hij in 1980 schreef en die nu na 36 jaar door een verhuizing van de platenmaatschappij in een lade is teruggevonden. Eigenlijk is het niet alleen een ode aan zijn eigen moeder, maar aan alle moeders. Dus ook aan die van jou en die van mij. Past de tekst ook bij jouw moeder?

Als een meisje moeder wordt / moet ze zoveel laten staan / Dan is het met haar jeugd / En haar vrijheid snel gedaan / Want ze zorgt dan voor jou / Tot de dag waarop je gaat / Zorg daarom dat ze later / Niet alleen in het leven staat.

Het is een tekst die ver in mijn wezen dringt. Mijn eigenste moedertje was 17 jaar oud toen ze mij kreeg en het was een streep door haar jeugd. Weg vrijheid en onbezonnenheid, weg onschuld en ook weg redelijkheid. Sterke krachten binnen de familie duwden haar richting abortus, maar ondanks haar prilheid wist zij zeker: ik wil dit kindje houden.

Dus ze deed alsof ze de medicijnen had ingenomen die haar opgedrongen werden en ze kreeg mij. Waarna ze in een postnatale depressie raakte en drie maanden vastgebonden lag op een tafel. Een keer per dag hielden ze me omhoog voor een raam en mocht ze me even zien. Niet vasthouden. Zo is onze weg begonnen.

Dubbel gemis

Nog altijd is mijn moedertje aanwezig in mijn leven, maar ik besef dat ze te weinig krijgt voor wat ze verdient. Afgelopen januari zat ze in All you need is love, omdat mijn zusje in Australië woont en dat valt voor een moeder niet mee, je kind zo ver bij je vandaan. Zelf ben ik net een tijdje terug uit de Zweedse bossen. Dus ze had lang dubbel gemis.

Ondertussen overleed haar man - niet mijn vader - en kwamen er een paar financiële lijken uit de kast die haar op haar knieën brachten, maar altijd, ondanks de pijn en het verdriet dat ze met zich meedraagt en droeg, blijft ze lachen en positief. Inmiddels klimt ze weer aardig op, want dat gebeurt dan ook, als je de dingen positief blijft bekijken.

Natuurlijk vloeien er weleens tranen, maar ze bezit de kracht om de dingen te vieren. Stuur ik haar een appje, dan voel ik haar stralen als ze het leest. Zeg ik even iets liefs, iets kleins dan buigt ze zich als een roos naar het licht.

Waardering

En eigenlijk, diep van binnen, weet ik dat ik haar nooit, of te weinig, de waardering heb gegeven die ze verdient. Als ze het schoolplein opkwam lopen op haar hakken en in haar kanten jurkjes en met haar grote blonde krullen dook ik weg, beschaamd als ik was voor mijn eigenste moedertje, omdat ik het belangrijker vond wat anderen – mensen die ik nu niet eens meer ken – mogelijk zouden vinden van haar. En dus van mij.

Mijn moeder kan soms ongerust zijn, of beter gezegd overbezorgd, en er waren tijden dat ik moe werd van haar gebel omdat ze wilde weten of ik al veilig was aangekomen. "Jahaaa, bij-na", antwoordde ik dan. Maar ik was doof. En blind. Voor de liefde die ze me gaf en die zo vanzelfsprekend leek.

Maar dat is die liefde niet. Het is pure rijkdom en ik wens iedereen een moedertje zoals zij. Ik mag haar weleens wat meer laten voelen dat ik ook heel veel van haar houd en dat ik haar steeds beter begrijp, nu ik zelf ook kinderen heb.

Ik dook

Toen de mensen van All you need belden of ik bij haar in de studio wilde plaatsnemen, hield ik de boot af. "Maar je moeder zou het fantastisch vinden als jij naast haar zou zitten", zei de medewerker die mijn moeder inmiddels goed had leren kennen van de reis. Maar mijn oude patroon nam het weer over en ik dook. Net als op het schoolplein. Terwijl ik ook had kunnen kiezen om iets te doen wat zij echt geweldig gevonden zou hebben.

Dit liedje van Hazes, die goeie ouwe Hazes, en die melancholie en de snik in zijn stem. Ze hebben me weer even wakker gemaakt vandaag. Mama, moeder, Marian, dank je wel voor je liefde.

Heb jij ook een moeder die een lief woord verdient van jou? En wat vind jij van deze onbekende Hazes-song?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.