Vrouw/Seks & Relaties
1413618479
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 117: ’Ik schuif de theepot aan de kant en ga op de keukentafel liggen’

„Wat is het toch jammer dat hij zo’n grote tong heeft. Het zoent lekkerder met een kleinere tong. Klein en bewegelijk.”

„Wat is het toch jammer dat hij zo’n grote tong heeft. Het zoent lekkerder met een kleinere tong. Klein en bewegelijk.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Wat is het toch jammer dat hij zo’n grote tong heeft. Het zoent lekkerder met een kleinere tong. Klein en bewegelijk.”

„Wat is het toch jammer dat hij zo’n grote tong heeft. Het zoent lekkerder met een kleinere tong. Klein en bewegelijk.”

Mijn aanstaande ex-man Bas heeft mij blijkbaar in de badkamer gezien. Theo, de tuinman stond met de rug naar hem toe, met zijn broek op de enkels. Ik zat er geknield voor. Dat moet er vanaf Bas zijn gezichtspunt spannender hebben geleken dan het was. Ik verzorgde alleen maar een wond in Theo’s lies. Niets meer en niets minder.

Meer oor voor Bas

Ik ga naar de kroeg die tegenover Sjaan’s praktijk zit. Die zit er niet voor niets. Het is er barstensvol. Met moeite kan ik een plekje achterin de zaak bemachtigen. Ik kijk om me heen en stel me voor dat het allemaal cliënten zijn van de Ouderschap Blijft-praktijk. Allemaal woedend op de ex of de situatie zoeken ze troost in de drank. Ik grijns en bestel een gekoelde Chablis. Dan zie ik ze binnenkomen: Sjaan en Bas. Ze zijn druk in gesprek en schuiven aan op de net leeggekomen plek aan de bar. Interessant, blijkbaar gaat hun relatie verder dan alleen de sessies. Ik heb altijd al gevonden dat Sjaan meer haar oor naar Bas liet hangen dan naar mij.

Nu zie ik waarom. Ze buigen hun hoofden naar elkaar toe, lachen op hetzelfde moment en imiteren onbewust elkaars gebaren. Ik bestel nog een wijntje en kijk gefascineerd toe. Bas lijkt wel verliefd op Sjaan. Hij kwijlt bijna. Grappig, want ze is uiterlijk echt niet zijn type. Veel te volks, te oud en weinig sexy. Ik pak mijn telefoon en maak snel een paar foto’s. Tot mijn grote geluk gooit Sjaan bier over Bas en gaat dat opzichtig droogdeppen. Wat een fijne plaatjes. Die komen nog wel een keer van pas. Ongezien sluip ik de kroeg weer uit. Wat zal ik nu eens doen? De kinderen vliegen vandaag heen en weer tussen sport, huiswerk en de eettafel. Daar valt als moeder weinig eer aan te behalen. Gelukkig heb ik al gekookt: pita’s vegetarische shoarma met yoghurtlijnzaadsaus en gevulde aardperen. Ik app ze de opwarm-instructies en fiets dan naar Samuel.

De grote tong

Als ik binnenkom zit hij in lotushouding op de grond. Een pot kruidenthee staat op een rechaud. Samuel veert op, trekt zijn yogabroek op en schenkt een mok thee voor me in. „Wat gezellig. Ik had niet op je gerekend. Jij hebt vandaag toch de kinderen?”

„Ja, maar ik had geen zin om voor ze te zorgen. Ze redden zich wel. Ik heb zin in een borrel met jou.”

„Een borrel op een doordeweekse dag? Is dat slim?”

„Ja hoor, heel slim. Ik heb iets te vieren.”

„Oke, in dat geval…” Samuel schenkt een glas wijn in. „Proost. Wat is er te vieren?”

„Ik vier dat ik mijn laatste Ouderschap Blijft-sessie heb gehad.” Gelukkig lacht Samuel mee. Ik buig naar hem toe en zoen hem lang op zijn mond. Wat is het toch jammer dat hij zo’n grote tong heeft. Het zoent lekkerder met een kleinere tong. Klein en bewegelijk. Daar hou ik van. In een korte flits denk ik terug aan de tong van Bas. Die heeft een fantastische zoentong. Wat was dat zoenen heerlijk. Ik corrigeer mezelf meteen. Denken aan je ex terwijl je zoent met je nieuwe liefde is verraad. En eerlijk is eerlijk: de grote tong van Samuel doet op andere plekken op mijn lijf wel fantastisch werk. Ik schuif de theepot en rechaud aan de kant en ga op de keukentafel liggen. Ik wip mijn heupen omhoog en trek mijn slipje uit. „Kom maar hier”, kreun ik en begeleid zijn hoofd naar lagere regionen.

Nieuwe stagiaire

Helemaal tevreden fiets ik een uurtje later naar huis. Daar zit de tweeling samen aan tafel. De yoghurtsaus is vervangen door knoflooksaus uit een flesje en de aardperen staan nog onaangeroerd op het fornuis. Ik negeer het en luister naar hun verhalen. Lente vertelt enthousiast over haar nieuwe school. „Echt gave gasten. Ze hebben gevraagd of ik zaterdag met ze mee uit ga.”

„Wat leuk”, zeg ik blij.

„Ja, maar we moeten nog wel even shoppen, want ik heb niets om aan te trekken.” Eigenlijk vind ik dat onzin, want ze heeft een kast vol kleding, maar omdat ik best opgelucht ben dat ze het zo fijn doet op haar nieuwe school stem ik toe. „En hoe was jouw dag’, vraag ik aan Storm.

„School was best, sporten was leuk. Alleen voetbal zaterdag wordt niet goed.”

„Hoezo dan niet?”

„Samuel heeft weer domme keuzes gemaakt. Sorry dat ik het zeg.” Samuel, mijn vriend, is ook de coach van Storms voetbalteam.

„Wat voor een domme keuzes?”

„Hij wil niemand buitensluiten. Dat betekent dat iedereen maar drie kwartier speelt.” Ik glimlach om Storms fanatisme. „En nog stommer...” gaat Storm verder „… hij heeft ook een stagiaire-trainer aangenomen. Alsof er al niet genoeg mensen zich met ons bemoeien, krijgen we er nu ook een tuinman bij.”

„De tuinman is de stagiaire?”

„Ja. Ene Theo. Dat zal wel een oude knar zijn.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.