Vrouw/Seks & Relaties
1450708300
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 75: ’Pesterig hou ik mijn dijen strak tegen elkaar’

„Mijn tepels worden hard. Ik sluit mijn ogen en leg genietend mijn hoofd tegen zijn hals.’’

„Mijn tepels worden hard. Ik sluit mijn ogen en leg genietend mijn hoofd tegen zijn hals.’’

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Mijn tepels worden hard. Ik sluit mijn ogen en leg genietend mijn hoofd tegen zijn hals.’’

„Mijn tepels worden hard. Ik sluit mijn ogen en leg genietend mijn hoofd tegen zijn hals.’’

Tot mijn gruwel ben ik de laatste maand een kilo aangekomen. Ik sta voor de spiegel en kijk naar mijn blote lijf: mijn armen zijn nog mooi in model. Dankzij mijn dagelijkse armoefeningen zijn het nog geen kipfilets. Geen onderkin. Mijn blik dwaalt verder over mijn lijf naar beneden en blijft hangen op mijn borsten. Ik zucht. Die zijn ontegenzeggelijk groter geworden. Ik hou niet van grote borsten. Zo ordinair. Ze puilen uit mijn bh’s. Ik neem me voor nieuwe bh’s te kopen, dan zijn ze in ieder geval netjes verpakt.

Mijn blik gaat verder naar beneden. Mijn taille is nog slank, maar onder mijn navel zit een duidelijke bolling. Ik zucht gelaten. Waarschijnlijk hou ik van de spanning vocht vast. Ik buig voorover en druk een vinger in mijn enkel. Ik kijk hoe het vlees weer meteen in model schiet. Geen put. Dus waarschijnlijk is vocht niet het probleem.

Zwanger?

Ben ik dan toch zwanger? Ik ben tenslotte ook al ruim twee weken over tijd. Instinctief vouw ik mijn handen beschermend voor mijn buik. Ik heb de mogelijkheid de laatste weken een paar keer overwogen, maar eigenlijk altijd weer weggeduwd. Als ik zwanger zou zijn dan het liefst van Sebastiaan. Hij zou lief zijn, kopjes thee zetten en met me meegaan naar de abortuskliniek.

Maar een zwangerschap van Sebastiaan lijkt me onwaarschijnlijk. Met hem vree ik overdreven veilig: met condoom èn met pessarium. De kans dat het van de dj is, lijkt me onmogelijk. Daarvoor was het te kort geleden. Dus dan blijft Bas over. Ook niet logisch. We hebben heel veel moeite moeten doen om de tweeling te krijgen. Ik denk niet dat ik nu in één wip zwanger van hem kan zijn. Shit, had ik nu maar een zwangerschapstest gekocht. Dan wist ik tenminste waar ik aan toe was. Ik neem me voor om er een na het werk te kopen.

Belangrijk gesprek

Ik trek mijn kanten lingeriesetje aan en gooi mijn jurkje over mijn hoofd. Vervolgens kniel ik om mijn espadrilles vast te knopen. Als ik weer naar boven kom, voel ik dat de dj achter me is gaan staan. Zijn handen strelen mijn heupen. Dan slaat hij een arm om me heen en trekt me tegen zich aan: „Ga je je nu al aankleden?” klinkt het gesmoord. Zijn vrije arm gaat richting mijn decolleté.

„Jazeker,” antwoord ik. „Ik moet naar mijn werk.” Zijn hand verdwijnt in mijn bh. „Kan dat niet een half uurtje later?” De hand begint te kneden. „Nee,” hijg ik zachtjes: „Ik heb een belangrijk gesprek over aandelen vandaag.” Mijn tepels worden hard. Ik sluit mijn ogen en leg genietend mijn hoofd tegen zijn hals.

Pesterig

„Als je later komt ben je zelf belangrijk. Daar heb je uiteindelijk meer aan.” Zijn andere hand dwaalt onder mijn rok. „Dat heb ìk niet nodig om belangrijk te zijn. En jij?” De hand probeert in mijn slipje te komen. „Ik heb andere manieren om te laten zien hoe belangrijk ik ben,” antwoordt de dj. Pesterig hou ik mijn dijen strak tegen elkaar.

De hand van de borsten verlaat de bh. Even dwaalt de hand rond en weet ik niet waar hij is. Dan is ie terug. De ene hand trekt aan mijn string omhoog en dan hoor ik: ’knip’. Mijn string glijdt op de grond: „Nu denk je de hele dag aan mij. Zo belangrijk ben ik.”

Geïrriteerd

Ondanks mijn knalrode kop en schaamzweet, voel ik de wind onder mijn rok als ik op de fiets zit. Dit kan niet. Ik moet echt eerst iets gaan doen aan deze situatie. In plaats van naar kantoor rij ik door naar het winkelcentrum. Daar stap ik af. Ik zet koers naar de lingeriezaak, maar die is zo vroeg nog niet open. Dan maar de drogist. Waarschijnlijk hebben zij wel iets aan ondergoed of panty’s.

Gehaast zoek ik door de vakken. Wat zijn die zaken tegenwoordig toch onoverzichtelijk ingericht. „Mevrouw,” vraag ik aan een dienstdoende puber, „verkoopt u ook ondergoed?” Ze knikt terwijl ze me kauwgom-kauwend aankijkt. „Ja. Bij de panty’s.” Ik knik geïrriteerd. „En waar zijn de panty’s?” „Bij het ondergoed.” Het wicht proest het uit.

Zwangerschapstest

Ik heb geen tijd voor een klacht en loop daarom zelf de winkel maar weer in. Na enkele pogingen vind ik slipjes naast de babyvoeding. „Oh ja. Baby!” denk ik. Ik zet koers naar de zwangerschapstesten. Daar blijken er tegenwoordig meerdere van te zijn. Ik haal ze er een voor een uit om de gebruiksaanwijzing te lezen.

Wat een aanbod; ik krijg het er warm van. Uiteindelijk geeft de prijs de doorslag. Tevreden zet ik koers naar de kassa en zie dan Sara wegschieten achter het vitaminenschap. „Hoi,” zeg ik heel hard. Ze komt met een rode kleur weer terug en ik zie nog net hoe ze een ovulatietest achter haar rug probeert te verbergen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.