Vrouw/Opgebiecht
1453607148
Opgebiecht

Opgebiecht

’Mijn man is helemaal niet avontuurlijk!’

In onze populaire rubriek Opgebiecht kun je anoniem je geheim delen. Deze week een vrouw die spijt heeft van haar verhuizing naar Friesland. Ze was verhuisd voor haar avontuurlijke man. Maar nu - 6 jaar later - blijkt hij allesbehalve avontuurlijk te zijn.

Ongeveer zeven jaar geleden leerde ik (44) mijn huidige man (49) kennen bij een wijnproeverij. Ik had direct interesse in hem omdat hij heel ondernemend op mij over kwam. Precies datgene miste ik namelijk altijd in mijn vorige relaties. Het is sindsdien allemaal heel snel gegaan tussen ons. Eenmaal verhuisd naar Friesland ontbreekt voor mij - ironisch genoeg - het hele avontuur.

Nieuwe baan

We hadden een afstandsrelatie aangezien ik in Den Bosch woonde en hij in Friesland. Iemand van ons moest dus verhuizen. En diegene was ik. Ik was zo verliefd dat ik het verhuizen voor lief nam. Nu kon ik immers bij een man wonen die wél echt bij mij paste. Ik moest een nieuwe baan zoeken, hetgeen niet al te gemakkelijk verliep. Ik had in Den Bosch een goede baan als lerares op een basisschool. Maar ik was natuurlijk niet meer de jongste en dát merkte ik bij het solliciteren. Het heeft uiteindelijk veel bloed, zweet en tranen gekost maar het is gelukt. Ik vond een baan. Wel heeft het vele solliciteren mijn zelfvertrouwen aangetast. Bovendien vind ik deze ’nieuwe school’ lang niet zo gezellig als mijn oude school.

Geen thuis

Toch vond ik de nieuwe baan niet de ergste verandering. Het missen van mijn lieve vriendinnen en familie viel mij het zwaarst. Ik kon niet meer ’even’ bij mijn ouders een kopje koffie drinken of ’even’ de stad in met mijn lieve vriendinnen om een wijntje te drinken. Natuurlijk komen ze af en toe weleens langs, maar dat is precies hetgeen wat ik stom vind: ze komen echt op bezoek. Het wonen hier in Friesland voelt voor mij gewoon niet als thuis.

Acclimatiseren

Mijn man vindt het lastig te begrijpen. Hij denkt dat ik nog steeds moet ’acclimatiseren’ en dat mijn negatieve gedachten slechts een fase zijn. Toch woon ik nu al zo’n 6 jaar in Friesland dus ik vind dat ik mijzelf lang genoeg de tijd heb gegeven om te wennen. Het platteland is bovendien ook gewoon niks voor mij. Ik houd van gezelligheid en mensen om me heen. Hij begrijpt dat niet en ziet het wonen op het platteland juist als een verademing. Ik weet dat mijn man nooit voor mij naar Den Bosch zou willen en kunnen verhuizen vanwege zijn werk. Dus dat is ook geen optie.

Scheiden

Naast het feit dat ik mij niet ’thuis’ voel in Friesland, weerhoudt mijn man mij er ook van om dit wel te doen. Hij vindt het namelijk maar niks als ik op zaterdagavond wil stappen om nieuwe mensen te leren kennen. Hij begrijpt gewoon niet dat ik niet genoeg heb aan hem alleen. Maar ik weet van mezelf dat ik me hier nooit thuis zal gaan voelen als ik mijn sociale kring hier niet uitbreid. Hij praat er nonchalant over en dat irriteert mij ontzettend. Vooral ook omdat hij zelf geen offers heeft hoeven maken. Inmiddels denk ik erover om misschien maar van hem te gaan scheiden omdat hij mij niet begrijpt.

Dilemma

Het voelt gek; ik viel op hem vanwege zijn avontuurlijkheid, maar onze relatie voelt voor mij allesbehalve avontuurlijk. Hierdoor zit ik in een dilemma. Moet ik van mijn man scheiden om weer gelukkig te worden? Of moet ik gewoon accepteren dat hij mij niet begrijpt en genoegen nemen met mijn ’simpele’ leven nu?

Zit er ook een Opgebiecht in jouw pen? Schrijf ’m dan hier!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.