Vrouw/Seks & Relaties
1467526982
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 80: ’Ik werp me gretig op haar natte bovenlichaam’

„De champagne stroomt eruit in haar nek en over haar borsten. Ik zet het glas weg en werp me gretig op haar natte bovenlichaam.’’

„De champagne stroomt eruit in haar nek en over haar borsten. Ik zet het glas weg en werp me gretig op haar natte bovenlichaam.’’

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„De champagne stroomt eruit in haar nek en over haar borsten. Ik zet het glas weg en werp me gretig op haar natte bovenlichaam.’’

„De champagne stroomt eruit in haar nek en over haar borsten. Ik zet het glas weg en werp me gretig op haar natte bovenlichaam.’’

Ik zie Anouk met slaande deuren het pand verlaten. De missie van mijn broer: ’Vertel Anouk dat ze weg moet’ is duidelijk volbracht. „Die is weg”, denk ik tevreden. „Nu hoef ik het alleen nog maar goed te maken met Sara.”

Verrassing

„Verrassing”, fluister ik als die zondagochtend de bel gaat. Sara doet heel lui één oog open. Het is nog duidelijk te vroeg voor haar. Ze probeert zich uit te rekken en merkt dan dat ik haar polsen heb vastgebonden: „Zoals ik al zei: Verrassing.” Ik glijd het bed uit en kom terug met een grote doos. Behoedzaam zet ik de doos uit haar gezichtsveld en haal het deksel eraf.

Alles wat ik nodig heb voor een goed ontbijt zit erin. En Sara is het bord waarvan ik het ga eten. Ik begin met de croissantjes. Daar hoeft alleen maar aardbeienjam op. Ik smeer ze royaal in en leg ze dan op Sara’s naakte lijf. „Straks glijdt het eraf”, waarschuwt ze. „Niet als jij stil blijft liggen.” Vervolgens pluk ik een druif van het trosje. Die kan in haar navel. De mango is zoet en sappig. Ik wrijf ermee langs haar lippen.

Plagen

Hongerig steekt ze haar tong uit. Plagend hou ik hem voor en hap hem dan zelf op. Dan ontkurk ik de champagne. Ik schenk het kostbare vocht in een flute en laat er een aardbei in glijden. Sara glimlacht bij het horen van de ontkurking. „Waarom lach jij?” vraag ik: „Omdat ik weet wat ik nu krijg.” „O ja, wat krijg je dan?” „Champagne”, zegt ze en heft gulzig haar gezicht op. Ik hou de flute bij haar lippen. Ze neemt een klein slokje.

Dan hou ik het glas nog schuiner. De champagne stroomt eruit in haar nek en over haar borsten. Ik zet het glas weg en werp me gretig op haar natte bovenlichaam. Lik jaar hals, neem haar tepels in mijn mond en plet uiteindelijk de aardbei tussen haar borsten. Terwijl ik ze tegen elkaar geduwd hou, lik ik de geplette aardbei er tussen uit. Sara kroelt van genot. Mijn hand glijdt tussen haar dijen en ik voel hoe nat ze is. Eigenlijk perfect om haar nu te nemen. Ik neem haar. De croissantjes rollen op het bed.

Therapie

Als ze later in mijn armen ligt, begint Sara weer over de therapeut. „Dat is nu toch niet meer nodig? We hebben net heerlijk gevreeën.” „Jawel”, zegt ze. „En natuurlijk ben ik daar heel gelukkig mee, maar ik heb nu al een intake bij Freder Ik geregeld. We kunnen vanmiddag terecht. Het is echt heel bijzonder dat hij tijd voor je heeft.”

En zo schuifel ik die middag het buurthuis in. „Dit is Bas, onze nieuwe vriend. Stellen jullie jezelf even aan hem voor?”, vraagt Freder Ik aan de rest van de groep. Hij wijst mij een zitplaats aan. Ik ga zitten en kijk rond. Een paar mannen hangen op zitzakken en roeren in hun thee.

Loslaten

„Arnold, wil jij beginnen?”, vraagt Freder Ik. De man naast me knikt, schraapt zijn keel en zegt: „Hoi, ik ben Arnold. Muzikant. Ik treed vaak op.” „Ja, ja”, onderbreekt Freder Ik hem: „Dat is jouw werkelijkheid en die mag er natuurlijk ook zijn. En waarom ben je hier?” De man naast me kijkt een beetje schuchter weg. „Ikke….”, begint hij: „Ikke kan het niet doen zonder mijn gitaar in de buurt.”

„Precies”, schalt Freder Ik door de ruimte: „Arnold neemt zijn gitaar mee als hij met een vrouw naar bed gaat. Dat moet hij los gaan laten. Hoe is dat deze week gegaan?” „Goed”, antwoordt Arnold: „De gitaar stond aan mijn voeteneinde en ik kreeg geen paniekaanval.” „Heel goed”, zegt Freder Ik: „En Etienne, heb jij het inmiddels tegen je vrouw durven zeggen?”

Idioten

De man naast me knikt. „Wat heb je gezegd?”, vraagt Freder Ik luid. „Ik vind het niet fijn als je op mijn billen slaat.” fluistert de man. Ik staar de stakker aan. Bestaan deze mannen echt? Cees klaagt dat zijn vrouw het patroon van zijn borsthaar niet mooi vindt; Ruud belt 20 keer per dag zijn ex. Ik zit in een hok vol idioten met allemaal hetzelfde probleem: troubles in the bedroom.

Uiteindelijk ben ik zelf aan de beurt: „Duik even in jezelf, Bas en vertel ons wat je tegenkomt.” Ik begin te vertellen, over Anouk, de kinderen, de scheiding, mijn nieuwe liefde en onze problemen met ’Nou ja, jullie weten wel’. „Heel goed, Bas. Heel goed. Maar om onze problemen een plaats te kunnen geven, moeten we het wel een naam geven. Dus vertel maar: Hoe heet hij?” Ik schiet in de lach. Wil hij nou echt dat ik mijn geslachtsdeel een naam ga geven? Lachend kijk ik rond. De rest van de groep kijkt zwijgend terug. Niemand lacht. „Hoe noem jij je jongeheer, Bas?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.