Nieuws/Vrouw
147171478
Vrouw

Bijzonder! Dankzij baarmoederoperatie werd Sharon (42) alsnog moeder!

Begin dit jaar spraken we Sharon de Bont (42). Met haar vriend Michael wilde ze niets liever dan een kindje krijgen. Op dat moment waren ze net een doneeractie gestart om adoptie te kunnen financieren, maar inmiddels is er ander nieuws!

Sharon: "Nadat ons interview in VROUW had gestaan, kregen Michael en ik een hoop leuke, positieve reacties. Van twee verschillende vrouwen kreeg ik zelfs meer dan ik had durven hopen. Ze vertelden mij dat zij goed waren geholpen door een arts in België en raadden ons aan hetzelfde te proberen.

Baarmoederonderzoek

In eerste instantie twijfelden we. We waren al bij een Belgische arts geweest en vroegen ons af wat deze zou toevoegen. Maar onder het mom van 'Baat het niet, dan schaadt het niet', gingen we toch. En maar goed ook, want deze Belgische arts had weer een heel andere visie.

Nadat ze mijn enorme dossier had geanalyseerd, stelde ze een baarmoederonderzoek voor. Daarnaast stelde ze voor om op eventuele embryo’s PGS (pre-genetische screening) uit te voeren. Omdat ik met mijn leeftijd een groter risico liep op een miskraam, konden we nog meer teleurstellingen op die manier vermijden.

T-vormige baarmoeder

Uit het baarmoederonderzoek bleek dat mijn baarmoeder een T-vorm had; heel smal aan de onderkant met een soort 'dop' aan de bovenkant. Volgens de arts kon dat de reden zijn voor mijn miskramen.

Terwijl er zes biopten van mijn embryo's naar Rome werden gestuurd voor onderzoek, onderging ik een operatie om mijn baarmoeder een 'normale' vorm te geven. Uiteindelijk bleven er twee biopten over zonder genetische afwijking. Zodra mijn baarmoeder goed was hersteld, werd één van de twee embryo’s teruggeplaatst en begon het duimen.

Huilen

De vrijdag waarop ik de uitslag zou krijgen, was ik ontzettend zenuwachtig. Ik was gewoon aan het werk en al mijn collega’s wisten dat ik een belletje verwachtte. Iets na vijven werd ik gebeld met goed nieuws: Ik was zwanger! Samen met mijn collega barstte ik in huilen uit. Zou het ons nu dan toch zijn gegund?

Van mijn zwangerschap heb ik niet echt genoten. Natuurlijk was ik dolblij met het wondertje in mijn buik, maar ik bleef erg onzeker. De heftige bloedingen die ik in de beginperiode kreeg, hielpen ook niet mee. Gelukkig was er iedere keer niets aan de hand, al werd er met 33 weken wel zwangerschapscholestase (galstuwing) geconstateerd.

Clichés zijn waar

Ons kleine meisje werd goed in de gaten gehouden. Toen de galzuurwaarden in de 36e week zo hoog waren, werd besloten me bij week 37 in te leiden. Na een heftige bevalling met een vacuümpomp kwam Faith op 6 september ter wereld. Toen ze voor het eerst op mijn borst werd gelegd, vond ik dat zó bijzonder.

Alle clichés zijn waar; aan de pijn en het ellenlange traject dacht ik niet eens meer. Natuurlijk waren de jaren ervoor zwaar geweest, maar op dat moment realiseerde ik mij dat die het allemaal waard waren geweest. Dat Michael en ik de goede keuze hadden gemaakt door niet op te geven.

Wensambulance

Nog steeds zijn we dolblij. Als ik haar ’s nachts hoor huilen, spring ik uit bed omdat ik haar dan weer mág voeden. De afgelopen maand heb ik iedereen die heeft meegewerkt aan onze doneeractie persoonlijk benaderd.

Ze mogen zelf kiezen of ze het geld terug willen, of ze het aan Faith geven of dat ze het doneren aan Wensambulance Brabant. Het geld dat een vriendin heeft ingezameld met een bingo - 1790 euro! - gaat ook allemaal naar die stichting. Want we vinden het gek om al dat geld zelf te houden; onze wens is immers al uitgekomen. En dat gunnen we iedereen!"

Jij op VROUW.nl

Is jouw droom na lang wachten en enorm doorzettingsvermogen ook uitgekomen?

Deel het met ons!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.