Vrouw/Lezerscolumn
1474135049
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’Verzekeraar rekt net zo lang totdat ik door de knieën ga; dieptepunt is bereikt’

„Uiteindelijk wilde de tegenpartij mijn onderneming niet meer ’spekken’ want de kans dat ik terug zou keren op de werkvloer werd steeds kleiner. Ik had een forse whiplash opgelopen die gepaard gaat met veel pijnklachten.”

„Uiteindelijk wilde de tegenpartij mijn onderneming niet meer ’spekken’ want de kans dat ik terug zou keren op de werkvloer werd steeds kleiner. Ik had een forse whiplash opgelopen die gepaard gaat met veel pijnklachten.”

„Steeds lees ik artikelen over slachtoffers van de toeslagenaffaire. Vreselijk, dat mag duidelijk zijn. Het is allemaal triest om te lezen, maar helaas is het ook herkenbaar voor letselschadeslachtoffers. Zij zijn volledig afhankelijk van de tegenpartij, vaak een aansprakelijkheidsverzekeraar. Deze doet er alles aan om niet uit te keren. Ook in deze groep raken mensen hun huis kwijt, lopen huwelijken stuk en raken mensen in depressies door de veroorzaakte ellende.

„Uiteindelijk wilde de tegenpartij mijn onderneming niet meer ’spekken’ want de kans dat ik terug zou keren op de werkvloer werd steeds kleiner. Ik had een forse whiplash opgelopen die gepaard gaat met veel pijnklachten.”

„Uiteindelijk wilde de tegenpartij mijn onderneming niet meer ’spekken’ want de kans dat ik terug zou keren op de werkvloer werd steeds kleiner. Ik had een forse whiplash opgelopen die gepaard gaat met veel pijnklachten.”

Mijn verhaal

Op 33-jarige leeftijd ben ik twee keer slachtoffer geworden van een kop-staartbotsing. Ik was zzp’er en meteen uitgeschakeld om te werken. Ik had geen recht op een ziektewetuitkering, een arbeidsongeschiktheidsuitkering of wat voor een uitkering dan ook. In feite ben je afhankelijk van de bevoorschotting door de verzekeraar.

Ik heb altijd overal aan meegewerkt en heb me volledig ingezet om terug te keren naar de werkvloer. Ik was marktkoopvrouw en was 24/7 aan het werk. Mijn man heeft mijn werkzaamheden volledig overgenomen, zo goed als het kon. Uiteindelijk wilde de tegenpartij mijn onderneming niet meer ’spekken’ want de kans dat ik terug zou keren op de werkvloer werd steeds kleiner. Ik had een forse whiplash opgelopen die gepaard gaat met veel pijnklachten.

Twee jaar later, in 2018, heb ik officieel de stekker uit mijn bedrijf moeten trekken. De sanering zou betaald worden door de verzekeraar. Helaas hebben zij pas in april 2019, met tussenkomst van een advocaat, het verschuldigde bedrag overgemaakt. Inmiddels ontving ik boetes voor het te laat betalen van rekeningen en liepen de schulden enorm op. Ik was genoodzaakt om een lening af te sluiten bij de gemeente, omdat het beetje omzet dat gedraaid werd ook wegviel door het beëindigen van mijn ondernemingsplan en de verzekeraar die haar afspraak niet nakwam en weigerde te betalen.

Sindsdien is het een en al ellende. De verzekeraar liep al gedeeltelijk achter met betalen, maar uit opgestelde rapporten bleek dat ze 1 juni 2021 nog steeds een betalingsachterstand van tienduizenden euro’s hadden. De verzekeraar weigerde te betalen, omdat ze twijfelden over het letsel.

Hoe is het nu?

De verzekeraar is vorig jaar eindelijk met ons in gesprek gegaan om mij te laten beoordelen door artsen (neuroloog en neuropsycholoog) om de twijfels weg te nemen. Die twijfels zijn er alleen maar om tijd te rekken. Ze rekken net zo lang totdat ik door de knieën ga. Samen met de verzekeraar hebben we een neuroloog en een neuropsycholoog gekozen die de onderzoeken kunnen uitvoeren.

Maar…

Ongeveer twee weken voor de onderzoeken heeft de verzekeraar het akkoord op de onderzoeken weer ingetrokken. Begin februari heeft onze advocaat weer een verzoekschrift ingediend voor een neuropsychologisch onderzoek. Hiervoor heeft pas afgelopen september een zitting plaatsgevonden in de rechtbank in Utrecht. Voor 2 november aanstaande moet de uitspraak op de deurmat vallen. Wanneer we akkoord krijgen op een onderzoek zal er een neuropsychologisch onderzoek plaatsvinden en met dat rapport kan onze advocaat een procedure opstarten voor de bevoorschotting, want dat ligt nu volledig stil. Oftewel: de uitkering ligt volledig stil.

Van luxe naar armoede

Al met al heeft de verzekeraar op deze manier een jaar weten te rekken. Een jaar lang met armoede... Gelukkig krijgt mijn man sinds twee jaar zijn AOW met aanvulling, maar dit dekt natuurlijk lang niet alle vaste lasten. Wij hebben een zoon van twaalf in 2 havo en wij krijgen ondersteuning van Stichting Leergeld. Zij betalen schoolkosten en ondersteunen in schoolspullen.

Hiervoor leefden wij aardig in luxe. Meer dan mijn halve collectie designerkleding -schoenen en sieraden - heb ik moeten verkopen op Marktplaats of ligt bij de lommerd, in ruil voor krediet. We moeten wel… Het dieptepunt is nu bereikt. Er blijft nul euro over voor onze dagelijkse behoeften. We krijgen een voedselpakket van de Voedselbank. Ik schaam me kapot.

Pijn

De financiële ellende is natuurlijk het resultaat van mijn slechte gezondheid door het ongeluk. Over twee maanden word ik 40, maar ik leef elke dag met ondraaglijk veel pijn, waarvoor ik extreme medicatie gebruik. Door mijn klachten lukt het me vaak niet eens om een normaal gesprek voeren.

Ik ken lotgenoten die al negen jaar bezig zijn om te krijgen waar ze recht op hebben. Maar hoe kun je in hemelsnaam op tegen een grote verzekeringsmaatschappij wanneer je alleen maar dieper en dieper in de schulden komt te zitten? Wanneer je dreigt je huis kwijt te raken ga je ook nog eens sneller akkoord met een bod.

Ik 2016 boden ze mij 37.500 euro als slotsom en dat was zéér ruim volgens de dame van verzekering. Ze hebben ons later nog een hoger bod van 100.000 euro gedaan en hebben mijn advocaat meerdere malen toegesproken dat ik het echt aan moest nemen, want meer zou het toch niet worden.

Er moet iets gedaan worden. En niet achteraf een bedrag betalen dat slechts 10 procent is van het bedrag dat ze eigenlijk zouden moeten betalen. Dan hadden wij niet elke dinsdag in de rij hoeven staan bij de voedselbank.”

Yaneke Walther-Dekker leeft al jaren in onzekerheid.

Yaneke Walther-Dekker leeft al jaren in onzekerheid.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.