Vrouw/Seks & Relaties
1484279591
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 159: ’Dat is fraude’

„Automatisch nestel ik me in zijn armen en bedenk me dan pas dat ik dat juist niet wil.”

„Automatisch nestel ik me in zijn armen en bedenk me dan pas dat ik dat juist niet wil.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (17). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Automatisch nestel ik me in zijn armen en bedenk me dan pas dat ik dat juist niet wil.”

„Automatisch nestel ik me in zijn armen en bedenk me dan pas dat ik dat juist niet wil.”

De inhoud van mijn maag komt omhoog. Net op tijd weet ik de toiletpot te bereiken. Wat is quinoa toch vies als het voor de tweede keer door je slokdarm komt. Versuft blijf ik naast de pot zitten en probeer te begrijpen wat er is gebeurd. Ik heb Bas afgelopen zomer een foto gestuurd van mijn naakte lijf. Op zijn verzoek, gewoon als geintje. Die foto is nu op het intranet van ons werk terechtgekomen. Heeft hij dat expres gedaan of was het een ongelukje? En waarom?

Bloot

Er wordt zachtjes op de deur geklopt. „Gaat het?” vraagt Marga, de dame die al jaren hier schoonmaakt. „Er staat een foto van mij…” begin ik de verklaring en open de toiletdeur. Marga knikt: „Ik weet het. Je bent heel bruin en gespierd.” „Ja. En bloot.” „Dat valt wel mee. Je ziet alleen je borsten.” Marga’s woorden stellen mij niet gerust. Als zelfs collega’s die niet met een scherm werken de foto hebben gezien, heeft de foto lang online gestaan. „Ik had de foto naar Bas gestuurd. Privé. Als een geintje. Ik weet niet hoe de foto daar komt.” Marga kijkt me verbaasd aan: „Denk je dat Bas...?” „Ja, wie anders?” Ik zou ook liever een collega hiervan beschuldigen, maar de enige die dit, bewust of onbewust, heeft kunnen doen is Bas.

Eenmaal thuis is er meteen afleiding: Ik tref de tweeling met een boekwerk aan tafel. Storm kijkt boos. „Wat is er aan de hand, schat?” „Ze hebben mijn projectonderwerp afgekeurd.” „Wat vervelend. Kun je geen ander onderwerp verzinnen?” Storm draait opzichtig met zijn ogen en zucht. „Ja dat kan. Maar dat wil ik niet.” Nu probeer ik een zucht te onderdrukken. Ik wil ook wel eens iets niet. Dat wil niet zeggen dat het dan niet hoeft. „Wat was je vorige onderwerp?” vraag ik. „Legalisatie van softdrugs.” „Softdrugs? Daar heeft Lente toch ook een scriptie over gemaakt?” „Ja, precies”, antwoordt Storm. Nu pas begrijp ik het. „Maar dat is fraude”, protesteer ik zwakjes.

Gezin en geloof

Nu draaien ze allebei met hun ogen. „Wat maakt dat nou uit? Dat is juist het handige van allebei op een andere school zitten.” Ik schud mijn hoofd. Hier kan ik maar beter niet op ingaan. „Je moet van school dus een ander onderwerp kiezen. En dit is de lijst met suggesties?” Storm schuift het boekwerk naar mij toe. Samen met Lente blader ik het door. De lijst is verdeeld naar interessegebieden: „Sport!” wijs ik enthousiast. „Dat vind je toch leuk?” „Niet om te onderzoeken”, bromt Storm. Lente bladert verder. „Gezin en geloof”, roept ze. Ze bulderen het alle twee uit. „Je kunt onderzoeken hoe je gescheiden ouders weer samenleven”, stelt ze hem proestend voor. Storm lacht. „Of wanneer ze de meeste herrie maken in de slaapkamer.” „Ha ha. Erg grappig”, zeg ik.

Storm heeft inmiddels zelf de lijst gepakt. „Je moet iets zoeken waar je zelf niet zoveel werk aan hebt. Een onderwerp waarbij het onderzoek voor je wordt gedaan” raadt Lente hem aan. „Ja, daarom wilde ik jouw onderwerp”, antwoordt hij. „Kijk hier: DNA-onderzoek”, wijst Lente enthousiast. „Dan hoef je alleen maar een paar haren van jou en mij op te sturen.” „Dat lijkt mij niet echt een goed onderzoek”, zeg ik snel. „Je kunt toch ook een literatuuronderzoek doen? Dan heb je een bronnenlijst om te bewijzen dat je onderzoek hebt gedaan. En ik kan je erbij helpen. Wanneer moet je je nieuwe onderwerp inleveren?” „Volgende week pas. Ik zie wel wat ik ga doen.” Ze pakken allebei hun telefoon en het gesprek ik voorbij.

Vermoeden

Ik heb ook een gesprek met Bas, maar dat begin ik pas in het donker als we in bed liggen. „Hoe komt die foto daar?” Ik hoor Bas zuchten. Hij drukt zich dichter tegen me aan. Automatisch nestel ik me in zijn armen en bedenk me dan pas dat ik dat juist niet wil. Ik schuif meteen een stuk op. „Ik weet het niet zeker, maar ik heb wel een vermoeden.” „Alléén een vermoeden? De foto komt van jouw telefoon op intranet en je hebt alléén een vermoeden? Een naaktfoto van mij op het intranet en jij hebt alléén een vermoeden?”

Ik heb het gevoel dat ik ontplof. „Niet zo boos, schatje. Het is een prachtige foto. Je staat er stralend op. Dit soort dingen kunnen toch gebeuren?” Zo’n dom antwoord had ik niet verwacht. „Daar gaat het niet om. Ik wil weten waarom jij die foto op intranet hebt gezet.” „Dat heb ik niet gedaan.” „Hoezo heb jìj dat niet gedaan? Ik heb de foto toch naar jou gestuurd?” „Ja, maar ik was niet de enige die de foto had.” Woedend draai ik me om en kijk hem aan. „Wie had die foto nog meer?!” Bas zucht weer. „Niet boos worden, schatje: maar het is mogelijk dat Sara ook die foto had.”

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.