Vrouw/Columns & Opinie
1505414755
Columns & Opinie

Columns & Opinie

’Onze liefde begint zo wel te bekoelen, Beau’

Het lijkt wel of er geen andere onderwerpen meer te bespreken zijn in de talkshows dan corona. VROUW-collega Marjolein Hurkmans heeft het er helemaal mee gehad. Vooral omdat het voornamelijk negatief nieuws is dat wordt gebracht. „Beau van Erven Dorens moet oppassen.”

Ik houd van die man, echt waar. Ooit interviewde ik Beau voor VROUW Magazine. Ik kwam als een wandelende zombie op onze afspraak. Het was vlak voor mijn vakantie, er moest nog van alles af, kortom: ik was gevloerd. Anderhalf uur later bruiste ik van de energie. Dat doet die Van Erven Dorens met je. Hij had therapeut moeten worden; een sessie met dokter Beau en je kan er weer even tegenaan.

Het leven is k...

Maar mijn liefde is tanende. Iedere avond waarop ik niet op tijd wegzap, brokkelt er een stukje van mijn affectiemuurtje af. Kijk hem dan zitten met de zoveelste viroloog die nog een doemscenario te verkopen heeft. En dan zit er ook nog een mevrouw aan tafel die corona overleefde maar met wie het nog steeds k.. gaat. Want het leven is k.. en het leven blijft k… en het wordt allemaal nooit meer minder k… Leer er maar mee leven: we gaan allemaal naar de verdoemenis. En als je een tegengeluid laat horen, dan ben je niet realistisch, leef je in een droomwereld en heb je het lef niet om de harde waarheid onder ogen te zien.

Jinek had ik al eerder in de ban gedaan. Kwam er overdag ergens een wat minder akelig bericht vandaan - er zijn vandaag 16 mensen ontslagen van de ic - dan wist zij (of haar redactie) het altijd wel zo te draaien dat er ’s avonds iemand aanschoof met een zuur hoofd die ons kijkertjes ging vertellen waarom dat nieuws helemaal niet zo goed was en er eigenlijk alleen maar voor zou zorgen dat er nog meer mensen zouden overlijden. Of Hoera, we hebben mondkapjes geritseld. ’Schijnveiligheid! Nou gaat iedereen alsnog in elkaars aura speeksel staan sproeien. Ga maar vast liggen, dood ga je toch.’ En Jinek maar knikken met haar vochtige blauwe knikkerogen. Ik mocht Eva altijd graag, tegenwoordig noemen we haar in huiselijke kring ’Jankoog’.

Dus, mag het allemaal alsjeblieft een tandje minder? Corona ís geen feestje. Het is een akelig virus en als je pech hebt en je krijgt een heftige variant, kun je eraan doodgaan. Ik heb zelf een verlies te betreuren in die categorie. Maar het hoeft niet. Je kan ook gewoon genezen. Tijdens een vergadering ging het over de mogelijkheid van een vaccin. ’Op zijn vroegst over twee jaar’, zei iemand pessimistisch. Maar ik heb ook gelezen dat ze in Oxford hopen in september al met iets te komen. Misschien wordt het niks, maar het kán wel.

Kanker

Ik vind het lastig om de coronacrisis met mijn eigen kankercrisis te vergelijken. Toch zie ik duidelijke overeenkomsten. Toen ik voor het eerst de diagnose kreeg, was mijn kans op overleven 1 op 20, 5%. Dat is geen fijn cijfer. Je zou bijna je begrafenis maar vast gaan regelen. Bijna, want doodgaan kon, maar hoefde niet. 5% is 5% en geen 0%.

Was mijn leven er leuker op geworden als ik alvast een kist was gaan bestellen? Inmiddels zit ik op 33%. Dat is nog altijd minder dan de 67% kans dat ik het niet red. Heeft het nut om nou dan maar mijn hoofd te laten hangen? Wordt het leven daar vrolijker van, word ik daar beter van? Ik weet zeker dat jullie allemaal heftig van nee hebben geschud. Ik zelf ook. Natuurlijk ga ik het redden. Als je van 5% 33% kan maken, kun je van 33% ook 100% maken.

Tweede golf

Waarom geloven veel mensen dan ondertussen wel alleen in de negatieve coronaverhalen en worden de positieve verhalen afgedaan als onzinnige berichten die valse hoop geven en zo snel mogelijk moeten worden ontkracht? Worden we gelukkiger als we alle hoop op een snel vaccin de grond in geboord zien worden, als we nu al overtuigd raken van de komst van een tweede golf met ongelooflijk veel slachtoffers?

Wat heeft het voor nut om jezelf ongelukkig te laten praten door al die mensen die kennelijk alleen op slecht nieuws geilen onder het motto: goed nieuws is geen nieuws. Natuurlijk is goed nieuws ook nieuws. Het houdt je overeind op moeilijke momenten. En wie met de schouders fier recht door het leven stapt, kan veel beter 1,5 meter afstand bewaren dan wie krom van ellende over de stoep kruipt.

Met de dag

Dus Beau, doe me een plezier en eis eens wat positivo’s aan tafel. Natuurlijk kan alles tegenvallen. Maar het hoeft niet, het kan ook meevallen. Het enige dat we zeker weten is dat we er met z’n allen doorheen moeten. Of dat nou dagen, weken of maanden duurt. Volgens mij is het - als we er een beetje vrolijk onder blijven - allemaal een stuk beter te behappen. Dus ik neem het met de dag. Morgen vinden ze misschien wel dat vaccin, of anders overmorgen. En zo niet, dan zien we daarna wel weer verder.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.