Nieuws/Vrouw
1509564542
Vrouw

Single moeder Mayra (45): Ik leef nu van 40 euro in de week

centen tellen

centen tellen

Het aantal kinderen met risico op armoede neemt toe. In Zuid-Holland groeit zelfs een op de vier kinderen op in een gezin met een laag inkomen. Dat blijkt uit recente gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Het zijn schrijnende cijfers, waar al even schrijnende verhalen achter schuilgaan.

centen tellen

centen tellen

Alleenstaande vader Emilio Sanchez (50) heeft al ruim anderhalf jaar moeite de eindjes aan elkaar te knopen. Na de dure vechtscheiding, waarbij de moeder uit beeld raakte en hij zijn baan verloor door 'mentale problemen', is er een nieuw dieptepunt. Onlangs werd er beslag gelegd op zijn uitkering om de schulden van zijn oude hypotheek af te betalen. Hij heeft het zwaar. "Regelmatig heb ik een knoop in mijn maag; vraag ik me af hoe het verder moet."

Pannetje

Zijn dochter van 6 zit rustig aan tafel. Mooie grote donkere ogen, die haar Spaanse afkomst verraden. Onbevangen. Drinkt limonade door een rietje. Het bezoek krijgt thee, waarvan het water in een pannetje wordt opgewarmd. Emilio: "Het is een geluk bij een ongeluk dat ze nog zo jong is. Ze beseft nog niet dat ik zoveel problemen heb."

Het speelgoed dat Carmen nog heeft uit betere tijden, staat nog ingepakt in dozen in de huiskamer. Ook haar piepkleine kamertje is leeg, nog niet op orde. Emilio, verontschuldigend: "Ik ben pas verhuisd naar dit huisje, omdat ik mijn vorige flat niet meer kon betalen."

Op straat

Een goede vriend hielp me aan deze woning; zonder hem zou ik allang op straat wonen. Ik heb net weer twee tasjes boodschappen van hem gekregen. Ook mijn moeder is een engel. Ik kan vaak bij haar eten met die kleine meid. Of ze koopt mooie kleertjes voor Carmen, zelfs merkkleding."

"Het kan iedereen gebeuren", zegt Emilio. "Vooral in deze tijd. Bij ons was het ook 'huisje, boompje, beestje'. Ik zie nog niet voor me hoe het moet in de toekomst. Ik ben bang dat het alleen maar zwaarder wordt."

Schaamte

Kinderboekenschrijver Kees Opmeer interviewde voor zijn boek Erwtensoep in augustus vijftien kinderen die in armoede opgroeien. Het heeft veel indruk op hem gemaakt. "Af en toe zat ik na een gesprek in de auto en was ik echt van slag. Er is zoveel schaamte. Bijvoorbeeld bij een jongen die Ferry heet. Hij kon nooit vriendjes vragen om te komen spelen, omdat regelmatig het gas en licht werd afgesloten. Niemand mocht weten dat hij zo moest leven."

"Bij de boekpresentatie heb ik Ferry gevraagd om het eerste exemplaar aan te nemen van Foppe de Haan. Toen kwam hij ook op de lokale televisie. Bij thuiskomst stonden de buren hem op te wachten. Ze zeiden 'waarom hebben jullie nooit verteld dat jullie zo arm zijn? Dan hadden we jullie kunnen helpen!'. Dat raakte hem in zijn hart."

Zonder eten

Overmacht, schaamte, anders zijn, gepest worden... Opmeer hoorde het vaak terug. "Het is erger dan ik dacht. Ik heb ook een jongen gesproken die er heel slecht uitzag. Hij vertelde dat hij altijd zonder eten naar bed ging. Tja, en dan denkt iedereen nog dat het aan jezelf ligt als je arm bent in Nederland."

"Ik kan je vertellen dat het bijna altijd overmacht is. De vader is vertrokken, betaalt geen alimentatie meer en de eindjes zijn niet meer aan elkaar te knopen. Het zijn vaak heel gewone gezinnen, waar door een combinatie van problemen armoede ontstaat. Het goede is dat veel kinderen juist heel sterk en veerkrachtig worden door de problemen."

Huilen

Voedselbankcliënt en moeder van twee Sabia (50) raakte door omstandigheden na 25 jaar haar goedbetaalde baan als manager kwijt. Ze haalt nu elke week haar pakket af bij de Voedselbank. "De eerste keer moest ik huilen. Ik vond het zo moeilijk, ik heb altijd mijn eigen broek op kunnen houden en nu dit."

"Het went ook nooit. Toch ben ik blij dat mijn kinderen te eten hebben. Ook al is er geen geld voor de extra’s. Een kapotte wasmachine of fiets is echt een ramp. Soms krijgen we een leuk uitje aangeboden via de Voedselbank en ook het Sinterklaascadeau kwam via de Sinterklaasbank. Zelf heb ik niks extra’s te bieden. Dat is als moeder een bittere pil, dat je opgroeiende kinderen zo weinig hebben om naar uit te kijken. Niet dat ze klagen hoor, ze zijn heel lief en met weinig tevreden."

Moestuin

"Gelukkig heb ik een moestuin. Ik zou niet weten waar ik straks anders van zou moeten eten", vertelt alleenstaande moeder Mayra (45). "Je moet positief blijven denken", vervolgt ze. "Ik ben goed in budgetteren en heb geleerd hoe je uit de natuur kunt eten, dat zevenblad lekker is."

"Ik kan vanaf deze lente van mijn moestuin leven. Ik heb tot nu toe de voedselbank niet nodig gehad. Ik leef nu van 40 euro in de week. Het is best zwaar als je altijd maar ‘nee’ moet verkopen aan je kind."

Autisme

Ook alleenstaande moeder Tamara (45) heeft een minimuminkomen als ZZp’er. "Een alleenstaande moeder is zwaar overbelast. Ik ben na een burn-out drie jaar geleden in de bijstand terechtgekomen, nadat ik mijn baan kwijt was geraakt en mijn zoon de diagnose autisme kreeg."

"Ik zet nu alles op alles om mijn eigen bedrijf levensvatbaar te houden, maar dat is heel lastig met intensieve zorg voor mijn kind. Qua geld ga ik er met mijn eigen bedrijf misschien niet eens op vooruit; we leven nu van 50 euro per week. Maar dan ben ik wel verlost van de stress van een uitkering, waarvan ik de basisbenodigdheden niet eens meer kan betalen."

"Er is een tweedeling aan het ontstaan tussen arm en rijk. Ik ken alleenstaande moeders met 3 kinderen die geen baan kunnen vinden. Die moeten straks naar de voedselbank, of hun huis misschien wel uit. Ik hoor er helemaal niets over en ook de politiek doet zijn mond niet open. Kan het iemand schelen?"

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.