Vrouw/Columns & Opinie
1514455405
Columns & Opinie

'Kort na Vaderdag verloor ik de voogdij en was ze weg'

Ik lag in bed, alleen, en luisterde. Zonlicht viel door de gordijnen. In de keuken geschuif van kraakverpakkingen en ontbijtbordjes op het aanrecht en kleutergezang. Ik probeerde in te schatten hoe groot de ravage moest zijn. Plotseling, voetstapjes in de gang. Vlug rolde ik me op mijn rug en deed alsof ik sliep.

Stiekem loerde ik door mijn wimpers. Daar was ze, mijn toen nog 4-jarige meisje. Wankel hield ze twee bordjes op met daarop beschuitjes met een dikke laag ketchup en mayonaise. Ik ging zitten, deed verrast en zei dat dit het lekkerste ontbijtje was dat ik ooit had gegeten. Doen alsof was er niet bij. Ze zat er met haar neusje bovenop en ze genoot. Mijn meisje gaf me een stevige knuffel en een van wc-rollen geknutselde kat met muizentrappetjes als poten en ik riep dat het prachtig was.

Dat is deze week precies tien jaar geleden. Het was meteen de laatste keer dat we dit zo samen vierden. Zij en ik. Kort daarna verloor ik de rechtszaak om haar voogdij en was ze weg. Voorgoed. Nou ja, voor lang. Naar haar moeder in een ver buitenland.

Liefe papa

Lang heb ik die luie zondagochtend gemist, haar gerommel in de keuken en zelfs die ahum… weerzinwekkende beschuitjes. Maar ze zijn terug. Mijn 'tweede' leg (van 4 en 6) smoest en sluipt hier door de gangen en voert van alles 'vaderdags' in haar schild. Ik doe al drie dagen alsof ik niet heb gezien dat er een knutselwerk met heel groot en bibberig Liefe papa bovenop de ijskast ligt en prijs me gelukkig.

Ben jij zo’n vader die dit jaar geen cadeautje krijgt, omdat er geen of weinig contact meer is? Deze column is ook voor jou. En je kroost. Omdat jullie op afstand toch nog steeds verbonden zijn.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.