Vrouw/Seks & Relaties
1532678282
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 84: ’Mijn hand gaat op verkenningstocht onder haar rokje’

Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar tegen me aan: „En wat voel ik hier?” vraag ik terwijl mijn andere hand op verkenningstocht gaat onder haar rokje.

Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar tegen me aan: „En wat voel ik hier?” vraag ik terwijl mijn andere hand op verkenningstocht gaat onder haar rokje.

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar tegen me aan: „En wat voel ik hier?” vraag ik terwijl mijn andere hand op verkenningstocht gaat onder haar rokje.

Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar tegen me aan: „En wat voel ik hier?” vraag ik terwijl mijn andere hand op verkenningstocht gaat onder haar rokje.

„Je baas heeft je vakantie-aanvraag goedgekeurd”, zeg ik tegen Sara. „Wat heb ik toch een fijne baas. Zou hij er zelf lol van hebben?” „Ik denk het niet”, grijns ik. Sara stuurt me een kushandje. Natuurlijk heb ik er lol van dat ze volgende week meegaat.

„Heb je de kinderen al verteld dat ik meega?” Ik knik. Ik heb zojuist het appje verstuurd: „Verrassing! Sara gaat volgende week ook mee. Gezellig hè?” Tot nu toe hebben ze nog niet gereageerd. „Zouden ze het wel leuk vinden”, vraagt Sara bezorgd. „Natuurlijk wel. Dat vinden ze hartstikke gezellig.”

Oplossing

„Ik heb trouwens een oplossing voor je huizenprobleem”, gaat Sara verder. “Waarom laat je je niet uitkopen door Anouk? Ze heeft nu geld. Van de aandelen en van haar oprotpremie. Dat is samen genoeg geld om een eerste betaling aan je te doen.” Eigenlijk wilde ik in de zomer een break nemen van ons scheidingsdrama. Anouk is nu weg met de kinderen en ik ga daarna. Nu we ook niet meer samenwerken betekent dat een Anoukloze zomer. Heerlijk. Dat wil ik niet verpesten door een brief van mijn advocaat.

„Joehoe. Is dit je reactie op mijn briljante plan?” Sara wappert met haar hand voor mijn ogen en ik ben weer terug. „Ik weet het niet”, hakkel ik. „Ik zet dan wel erg het mes op haar keel. Ik wil de zaak niet verder laten escaleren.” „Nou waarom? Zij wil toch niet het huis verkopen? Dat kan alleen als ze jou uitkoopt. Laat het in ieder geval nog een keer taxeren, dan weet je in ieder geval om welk bedrag het gaat.”

Scheidingloze zomer

„Maar eigenlijk wil ik een scheidingloze zomer. Gewoon jij en ik. En straks jij en ik en de kinderen. Een beetje voetballen, kletsen, shoppen, lezen, naar de film. Veder niets moeilijks.” Sara zucht. „In dit tempo komt die scheiding er nooit. Als je maar weet dat ik niet wil dat jij nog getrouwd bent als ik straks zwanger ben. Dan regel je het maar. Koste wat kost.” „Natuurlijk regel ik dat. Je kent me. Ik ben de superregelaar. Magic Mike.”

Ondanks zichzelf schiet Sara in de lach. „Natuurlijk. Jij bent Magic Mike met een magic mushroom.” Plagend wrijft ze over mijn kruis. Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar tegen me aan. „En wat voel ik hier,” vraag ik terwijl mijn andere hand op verkenningstocht gaat onder haar rokje. „Ook iets magisch,” vraagt Sara semi onschuldig.

Ik grijns. „Het is hier warm en vochtig”, zeg ik terwijl mijn vinger in haar slipje glijdt. „Een mooie omgeving voor een mushroom.” „O ja?” vraagt Sara met grote ogen. „Wordt de mushroom daar blij van?” „Niet alleen blij”, hijg ik, „maar ook heel groot en sterk.” Terwijl mijn ene hand in haar slipje op onderzoek uit gaat, glijdt mijn andere hand in haar BH: „Twee grote bergen”, constateer ik tevreden. Ik masseer en kneed. Sara kreunt: „Ik ben er klaar voor.”

Ik leg haar over de tafel, trek haar slipje uit en knoop mijn broek los. Daarna gaat alles vanzelf. Mijn lijf vindt haar lijf. Geen twijfels, geen terugtrekkende bewegingen, geen gebogen hoofd. Een staande ovatie.

Een gezin

Even later lig ik met een tevreden Sara in mijn armen op de bank. Ze spint als een kat: „Dit zijn mijn vruchtbare dagen. Stel je voor dat het raak is. Dan zijn we volgend jaar zomer een gezin”, zegt ze blij. Ik schrik harder dan ik zelf had gedacht. „Dan zijn we volgend jaar zomer een gezin...” Ik ben al een gezin. Ik ben een gezin met Anouk. Ik kan niet met iemand anders ook nog een gezin worden.

„Wat dacht je dan, sukkel”, spreek ik mezelf toe. „Jullie maken een baby. En een stel met een kind is een gezin.” Ik druk Sara stevig tegen me aan zodat ze mijn blik niet kan zien. Ik kan nu niet meer terugkrabbelen. We hebben het hier vaak genoeg over gehad. Adem in, adem uit. „Ik ga zo naar huis”, fluister ik in haar haar. „Blijf je niet hier slapen?” „Nee, ik wil nog een was draaien en alvast wat spullen pakken voor de kinderen.” Met tegenzin laat ze me gaan.

Even een avond alleen. Ik draai het volume van de televisie omhoog, zoek een sportprogramma en bestel een pizza en een pot ijs. „Alles is voor Bassie”, zeg ik tevreden en nestel me voor de TV. Dan gaat de telefoon: Lente. Perfecte timing. Ik voel me ongemakkelijk als ze bellen terwijl ik bij Sara ben. „Dag poes, hoe gaat het? Is het leuk daar?” „Ja, pap. Het is hier echt heel leuk.” „Is er een zwembad?” „Nee, dat niet. Wel een strand.” „Oké, bij het huisje volgende week is een wildwaterbaan.”

„Dat is mooi pap, maar ik belde om te zeggen dat ik niet mee ga.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.