Nieuws/Vrouw
154365327
Vrouw

Ruth: Ik word tijdens het hardlopen uitgemaakt voor vetzak

Het verhaal van Nicolien (42), die tijdens het hardlopen werd uitgescholden vanwege haar maatje meer, haalde het bloed onder de nagels vandaan bij Ruth Krooshof (32). Zij maakt dagelijks precies hetzelfde mee en vindt dat het maar eens afgelopen moet zijn.

Stel je eens voor dat je overgewicht hebt, dolgraag gezonder wil leven, besluit om te gaan hardlopen... en vervolgens dagelijks wordt uitgescholden voor 'dikzak' of 'varken'. Klinkt akelig, nietwaar? Toch is het de realiteit voor Ruth. Al drie jaar lang is zij hét favoriete pispaaltje bij haar in het park.

Strijd tegen de kilo's

Drie jaar geleden gooit Ruth het roer rigoureus om. Ze gaat niet alleen gezonder leven, maar trekt ook de stoute (hardloop)schoenen aan om te strijden tegen de overtollige kilo's. "Ik was zwaar. Zo zwaar dat ik viel in de categorie morbide obesitas. Hardlopen was dan ook alles behalve een makkie. Vooral in het begin had ik ontzettend veel moeite om mezelf vooruit te krijgen."

Toch verloopt het, letterlijk en figuurlijk, voorspoedig en rent Ruth na een aantal weken al 5 kilometer door het park. Haar doorzettingsvermogen blijft ook bij haar voorbijgangers niet onopgemerkt, maar in plaats van haar aan te moedigen, wordt Ruth afgebrand. "Ik kreeg dagelijks van volslagen onbekenden de meest nare opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd."

Kapotmaken

"Van 'Loop jij maar wat harder met je dikke reet', 'Jij rent zeker rechtstreeks naar de snackbar' tot 'vetklep', 'dikzak' en 'varken'. In het begin wist ik niet wat mij overkwam en rende ik vaak compleet overstuur meteen weer naar huis. Mensen hebben geen wat ze iemand aandoen, hoe ze iemand kapotmaken."

"Júist omdat het al een hele opgave is om gehuld in strakke kleding door een park te rennen. Daarin zie je elk putje, elke hobbel en elke vetrol. Dat deed mij ook zo'n verdriet. Dat ik dan alle moed had verzameld om me daaroverheen te zetten, ervoor te gaan en dan vervolgens compleet met de grond gelijk gemaakt werd. Dat dat kleine beetje zelfvertrouwen in een klap weer verdwenen was."

Misselijkmakend

"Het was op den duur zo erg dat ik bepaalde routes, waar veel scholieren zaten, vermeed. Gewoon omdat ik er geen zin in had om elke dag uitgemaakt te worden voor de meest vreselijke dingen. Natuurlijk laat je het op den duur wel van je af glijden, maar tóch blijft het misselijkmakend."

Zelfs als Ruth na een jaar trainen de halve marathon loopt, kunnen mensen langs de zijlijn het niet laten om iets over haar gewicht te zeggen. "Ik blijf het bizar vinden dat mensen gewoon schaamteloos schreeuwen dat ik de volgende keer beter aan de kant kan gaan staan. Of dat mijn reet zo enorm schudt."

Uitgejoeld

"Je zou ook kunnen denken 'Zo die vrouw zit niet op de bank, maar doet iets aan haar overtollige kilo's. Wat knap!' Mensen met een maatje meer kunnen het eigenlijk nooit goed doen. Als je thuis op de bank blijft zitten is het niet goed, maar als je in beweging komt omdat je gezonder wil leven word je uitgejoeld omdat je kont te veel beweegt."

"En weet je wat ik nog het ergste vind? Dat niemand er iets van zegt. Het is sociaal geaccepteerd om mensen met een maatje meer aan te spreken op hun gewicht, alleen omdat ze niet in het ideaalplaatje passen dat we met z'n allen hebben gecreëerd. Dat stevige mensen ook gezond kunnen zijn óf - zoals ik - proberen gezonder te leven, gaat er bij veel mensen niet in."

Sociaal geaccepteerd

Ruth wordt dan - naast het hardlopen - ook regelmatig aangekeken op haar gewicht. "In de sportschool word ik nagekeken door nieuwe leden, in een sportzaak werd ik onlangs niet serieus genomen omdat ze dachten dat ik met mijn gewicht toch niet serieus op zoek was naar een hardloopbroek en als ik iets eet wat ik als stevige vrouw niet 'hoor' te eten, ben ik voorbereid op de reacties."

"Ik ben inmiddels 50 kilo kwijt, beweeg dagelijks intensief en eet supergezond, maar als ik dan eens in de zoveel tijd een frietje haal word ik daar toch op aangekeken. Alle ogen in de snackbar zijn op mij gericht en ik voel mensen denken 'Zou je dat nou wel doen?' Super frustrerend. Júist omdat ik 90% van de tijd super gezond eet en niet snack."

In hun waarde laten

Ruth vindt dan ook dat we maar eens moeten stoppen met het becommentariëren van mensen met een maatje meer. "Als ik nou een gezond lijf heb, dik of dun, waar ik heel blij mee ben, wat geeft jou dan het recht om daar iets van te vinden laat staan iets van te zeggen? Het is toch mijn lijf? Waarom laten we elkaar niet gewoon in elkaars waarde. Daar zouden zoveel mensen gelukkiger van worden!"

"Helemaal de mensen die daardoor bijvoorbeeld hun hardloopschoenen laten staan. Tegen deze mensen zou ik willen zeggen 'Ik weet hoe moeilijk het is, maar laat je door die nare opmerkingen niet ontmoedigen. Zet een kop telefoon op, houd jouw doel voor ogen, omring je met positieve mensen die je wél steunen en ga ervoor.' Dan zul je zien dat het je lukt!"

Jij op VROUW.nl

Wil jij, net als Ruth, graag ergens je ei over kwijt?

Dan kan dat hier!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.