Vrouw/Columns & Opinie
1568309277
Columns & Opinie

Weg met de coronakilo’s! #1

’Zelfs mijn joggingbroeken knellen’

Een kleine poll die ik hield onder mijn Twittervolgers leerde dat de meesten in mijn (virtuele) omgeving er sinds de coronacrisis zo’n 2 á 3 kilo bij hebben gegeten en gedronken. Ik vroeg het deels uit oprechte interesse, deels uit het principe ’gedeelde smart is halve smart’ (lees: dan ben ik niet de enige die geen maat weet te houden en niet bepaald knapper uit deze zelfquarantaine gaat komen). Want bij mij zitten er ook wel een paar kilootjes aan. En omdat ik amper 1.60 ben, zie je dat héél erg.

Het begon half februari, toen ik van de ene op de andere dag doodziek werd en dat behoorlijk lang bleef. Ontstoken keelamandelen (lees: afschuwelijke keelpijn), een hoofdpijn die dwars door alles heen sneed, de vreselijkste hoestbuien en algehele malaise. Of het corona was? Geen idee, zou best kunnen. Hoe dan ook, ik kon wekenlang de ene voet niet voor de andere zetten, en at alleen maar brood en soep. En snoep en koek, ook al proefde ik niks. Maar ik was zielig, en iedereen weet dat koek en snoep (en na de antibioticakuur ook wijn in grote hoeveelheden) helpt tegen zieligheid. Dus waar ik normaal drie keer per week sportte en bijna dagelijks drie kwartier wandelde, lag ik nu hele dagen in bed, dat maakte de boel er niet beter op.

Mondkapje

Toen ik me lichamelijk beter begon te voelen, moesten we van de regering ineens zo veel mogelijk binnen blijven, wat voor mij reden genoeg was om het dan maar extra gezellig te maken met wijn, kaasjes, zoutjes, borrelhapjes en andere ongezonde troep. Zeg maar wat ik ook al deed toen ik ziek was. Ik deed voorkomen alsof ik de enorme sjaal die ik droeg bij wijze van mondkapje als ik naar de supermarkt ging, omknoopte ter bescherming, maar eigenlijk was die vooral om mijn onderkin te verhullen.

Maar ineens was daar het moment waarop ik er klaar mee was. Echt vanuit mijn tenen helemaal klaar. Zelfs mijn joggingbroeken knellen, mijn borsten zijn een cup gegroeid (dat klinkt enig, maar is niets om blij mee te zijn als je zo klein bent) en als ik mezelf tijdens de online sportles per ongeluk op het scherm zie, zie ik alleen maar bungelende kipfilets en vet dat aan alle kanten uit mijn sporthemdje puilt. Dus: Die Coronakilo’s Moeten Eraf!

Detox

Als afscheid at ik nog even extra veel. Op maandag ben ik begonnen met een detox. Geen enge sapkuur of crashdieet, maar slechts onbewerkt eten. En geen wijn. Au. Ik wil alles doen om toch over een maand of twee, drie bikiniklaar te zijn. Ook al zitten we misschien deze zomer massaal in onze tuin of op ons balkon. Ik wil me gewoon weer lekker voelen in mijn lijf!

En ik ben van mening dat ik daarvoor dit keer niet tijdelijk op water en bleekselderij moet gaan leven, maar dat er wezenlijk iets moet veranderen in hoe ik naar eten kijk. Ik zal niet de enige zijn die in deze onzekere en angstige tijd aan troosteten doe. Eten moet weer brandstof worden. Tijd om normaal te gaan doen, ook al is het een abnormale tijd.

Heel graag deel ik de komende weken mijn strijd en inzichten (en verloren kilo’s) met jullie. Waar ik nu al tegenop zie? De avonden. Het zal pittig worden om de wijn en de bijbehorende snackjes te laten staan. Maar de eerste shift die ik nu wil maken, is die in mijn hoofd. Ergens heb ik nooit geloofd dat slank zijn en blijven voor mij is weggelegd. Maar vandaag zeg ik tegen mezelf: ’Ik kan dit!’

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.